Είπαν τα κάλαντα για να βοηθήσουν τα αδέσποτα.....

Η είδηση προέρχεται από το

"ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ"

Posted by Δημήτρης Μίσκος 
Έξι πιτσιρίκια από τη Λευκάδα μας δείχνουν τον τρόπο
Αν και οι μέρες των γιορτών πέρασαν και η ειδησιογραφία καθημερινά μας προσπερνάει καθώς ο όγκος των ειδήσεων και των πληροφοριών είναι τεράστιος αξίζει να αναφερθούμε στα έξι υπέροχα πιτσιρίκια, από τεσσάρων έως οχτώ χρόνων, που ξαμολήθηκαν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, στο κέντρο της Λευκάδας για να μαζέψουν χρήματα υπέρ των ζώων και να δώσουν έτσι το καλό παράδειγμα σε μικρούς και μεγάλους.

Η Τζωρτζίνα, ο Πέτρος, η Ελεάνα, η Πηνελόπη, ο Θεοδόσης και ο Γιάννης, παρέα με τα τριγωνάκια τους, έψαλλαν τα κάλαντα, πρώτα στον νεοεκλεγέντα δήμαρχο κ. Αραβανή, μετά στον μητροπολίτη, κ. Θεόφιλο, στον βουλευτή, κ. Μαργέλη, στους κτηνίατρους κ. Σουρβίνο και κ. Καλό, σε κόσμο στην αγορά που με ενθουσιασμό αντιμετώπιζε τους μικρούς εθελοντές και τέλος, στην γιαγιά τους...

Μέχρι και το χαρτζιλίκι που θα έβγαζαν από την γιαγιά, το έριξαν στον κουμπαρά του Σωματείου Ζωόφιλων Λευκάδας! Η μικρή Πηνελοπίτσα μάλιστα, με όλο το θάρρος των τεσσάρων χρόνων της, βροντοφώναξε στον γελαστό μητροπολίτη κ. Θεόφιλο... «ήρθαμε να μας δόσεις χρήματα για να βοηθήσουμε τα ζώα!». Ούτε λίγο ούτε πολύ, τα μικρά ζουζούνια, μάζεψαν 250 ευρώ!

Μπράβο στα παιδιά τα οποία δίνουν παράδειγμα με την στάση τους, σε εποχές που το κέρδος έχει γίνει σκοπός σε κάθε εκδήλωση της ζωής μας. Μπράβο και στους γονείς τους που στάθηκαν πλάι στους φιλόζωους του νησιού σε αυτήν την προσπάθεια και δούλεψαν και προσωπικά, διδάσκοντας στα μικρά τους τα κάλαντα και κάνοντας πολύωρες πρόβες…

Τα ζωάκια της Λευκάδας αν μιλούσαν θα τους έλεγαν ότι τα ευχαριστούν θερμά!

 Παράδειγμα για μίμηση!
Ένα Μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στα παιδιά της Λευκάδας!!

ΠΗΓΗ:  http://armapoliton.com/

Είμαστε....βατραχάκια;;;;;;

Αυτές οι εικόνες με τα κείμενα, ήρθαν με e-mail, πριν λίγο, και, ακολουθώντας την παρότρυνση, τα αντιγράφω!!!

Η αντιγραφή, όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά επιβάλλεται!!!

ΠΑΡΕ, ΕΛΛΗΝΑ, ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ......

......για να μάθεις, να μη δίνεις τέτοιες πλειοψηφίες!!!!

Μόνο αυτή η μούντζα μας ανήκει , τελικά.
Είναι ΟΛΗ δική μας.
Τουλάχιστον είναι ένα Ελληνικό προϊόν από πολλά χρόνια τώρα.........

.....και για το πως φτιάχνεται αυτός ο "κόμπος".....

.....θα σας το δείξω έγκαιρα, κι ας με όρκισε ο Δάσκαλος μου της ιστιοπλοΐας, πριν πολλά χρόνια, να μη το δείξω σε κανένα.
Θα τον πατήσω τον όρκο, πιστεύοντας ότι "παρέχω κοινωνικό έργο", χρήσιμο για την εποχή μας και τις (πολλές) επόμενες!!!!

Και επειδή ψυχοπλακωθήκαμε, πάρτε και λίγα τριαντάφυλλα, συμβολικά για .....

.....την ημέρα!!!!

Π Ε Ρ Α Σ Τ Ι Κ Α ΜΑΣ !!!!! (που δεν το βλέπω! Εσείς;;;;)

ΘΑ'ΘΕΛΕΣ.....Ε ! ????????

ΑΝ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ.........


ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ..........



.........ΣΑΝ ΑΥΤΑ..........



(ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ..........ΕΝΑ ΚΡΑΝΟΣ !!!!

"ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ" (νέο φιλικό blog)

Ένα ΝΕΟ φιλικό blog, που αξίζει την προσοχή μας.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι η πρώτη ανάρτηση και ακολουθούν και άλλες πολλές.
Χαιρετισμός..

Αναρτήθηκε από Ευρύνοος On 9:55 π.μ. 50 σχόλια

Φίλοι συνιστολόγοι, καλησπέρα σας..

Είμαστε οι bloggers, Ευρύνοος και Αγνή και ξεκινούμε τούτο το μπλόγκ με θεματολογία που αφορά το ανθρώπινο δυναμικό, εργασιακά προβλήματα, ίσως κάποιο χώρο για να εξηγούμε όλοι μας οι bloggers τα επαγγελματικά μας πεπραγμένα, καθώς επίσης και γιατί όχι, να μάθουμε όλοι ο ένας τον άλλο και να προτιμάμε ως μία κοινότητα, επαγγελματίες που μπορεί να χρειαστεί ο καθένας μας..

προσεχώς θα υπάρξει καλύτερο στήσιμο του blog διότι ακόμη είναι υπο συνεχή κατασκευή και διαμόρφωση..

ακόμη πιστεύω εγώ τουλάχιστον οτι μπορεί να χρειαστούμε και άλλους φίλους να γράφουν εδώ..

λογιστές, ψυχολόγοι, δικηγόροι, κάθε επάγγελμα που μπορεί να συμβουλέψει κάποιον που δέν έχει τα μέσα ή τα χρήματα ίσως, κάτι σαν κοινωνική αλληλεγγύη..

θα συζητάμε εργασιακά θέματα, ψυχολογική υποστήριξη όσο είναι δυνατόν σε άνεργους μιά και το φαινόμενο "ανεργία" πλέον μαστίζει την χώρα μας με επικίνδυνα αυξητικές τάσεις..

ακόμη ίσως υπάρξει τμήμα αγγελιών (δωρεάν) για εύρεση εργασίας και παροχής υπηρεσιών..

θα γίνονται προσκλήσεις και σε άλλους φίλους bloggers για να συντάξουν κείμενα..

ελπίζω να είναι μία προσπάθεια που θα αγκαλιαστεί απο όλους και να βγεί κάτι καλό απο όλο αυτό..

το σύνθημα κι εδώ θα είναι

"ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ"..

καθώς, όλοι είμαστε..

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ..

_____________________________________________________________________

Επειδή δύο φορές στην ζωή μου γνώρισα την ανεργία, ευτυχώς για λίγο, αξίζει η προβολή, με όποιο μέσον έχει ο καθένας μας........

ΕΚΚΛΗΣΗ/ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ...Ή ΜΑΛΛΟΝ ΕΝΤΟΛΗ !!

...Και η εντολή προς την νέα Υπουργό δίνεται για μόνο τον λόγο ότι εμείς την βάλαμε σε τέτοια θέση, για να μας εξυπηρετεί, εμάς τους Πολίτες... και όχι τα παιδιά να γίνουν όπως στο βιντεάκι που θα βρήτε στο τέλος.

ΤΕΤΆΡΤΗ, 16 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2009

ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ Β/ΒΑΘΜΙΑΣ Α' ΑΘΗΝΑΣ

ΜΕΡΟΣ Β'

Προς την Υπουργό Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου

Προς τον Περιφερειακό Διευθυντή Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής

Κύριο Παρασκευά Γιαλούρη

Προς την Διευθύντρια του Α' ΠΥΣΔΕ Αττικής

Κυρία Πολυξένη Ζαβού-Ράδου

Προς όλα τα μέλη του ΠΥΣΔΕ

Προς όλους τους Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες των Καθηγητών

Προς όλους τους Εκπαιδευτικούς

Προς όλους τους Γονείς

Προς όλους τους Μαθητές

Προς κάθε ενδιαφερόμενο

Έχω την χαρά και την τιμή να είμαι Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας.

Παίρνω το θάρρος να σας γράψω ζητώντας τη βοήθειά σας για ένα θέμα, που μας καίει όλους πολύ, τις κρίσεις των διευθυντών.

Στο καταταλαιπωρημένο σχολείο μας που υπέφερε από δεινά τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία είχαμε την τύχη, μετά τις κρίσεις του 2007, να έρθει μια Διευθύντρια, η κυρία Μαρία Χατζηιωάννου, που κατάφερε το ακατόρθωτο: Από αχούρι, με μορφή εγκαταλελειμμένου, ξεχαρβαλωμένου αναμορφωτηρίου να το μετατρέψει σε σχολείο- αγκαλιά για όλα τα παιδιά.

Το σχολείο μας δεν είχε τίποτα σωστό. Ηταν όλα ξεχαρβαλωμένα, δεν παρείχε ούτε τα στοιχειώδη και επιπλέον λειτουργούσε και υπό ένα καθεστώς τρομοκρατίας και χαφιεδισμού. Τα παιδιά έκαναν συνεχώς καταλήψεις διεκδικώντας τα αυτονόητα. Μέχρι και το βάψιμο των αιθουσών το κάναμε οι γονείς κάποιες Κυριακές.

Και ήρθε αυτή η γυναίκα και έβαλε τάξη σε όλα, μα κυρίως έβαλε αγάπη.

Και το σχολείο μας έγινε αυτό, που έπρεπε να είναι τα σχολεία όλου του κόσμου.

Μια κυψέλη δημιουργίας και αγάπης.

Τέρμα τα προβλήματα, τέρμα η παραβατικότητα, τέρμα οι καταλήψεις.

Τα παιδιά ξεκίνησαν δράσεις και προγράμματα, που θα ζήλευε και το καλύτερο ιδιωτικό σχολείο.

Τα παιδιά αγάπησαν αυτήν, αγάπησαν τα μαθήματα, αγάπησαν το σχολείο τους σαν το σπίτι τους.

Το φροντίζουν. Το προσέχουν.

Και τώρα έρχεται το Α' ΠΥΣΔΕ, μ΄αυτήν την παράνομη, όπως διαβάζω, διαδικασία και τα ακυρώνει όλα.

Θέλει να μας πάρει την Διευθύντρια, παρόλο που η ίδια δήλωσε ότι δεν θέλει να μετακινηθεί, άλλωστε σε λίγο μπορεί να συνταξιοδοτηθεί, αν θέλει.

Και ερωτώ, μήπως τηρώντας τους τύπους χάνουμε την ουσία;

Ποιός ο ρόλος του εκπαιδευτικού;

Ποιός ο ρόλος του σχολείου;

Ποιός ο ρόλος όλων αυτών, που διορίζονται ή εκλέγονται για να καλύψουν θέσεις καίριες, όπως αυτές των ΠΥΣΔΕ;

Πώς τιμάται ένας επιτυχημένος Διευθυντής; Με το να τον αλλάζετε πόστο παρά τη θέλησή του;

Προσπάθησα να επικοινωνήσω με την Διευθύντρια του ΠΥΣΔΕ και τηλεφωνικά, να της εκφράσω την αγωνία μας και την επιθυμία μας, όμως αν και κατανοώ την έντασή της και τις πιέσεις που δέχεται πανταχόθεν, δεν μπορώ να κατανοήσω την αντίληψή της, πως "οι γονείς δεν έχουν κανένα λόγο για τα παιδιά τους και ουδείς αναντικατάστατος"!!!!

Πώς μπορεί κάποιος που ασχολείται με την εκπαίδευση, να γελοιοποιεί την αγωνία ενός γονιού, εκλεγμένου στη θέση του Προέδρου του ΔΣ του Συλλόγου μας κλείνοντάς του το τηλέφωνο;

Ουδείς αναντικατάστατος, μου είπε! Μα, είμαστε όλοι ίδιοι; Δεν υπάρχουν καλοί, καλύτεροι και χειρότεροι;

Η ίδια η διαδικασία των κρίσεων δεν το αποδεικνύει αυτό;

Και αν εμείς οι γονείς δεν έχουμε λόγο για το καλό των παιδιών μας, τότε ποιός έχει;

Το άρθρο 3 της χάρτας για τα δικαιώματα και τα καθήκοντα των γονέων της ευρωπαϊκής κοινότητας, ορίζει πως:

"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ ΤΟΥΣ.

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΗΚΟΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΩΣ ΕΤΑΙΡΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ."

Και το άρθρο 8:

"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΨΉ ΤΟΥΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΖΗΤΑΤΑΙ ΕΝΕΡΓΑ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ."

Και ναι, η Διευθύντριά μας είναι αναντικατάστατη!!!

Μα και όλα τα σχολεία θα αναστατωθούν με τις μετακινήσεις στη μέση της χρονιάς. Από τη μια η γρίπη, από την άλλη οι καταλήψεις, τώρα συμβαίνει και αυτό, τί θα πάρουν τα παιδιά από τη φετινή χρονιά; Γιατί δεν έγιναν οι κρίσεις το καλοκαίρι, που μας πέρασε ή γιατί δεν γίνονται το καλοκαίρι που θα έρθει;

Γιατί δεν ζητάτε εκ νέου δηλώσεις προτίμησης σχολείων;

Οι προτιμήσεις των υποψηφίων είναι φυσικό να έχουν αλλάξει σε αυτά τα δυο χρόνια. Γιατί έγινε καταμέτρηση μορίων χωρίς δηλώσεις; Και οι συνεντεύξεις τι νόημα είχαν;

Σας παρακαλώ λοιπόν θερμά, βοηθήστε μας να κρατήσουμε τη Διευθύντριά μας!

Μην αφήσετε να αναστατωθούν τόσα σχολειά στο μέσον της χρονιάς!

Αφουγκραστείτε τις αγωνίες των γονιών!

Τις επιθυμίες των παιδιών!

Αυτά είναι το μέλλον της Ελλάδας.

Πάρτε τα στα σοβαρά!

Ας μην χάνουμε την ουσία και ας δούμε το θέμα προς όφελος των παιδιών μας.

Με εκτίμηση

Η Πρόεδρος του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Kηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας

Παρακαλούνται όλοι οι φίλοι bloggers ΝΑ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΟΥΝ την ανάρτηση, από το blog της καλής φίλης Logia

ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΟΡΟΥΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ......(VΙΙΙ)...

Συνεχίζοντας την καταγραφή όρων μαγειρικής, σήμερα θα προσθέσω μερικά γράμματα ακόμη.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ VIIΙ

ΓΙΩΤΑ

Ισλί: Γλυκό των Χριστουγένων, νηστίσιμο, για πριν και μετά τις γιορτές. Μοιάζει με μελομακάρονα, τρίγωνα σε σχήμα και γέμιση καρύδι και κανελογαρύφαλο.
(Το γράμμα αυτό το συμπλήρωσε η νέα μας φίλη "ΤΟ ΒΑΓΟΝΙ")

ΘΗΤΑ

Θρούμπι: Φυτό μονοετές, με γεύση σαν θυμάρι και ισχυρές αφροδισιακές ιδιότητες.

ΗΤΑ ;;; (Περιμένω συμλήρωμα...)


ΖΗΤΑ

Ζαμπαγιόν: Κρέμα που έχει βάση αυγό, ζάχαρη και Μαυροδάφνη και ψημένη σε μπαίν-μαρί, για να μη βράσει το μείγμα.
Ζαφορά: Εκλεκτό και πανάκριβο μπαχαρικό που δίνει χρώμα στο ρύζι, στην παέγια, στην ψαρόσουπα. Στην Κοζάνη φτιάχνουν και κάποιο οινοπνευματώδες ποτό.
Άλλες ονομασίες Κρόκος και σαφράν.
Ζεματίζω: Βράζουμε μια τροφή μέσα σε νερό για μερικά λεπτά, την ξεπλένουμε με κρύο νερό και την στραγγίζουμε.
Ζουλιέν: Τρόπος κοπής λαχανικών σε μπαστουνάκια.
Ζωμός: Νόστιμο υγρό μέσα στο οποίο έχουμε βράσει κρέας, πουλερικά ή λαχανικά ή συνδυασμό τους. Χρησιμοποιείται για βελτίωση γεύσης σε σούπες, σάλτσες κλπ.

ΕΨΙΛΟΝ

Εμουλσιόν (Emulsion): Μείγμα διαφόρων υλικών με λάδι, όπως η μαγιονέζα, η σάλτσα Ολλαντέζ ή και η αρχική μορφή του κέϊκ.
Εντράδα: Κρέας με λαχανικά μαγειρεμένα σε κατσαρόλα.
Εσανς: Απόσταγμα φυτών.
Εσκαλόπ: Λεπτές φέτες κρέατος.
Εστραγκόν: Αρωματικό φυτό με χαρακτηριστικό άρωμα. Αποξηραμένο Μπαχαρικό.
Έμμενταλ: Ποικιλία Ελβετικού τυριού , με στερεά απαλή υφή, μεγάλες τρύπες και ελαφρά γλυκειά γεύση.

ΔΕΛΤΑ

Δέσιμο: Το πήξιμο ενός υγρού με την προσθήκη αλευριού ή κορν-φλάουρ. Επίσης η λέξη χρησιμοποιείται και στο σιρόπι των γλυκών κουταλιού.
Διαυγάζω: βλέπε "Κλαριφιέ".
Δρακόντιο: Αρωματικό χόρτο με πολύ έντονη γεύση, μέσα σε ξύδι.

ΓΑΜΜΑ

Γιαπράκια: Φαγητό που περιέχει κυμά ή ρύζι, τυλιγμένο σε κάποιο φύλλο λαχανικού, πχ κληματόφυλλα, λαχανόφυλλα, μαρουλόφυλλα κ.ά.
Γκασπάτσο (Gaspacho): Κρύα τοματόσουπα της Ανδαλουσίας. Συνοδεύεται με κρουτόν.
Γκιουβέτσι: Πήλινο πυράντοχο σκεύος για ψήσιμο φαγητών στο φούρνο.
Γκλασάρω: Δίνω στο φαγητό ή στο γλυκό γυαλιστερή όψη αλείφοντας το με κάποια κρέμα.
Γκρατέν: Τρόπος μαγειρέματος, όπου καλύπτουμε την έπιφάνεια του φαγητού με τυρί ή μπεσαμέλ κλπ και ψήνεται σε δυνατό φούρνο, μέχρι να ροδίσει.
Γλυκόζη: Σιρόπι καλαμποκιού σε πυκνή ή λεπτή μορφή.
Γρανίτα: Είδος παγωτού με θρυμματισμένο πάγο σε κρυστάλλους.

ΒΗΤΑ

Βούτυρο καριφιέ: Βούτυρο λυωμένο, από το οποίο έχουν αφαιρεθεί τα γαλατερά κατάλοιπα, ώστε να μείνει το διαυγές, καθαρό λίπος.
Βράσιμο: Κατεργασία τροφίμων με νερό ή άλλο υγρό μέσα σε κατσαρόλα επάνω σε φωτιά, για να μαλακώσουν.

ΑΛΦΑ

Α λα: Υποδηλώνει τον τρόπο με τον οποίο είναι μαγειρεμένο το φαγητό. Όπως λέμε Α λα Γρεκ ή Α λα Προβενσάλ κλπ.
Αγιολί: Σάλτσα της Νότιας Γαλλίας, με βάση τη μαγιονέζα, αρωματισμένη με λυωμένο σκόρδο. Συνοδεύει τηγανητό παστό μπακαλιάρο, αντί σκορδαλιάς.
Άϊσμπεργκ: Λαχανικό σαν μαρούλι, με λευκό χρώμα.
Αλ ντέντε: Επί λέξει : στο δόντι. Σημαίνει το πόσο είναι βρασμένα τα ζυμαρικά, ώστε να κρατούν στο δόντι.
Αλιφώνι: Άλλη ονομασία του φυτού σταμναγκάθι, που χρησιμοποιείται σε σαλάτες και σε φαγητά, στην Κρήτη.
Άλμη: Διάλυμα αλατιού σε νερό, για συντήρηση κρεάτων, ψαριών, λαχανικών κλπ.
Αλουσιά: Βραστό νερό με μια κουταλιά στάχτη (σταχτόνερο). Χρησιμοποιείται σε παραδοσιακές συνταγές ζαχαροπλαστικής.
Αμαρέτι: Μικρά Ιταλικά μπισκοτάκια, με γεύση πικραμυγδάλου, για μετά τον καφέ.
Αντιπάστο (Antipasto): Ιταλικός όρος για ορεκτικά.
Απάκι: Χοιρινό καπνιστό κρέας.
Άχνισμα: Μαγείρεμα στον ατμό μέσα σε τρυπητό, τοποθετημένο επάνω σε νερό που βράζει. Υπάρχουν ειδικές κατσαρόλες.

ΤΕΛΟΣ

Αυτή ήταν η τελική ανάρτηση της σειράς ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΟΡΟΥΣ.

Κάποια στιγμή, ίσως αύριο, θα αναρτηθεί το σύνολο των οκτώ (8) αναρτήσεων συγκεντρωμένο.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΑΦΕΣ και η εμπλοκή μου....

--"Παιδιά, έγινα 60 χρονών και ποτέ δεν πήγα διακοπές. Τώρα στο καινούργιο σπίτι στην Ασπροβάλτα, θέλω να κάτσω ένα μήνα. Μπορώ;"
--"Φυσικά μπορείς"
--"Ναι αλλά το καφενείο τι θα γίνει; Το αναλαμβάνετε εσείς;"
--"Το αναλαμβάνουμε, αλλά δεν ξέρουμε και πολλά"
--"Θα σας δείξω".
Αυτές οι κουβέντες έγιναν ένα καλοκαίρι πριν πολλά-πολλά χρόνια, με τον πατέρα ενός φίλου από την παρέα των πέντε. Είμασταν φοιτητές τότε, με τρελό χαβαλέ το καλοκαίρι.
Και έγινε. Ένας αναλαμβάνει τα χαρτιά και το τάβλι, άλλος τα αναψυκτικά, άλλος τις εφημερίδες και το τηλέφωνο, άλλος (εγώ) τον καφέ. "Ταμπής" δηλαδή αυτός που φτιάχνει τους καφέδες. Ο πέμπτος, ήταν ο γυιός του, στο ταμείο, εισπράξεις/πληρωμές.
Αμέσως σημειώσεις, το άναμα της "χόβολης", τα μπρίκια χάλκινα γανωμένα και μπρούντζινα, το ειδικό κουταλάκι, ο καφές, η ζάχαρη, το...ρεβύθι(;), τα φλυτζανάκια και, κυρίως, οι δοσολογίες και η ορολογία.
"Έναν πολλά βαρύ και όχι" παραγγέλνει κάποιος. Να μη ξέρουμε τι βάζουμε;
Η "χόβολη" δεν ήταν χόβολη, αλλά άμμος ψιλή, θερμαινόμενη σε ηλεκτρική πλάκα
(σύγχρονα πράγματα για εκείνη την εποχή). "Καβάντζα" υπήρχε και καμινέτο οινοπνεύματος, για την περίπτωση διακοπής ρεύματος.
Το "γεντέκι" ήταν και αυτό ηλεκτρικό, προσαρμοσμένο στη "χόβολη".
"Γεντέκι" είναι το δοχείο που περιέχει ζεστό το νερό και από μια βρυσούλα παίρνουμε στα μπρίκια.

Οι συμβουλές για την παρασκευή του τέλειου καφέ ξεκινούν από το μέγεθος του μπρικιού. Πρέπει να είναι ανάλογο με τους καφέδες που θα κάνουμε. Το νερό συνήθως είναι ζεστό από το βρυσάκι. Σε περίπτωση που θέλουμε να πετύχουμε παχύ καϊμάκι, βάζουμε κρύο.
Ο καφές και η ζάχαρη στις αναλογίες της παραγγελίας, βλέπε παρακάτω. Ανακατεύουμε μόνο στην αρχή, 3-4 γύρες. Βυθίζουμε μέχρι τη μέση το μπρίκι στην άμμο και περιμένουμε να φουσκώσει.
Σερβίρουμε αμέσως, μοιράζοντας στα φλυτζανάκια πρώτα το καϊμάκι και μετά συμπληρώνουμε με τον υπόλοιπο καφέ.
Τα μπρίκια, ο καφές και η ζάχαρη βρίσκονται δεξιά και τα φλυτζανάκια που περιμένουν, αριστερά. Δεν ξέρω γιατί, αλλά έτσι μου τα δείξανε. Είμαι και δεξιός (δεξιόχειρας εννοώ, μη πάει ο νους σας αλλού...).
Και τώρα το πιο σπουδαίο..... Οι Δοσολογίες και η Ορολογία ( απ'ότι θυμάμαι. Οι παρατηρήσεις θα ελέγχονται):

ΜΕ ΟΛΙΓΗ...(γνωστός και σαν ΝΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ)...Ο ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ: 2 κουταλάκια καφέ, μισό κουτ. ζάχαρη σε χλιαρό νερό. Να ψηθεί όσο πιο αργά γίνεται.
ΜΕΤΡΙΟΣ...Ο ΚΛΑΣΙΚΟΣ: Δύο γεμάτα κουταλάκια καφέ και δύο κοφτά ζάχαρη. Νερό χλιαρό.
Για να γίνει ΜΕΤΡΙΟΣ ΒΡΑΣΤΟΣ (γνωστός και σαν "ΜΕΤΡΙΟΣ ΒΡΑΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ) τον φουσκώνουμε και τον ξαναφουσκώνουμε δεύτερη φορά και σερβίροντας σηκώνουμε το μπρίκι ψηλά για να κάνει φουσκάλες.
Αν κάποιος σας παραγγείλει "Μέτριο βραστό με 28φουσκάλες και μία μικρή", σπάστε του το κεφάλι.
Υπάρχει και ο ΜΕΤΡΙΟΣ ΒΑΡΥΣ... με τρεις κουτ. καφέ και δύο ζάχαρη.
ΒΑΡΥΓΛΥΚΟΣ με τρεις κουτ. καφέ και τέσσερις ζάχαρη, Ο ΜΕΡΑΚΛΙΔΙΚΟΣ.
ΠΟΛΛΑ ΒΑΡΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ...με τέσσερις κουταλιές καφέ και έξη ζάχαρη.
ΓΛΥΚΥΒΡΑΣΤΟΣ...με τρεις κουτ. καφέ και έξη ζάχαρη, αλλά με σερβίρισμα από ψηλά για να κάνει φουσκάλες.
ΠΟΛΛΑ ΒΑΡΥΣ ΓΛΥΚΟΣ ΣΕ ΜΙΣΟ...σαν τον Γλυκύβραστο, 3 καφέ/6 ζάχαρη, αλλά σε μισή ποσότητα νερού. Αυτός γίνεται πηχτός σαν γιαούρτι.
Και για το τέλος άφησα τον ΓΝΗΣΙΟ, τον
ΣΚΕΤΟΣ...(ο δικός μου) ...με τρεις κουταλιές καφέ, καθόλου ζάχαρη, κρύο νερό και φουσκώνοντας ανασηκώνουμε και ξανακατεβάζουμε το μπρίκι, σερβίροντας από ψηλά για να κάνει και φουσκάλες.....

Στο τέλος εκείνου του Αυγούστου, γύρισε ο πατέρας του φίλου και του παραδώσαμε την διαχείρηση.
Έβαλε όμως τις φωνές που ξωφλήσαμε τον Ερμείδη (προμηθευτής του καφέ) και μερικές μέρες αργότερα, τάβαλε με μένα, που δεν έβαζα ρεβύθι στους καφέδες και όλοι οι πελάτες ζητουσαν "εκείνο το νόστιμο καφέ που έφτιαχνε το παιδί".

Αυτές τις αναμνήσεις κατάφερε να τις ξυπνήσει η καλή φίλη Alice, από την Κύπρο και υπόσχομαι να της φτιάξω ότι καφέ θέλει, αν κάποτε συναντηθούμε. Ο κόσμος είναι πολύ μικρός....
Ευχαριστώ Αλίκη.........αφιερωμένο σε σένα και σε όλους όσοι πίνουν καφέ απ'τα χεράκια σου.
Στην υγειά σου...

ΥΓ: Το κουταλάκι του καφέ είναι μικρό, σαν αυτό που φέρνουν για ανακάτεμα του εσπρέσο και, επειδή δεν έχουμε "χόβολη" στα σπίτια μας, περίπου την ίδια δουλειά κάνει και το "γκαζάκι". Στο ηλεκτρικό μάτι, δεν λέει και πολλά.

ΤΡΟΠΟΣ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΙΔΕΣ

Ο τρόπος μαγειρέματος αποτελεί μία ουσιαστική παράμετρο στη σύγχρονη προσέγγιση του τεράστιου προβλήματος της παχυσαρκίας, καθώς μπορεί να επηρεάσει δραματικά το σύνολο των προσλαμβανόμενων θερμίδων.

Εάν το αγαπημένο σας φαγητό είναι ο μουσακάς, αυτός που τρώτε στο εστιατόριο έχει περίπου 700 θερμίδες, ενώ αυτός που παρασκευάζετε με προσεκτικό τρόπο στην κουζίνα σας δεν ξεπερνά τις 400 θερμίδες.

Όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία μαγειρέματος, τόσο περισσότερη ποσότητα λαδιού απορροφάται από το τρόφιμο και τόσο περισσότερο αυξάνεται η θερμιδική του αξία. Έτσι, είναι σαφές ότι το μαγείρεμα με λάδι ή το τηγάνισμα προσθέτουν περισσότερες θερμίδες από ότι το απλό ψήσιμο, το βράσιμο και το μαγείρεμα στον ατμό.

Φυσικά, μια σημαντική παράμετρος είναι το είδος το λαδιού και ο χρόνος χρησιμοποίησής του. Το ελαιόλαδο είναι πιο ανθεκτικό από τα σπορέλαια, αλλά ακόμα κι αυτό δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται περισσότερο από 3-4 φορές.

Τα πολυχρησιμοποιημένα φτηνά σπορέλαια των εστιατορίων (κυρίως γρήγορης εστίασης) μειώνουν τη θρεπτική αξία των τροφών που τηγανίζονται (πχ. πατάτες) και τα καθιστούν από τρόφιμα συχνής κατανάλωσης σε τρόφιμα κατανάλωσης με μικρότερη συχνότητα. Επιπλέον, αν το τηγάνισμα γίνεται στο σπίτι μας με αγνά υλικά, τότε ακόμα και τα τηγανιτά φαγητά μπορούμε να τα γευόμαστε σε μια δίαιτα αδυνατίσματος.

Συγκεκριμένα μάλιστα για τις αγαπημένες μας τηγανητές πατάτες, έχει βρεθεί ότι οι ψιλοκομμένες πατάτες έχουν διπλάσιο ποσοστό λίπους από τις χοντροκομμένες και αν μάλιστα μετά το τηγάνισμα τις στραγγίξουμε σε διηθητικό χαρτί (χαρτί κουζίνας) το λίπος πέφτει στο 5% περίπου.

Αν μάλιστα χρησιμοποιήσουμε ελαιόλαδο (και όχι τα φτηνά πολυχρησιμοποιημένα σπορέλαια των εστιατορίων), τότε οι πατάτες τηγανιτές αποκτούν μια πιο θρεπτική διάσταση, ενώ πλέον κυκλοφορούν στην αγορά και συσκευές οι οποίες τηγανίζουν με πολύ μικρή ποσότητα ελαιόλαδου, βοηθώντας μας να εντάξουμε τα τηγανιτά φαγητά σε ένα υγιεινό και ισορροπημένο διαιτολόγιο.

ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΟΡΟΥΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ...( VIII)...

"Μετά από απαίτηση χιλιάδων αναγνωστών", λένε συνήθως στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις, όταν θέλουν να επαναλάβουν κάποια εκπομπή....
Έτσι και εδώ θα αναφέρω τα links των προηγούμενων καταχωρήσεων των "ΟΡΩΝ":


http://stamarstavros.blogspot.com/2009/09/blog-post_8867.html
http://stamarstavros.blogspot.com/2009/10/blog-post.html
http://stamarstavros.blogspot.com/2009/10/blog-post_02.html
http://stamarstavros.blogspot.com/2009/10/v.html
http://stamarstavros.blogspot.com/2009/10/v_25.html
http://stamarstavros.blogspot.com/2009/11/v.html
http://stamarstavros.blogspot.com/2009/11/v_15.html


Εννοείται ότι στο τέλος αυτής της σειράς, θα γίνει μια αναθεώρηση όλων.....

ΣΥΝΕΧΕΙΑ VIII

ΘΗΤΑ

Θρούμπι: Μονοετές φυτό που μεγαλώνει ελεύθερο. Χρησιμοποείται για να δώσει γεύση στα φασόλια, αρακά, κυνήγι και λουκάνικα. Μοιάζει με το θυμάρι. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι το αγόραζαν σαν δυνατό αφροδισιακό (;)

ΖΗΤΑ

Ζαφορά: Πολύ εκλεκτό πανάκριβο μπαχαρικό που δίνει γεύση στο ρυζότο, στην παέγια και την ψαρόσουπα. Είναι το αρχαίο όνομα του Κρόκκου Κοζάνης (άντε και του Safrane, για τους Γαλλομαθείς).
Ζεματίζω: Βράζω μια τροφή σε νερό για μερικά λεπτά και αμέσως ξέπλυμα με κρύο νερό.
Ζουλιέν: Τρόπος κοπής λαχανικών σε μπαστουνάκια.


ΕΨΙΛΟΝ

Εγκνογκ: Ποτό που μέσα έχει γάλα και αυγό.
Έμμενταλ: Ελβετικό τυρί με στερεά απαλή υφή, ελαφρά γλυκειά γεύση και μεγάλες τρύπες.
Εντράδα: Κρέας με λαχανικά μαγειρεμένα στην κατσαρόλα.
Εσανς: Υποπροϊόν απόσταξης φυτών
Εσκαλόπ: Λεπτές φέτες κρέατος
Εστραγκόν: Αρωματικό φυτό με χαρακτηριστικό άρωμα. Το βρίσκουμε αποξηραμμένο στα μπαχαρτζίδικα.

ΔΕΛΤΑ

Δέσιμο: Ο όρος σε σάλτσα, γέμιση ή ζωμό. Είναι το πήξιμο ενός υγρού με την προσθήκη αλευριού ή κορν-φλάουρ.
Διαυγάζω (Clarifie): Αφαιρώ τα κατάλοιπα από λίπη, ζωμούς και ζελέ περνώντας τα από τουλπάνι, ώστε να βγούν διαυγή.

Προσθήκη για το "διαυγάζω", από την καλή μου φίλη "Τρελή", όπως φαίνεται και στα σχόλια, από το blog "Τα χάπια μου, τα νεύρα μου κι ένα ταξί να φύγω":

Το βούτυρο clarifie γίνεται όταν ζεσταίνοντας το βούτυρο διαχωρίζουμε εντελώς το νερό που υπάρχει μέσα και το αφαιρούμε! Χρησιμεύει στο να μην "καίγεται" το βούτυρο σωτάροντάς το!

Δρακόντιο: Αρωματικό χόρτο από την Σιβηρία, με πολύ έντονη γεύση. Το βρίσκουμε σαν μυρωδικό μέσα σε ξύδι.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ....

ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΟΡΟΥΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ......(VΙΙ)...

Σήμερα θα συνεχίσω ξανά την καταγραφή των μαγειρικών όρων, με το
γράμμα ΚΑΠΠΑ κλπ

ΣΥΝΕΧΕΙΑ VII

ΚΑΠΠΑ

Καβουρδίζω: Τηγανίζω σε χαμηλή φωτιά μια τροφή μέχρι να ροδίσει καλά. Για το καβούρδισμα χρησιμοποιείται λάδι. Έτσι λέγεται και το ψήσιμο ξηρών καρπών.
Καγιέν: Εκτός από μοντέλο της PORCHE, είναι κόκκινο καυτερό πιπέρι, από καυτερές πιπεριές.
Κακαβιά: Ζωμός από ποικιλία μικρών και μεγαλύτερων ψαριών. Η αγαπημένη σούπα των ψαράδων.
Καλβαντός (Calvados): Γαλλικό μπράντυ μήλου από την Νορμανδική ομώνυμη πόλη.
Καλτσούνια: Γλυκό σνακ με Κρητικό μέλι, εξαιρετικής ποιότητας.
Καναπεδάκια (Canapes): Μικρά ανοικτά σαντουϊτσάκια από φέτα Γαλλικής μπαγκέτας, φρυγανιάς ή και μπισκότου, με διάφορα υλικά, με πρώτη στρώση συνήθως βούτυρο και από πάνω κομματάκια τυριών, αλλαντικών, διαφόρων υλικών, ακόμη και μπρικ ή χαβιάρι. Σερβίρονται σαν ορεκτικά σε μπουφέ.
Καπίρα: Ψημένο ψωμί βουτηγμένο σε αγουρόλαδο.
Κάρδαμο: Μπαχαρικό από την Ασία και την Νότια Αμερική. Είναι αποξηραμένος καρπός φυτού της οικογενείας της πιπερόριζας. Έχει γλυκόπικρη και ελαφρώς λεμονίζουσα γεύση.
Καρύκευμα: Η προσθήκη μπαχαρικών και αρωματικών σε φαγητά και σαλάτες, για να πάρουν πικάντικη γεύση.
Κασουλέ (Cassoulet): Φαγητό με έντονη γεύση από την περιοχή Λαγεντόκ της Γαλλίας. Είναι στρώσεις ξηρών φασολιών, χοιρινού καπνιστού κρέατος, λουκάνικου, κρεμμυδιών και καρότου. Όλα σιγοβρασμένα σε ειδικό πήλινο σκεύος, από το οποίο παίρνει και το όνομα του το φαγητό.
Κις: Είδος ανοικτής πίτας με ένα φύλλο ζυμης από κάτω και κάποια γέμιση από πάνω.
Επίσης Κις (Quiche) είναι τάρτα αλμυρή ή γλυκειά, με ποικιλία από γεμίσεις. Η διασημότερη είναι η Κις Λοραίν, με γέμιση από αυγά, κρέμα γάλακτος και μπέϊκον.
Κοκ ω βεν (Coq au vin): Κλασσική Γαλλική συνταγή για μαγειρευτό κοτόπουλο, με κόκκινο κρασί, κρεμμύδια, σκόρδο, μπέϊκον, μανιτάρια, αρωματικά και καρυκεύματα.
Κόλιαντρος: Σπόροι φυτού με έντονο άρωμα. Χρησιμοποιείται ως έχει ή αλεσμένο.
Κόμπλερ (Cobbler): Αμερικανική σπεσιαλιτέ που αποτελείται από διάφορα φρέσκα φρούτα κομπόστα σκεπασμένα με μια ζύμη σαν μπισκότο που ψήνεται στο φούρνο, ώσπου να γίνει τραγανή. Σερβίρεται ζεστή με κρέμα γάλακτος ή παγωτό.
Κον κασέ: Αποφλοιωμένο και ψιλοκομμένο τοματάκι, σε κονσέρβα έτοιμο.
Κονσομέ: Ζωμός κρέατος που σερβίρεται σαν σούπα.
Κονφί (Confit): Φρούτα βρασμένα και διατηρημένα σε ζάχαρη με λίγο μπράντυ. Επεκτείνεται και σε κρέατα και πουλερικά, με πιο γνωστό το Κονφί πάπιας.
Κορν φλάουρ: Λεπτή σκόνη καλαμποκίσιου αμύλου, που χρησιμοποιείται σε κρέμες και στο δέσιμο της σάλτσας.
Κόσκινο: Ανοικτό σκεύος με σίτα στον πάτο για κοσκίνισμα τροφίμων σε σκόνη όπως αλεύρι, ζάχαρη άχνη κ.ά.
Κροκέτες (Croquettes): Γαλλική σπεσιαλιτέ από μαγειρεμένο και ψιλοκομμένο κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι, αναμεμειγμένο με λυωμένες πατάτες και ζυμωμένο με αυγό.Πλάθονται σε διάφορα σχήματα, αλείφονται με αυγό, τυλίγονται σε γαλέττα και τηγανίζονται.
Κρουτόν: Ψωμί κομμένο σε μικρούς κύβους, βουτυρωμένο και φρυγανισμένο.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΟΡΟΥΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ......(VΙ)...

Συνεχίζοντας την σειρά των Όρων Μαγειρικής, μετά το ΠΙ, σήμερα θα παραθέσω μερικά γράμματα ακόμη.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ VI

ΟΜΙΚΡΟΝ

Ορντέβρ: Τα διάφορα παρασκευάσματα που σερβίρονται πριν το κυρίως πιάτο, που σκοπό έχουν να ανοίξουν την όρεξη και συνοδεύονται από κάποιο απεριτίφ (ορεκτικό). Είναι τα "προδόρπια" των Αρχαίων Ελλήνων.

ΞΙ

Ξύδι Balsamico: Ξύδι από σταφύλια της Modena της Ιταλίας, που παλιώνει σε βαρέλια για 10 τουλάχιστον χρόνια. Είναι πολύ ακριβό, ανάλογα με τον χρόνο παλαίωσης και το έδιναν οι ευγενείς σαν προίκα στις κόρες τους... Είναι το δεύτερο προϊόν για το οποίο είναι γνωστή η Modena.... Το πρώτο είναι η Ferrari !!!
Ξύσμα: Το εξωτερικό τμήμα της φλούδας των εσπεριδοειδών, που είναι αρωματικό και ελαιώδες. Χρησιμοποιείται σαν αρωματικό σε σάλτσες, κρέμες και γλυκίσματα.

ΝΙ

Ναβαρέν (Navarin): Γαλλική συνταγή για αρνί κατσαρόλας με διάφορα λαχανικά, σκόρδο και καρυκεύματα.
Νουγκατίνα (Nougatine): Γλυκό με βάση μαρέγκα και αμύγδαλα.
Ντάμπλινγκς: Γεμιστά ψωμάκια συνοδευτικά κυρίων πιάτων.
Ντεγκλασάρισμα: Το "ξύσιμο" του πάτου της κατσαρόλας ή του τηγανιού, ρίχνοντας κάποιο υγρό, νερό,κρασί ή ζωμό, με την βοήθεια ξύλινης κουτάλας. Το συμπύκνωμα που συγκεντρώνεται, χρησιμοποιείται σαν βάση για σάλτσες. Όλη η νοστιμιά είναι συγκεντρωμένη εκεί.

ΜΙ

Μαδέρα: Γλυκό κρασί από το νησί Μαδέρα της Πορτογαλίας. Χρησιμοποιείται σε διάφορες σάλτσες για κρέατα ή πουλερικά.
Μαραίνω: Ελαφρό τσιγάρισμα σε βούτυρο ή λάδι.
Μαργαρίνη: Φυτικό λίπος.
Μαρέγκα: Ασπράδια αυγών χτυπημένα μέχρι να γίνουν αφρός.
Μαρτζιπάν (Marzipan): Πάστα αμυγδάλου για διάφορα γλυκά ή και αυτούσια, σαν κέρασμα.
Μαρινάρισμα: Η παραμονή για πολλές ώρες των τροφίμων, κρεάτων,πουλερικών,ψαριών,λαχανικών, σε υγρό που τα μαλακώνει και τα κάνει νόστιμα. Η μαρινάδα σουρώνεται και χρησιμοποιείται στην σάλτσα που συνοδεύει τα μαριναρισμένα τρόφιμα. Για τους διάφορους τύπους , σε άλλο κεφάλαιο.....
Μαρσάλα (Marsala): Το πιο γνωστό γλυκό Ιταλικό κρασί. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική και στη Ζαχαροπλαστική.
Μασκαρπόνε: Ιταλικό κρεμώδες τυρί.
Μινεστρόνε: Είναι η Ιταλική χορτόσουπα.
Μοτσαρέλα: Ιταλικό τυρί, μαλακό, ήπιο σε γεύση, κατασκευασμένο από βουβαλίσιο γάλα (το γνήσιο).
Μούλιασμα: Το μαλάκωμα των τροφίμων σε κάποιο υγρό.
Μους (Mousse): Ελαφρύ γλύκισμα με σπογγώδη υφή, λόγω της μαρέγκας που περιέχει.
Μπαβαρουάζ: Κρέμα με ζελατίνη, γάλα ή φρούτα, κρέμα σαντιγύ.
Μπαγκέτα: Γαλλική φραντζόλα ψωμιού, μακριά και λεπτή.
Μπανάνα σπλιτ (Banana split): Μπανάνα ξεφλουδισμένη, κομμένη στη μέση και γεμισμένη με παγωτό, γαρνιρισμένη με σαντιγύ και ξηρούς καρπούς.
Μπασμάτι: Ρύζι, μακρύκοκκο, από την Ινδία.
Μπεαρναίζ (Bearnaise): Σάλτσα της Γαλλικής κουζίνας με προέλευση από την ομώνυμη περιοχή.
Μπεν Μαρί (Bain Marie): Τρόπος για ζέσταμα τροφών, σε δοχείο που μπαίνει σε άλλο δοχείο που περιέχει νερό που βράζει.
Μπεσαμέλ: Γαλλική σάλτσα, άσπρη, που πήρε το όνομα της από τον δημιουργό της Λουΐ ντε Μπεσαμέλ, μαίτρ στην αυλή του Λουδοβίκου 14ου.
Μπολονιέζε (ή Μπωλονέζ): Ιταλική σάλτσα από μοσχαρίσιο κυμά, με κρεμμύδι, τομάτες,σκόρδο,αρωματικά χόρτα και λίγη ζάχαρη. Συνοδεύει ζυμαρικά.
Μπουγιαμπέσα: Γαλλική ψαρόσουπα με διάφορα ψάρια, σαν την δική μας κακαβιά.
Μπουκέ γκαρνί: Δεματάκι αρωματικών σε τουλπάνι, που σκοπό έχει να αρωματίσει τα φαγητά κατά την παρασκευή τους και να αφαιρεθεί μετά.

ΛΑΜΔΑ

Λανγκ ντε σα (Langues de chat): Μακρόστενα βουτήματα που μοιάζουν με τη "γλώσσα της γάτας". Σερβίρονται με καφέ ή τσάϊ.
Λάρδωμα: Το τύλιγμα του άπαχου κρέατος με λαρδί ή μπεϊκον, για να διατηρηθεί ζουμερό κατά το ψήσιμο.
Λαρντόν: Οι λεπτές λωρίδες λαρδιού ή μπέϊκον της προηγούμενης διαδικασίας.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΠΠΑ

ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΟΡΟΥΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ......(V)...

Μετά από πολλές μέρες και αφού τελείωσαν οι εργασίες στο σπίτι, συνεχίζω την καταγραφή των όρων της μαγειρικής, με το ΠΙ.
Και επειδή περασε καιρός, δίνω όλα τα links

http://stamarstavros.blogspot.com/2009/09/blog-post_8867.html

http://stamarstavros.blogspot.com/2009/10/blog-post.html

http://stamarstavros.blogspot.com/2009/10/blog-post_02.html

http://stamarstavros.blogspot.com/2009/10/v.html

ΣΥΝΕΧΕΙΑ V

ΠΙ

Πάβλοβα (Pavlova): Εκτός από Ρωσσίδα στρίπερ, είναι και Αυστραλιανό γλυκό από καλαθάκι μαρέγκας, γεμισμένο με σαντιγύ και διάφορα κομμάτια φρούτων.
Παέγια (Paella): Διάσημο Ισπανικό φαγητό με ρύζι, λαχανικά, κοτόπουλο και θαλασσινά, αρωματισμένο με κρόκο (σαφράν και όχι κρόκο αυγού).
Παλέτ (Palette): Μαχαίρι με φαρδυά στρόγγυλη μύτη, που χρησιμεύει για να ισιώνουμε τις κρεμώδεις επιφάνειες σε τούρτες κλπ.
Πανέ-Πανάρω: Περνώ κρέας ή ψάρι από αυγό, αλεύρι και αλεσμένη φρυγανιά.
Πανετόνε (Pannetone): Κέϊκ με μαγιά από την Ιταλία, που περιέχει ξηρούς καρπούς, σταφίδες κ.ά.
Παπάγια: Τροπικό φρούτο που τρώγεται καθαρισμένο είτε σκέτο, είτε σε φρουτοσαλάτες (...και σε κοκτέηλς).
Παπαρδέλες (papardelle): Φαρδύ ζυμαρικό με αυγά, σαν πλατειές ταλιατέλες με οδοντωτές άκρες.
Παπιγιότ (Papillote): Γαλλικός όρος, για κάθε φαγητό που ψήνεται στο φούρνο, τυλιγμένο σε λαδόκολλα ή αλουμινόχαρτο.
Πασπάλισμα: Ελαφρά επκάλυψη με αλεύρι, άχνη ζάχαρη κλπ σκόνες.
Παστράμι: Κατασκεύασμα σαν παστουρμάς, από βοδινο, χωρίς τσιμένι.
Παστό: Κρέας ή ψάρι συντηρημένο σε ξύδι, αλάτι ή άλμη.
Πάστωμα: Η συντήρηση κρέατος ή ψαριού σε αλάτι.
Πατέ (Pate): Συκώτι αλεσμένο σε μπλέντερ.
Πεπερονάτα (Peperonata): Ιταλικό φαγητό με κόκκινες πιπεριές και τομάτες στην κατσαρόλα.
Πέστο: Κρεμώδης σάλτσα από βασιλικό,σκόρδο, κουκουνάρι, παρμεζάνα και λάδι, χτυπημένα σε γουδί.
Πηκτίνη: Βρίσκεται σε ορισμένα φρούτα που είναι κατάλληλα για μαρελάδες. Για να κάνουμε μαρμελάδα με φρούτο που δεν έχει πηκτίνη, βάζουμε τεχνητή, για να πήξει.
Πίρι-Πίρι (Piri-Piri): Καυτερό καρύκευμα από τις αποικίες της Αφρικής. Στον Γιάννη Καλαϊτζή στις Βρυξέλλες, το έστελναν από το Κογκό και το χρησιμοποιούσε στο σπάγγέτι Μπωλονέζ που μας τάϊζε, στο Bar "Elevteroupoli".
Πιτσαϊόλα (Pizzaiola sause): Ιταλική σάλτσα με τομάτα, σκόρδο, μαϊντανό, ρίγανη και καρυκεύματα. Σερβίρεται νε ψητό κρέας.
Πλευρώτους: Νόστιμα μανιτάρια με δαντελωτό σχήμα. Τρώγονται ψητά, τηγανητά ή στη σχάρα.
Πορτσίνι (Porcini): Μανιτάρια από την Ιταλία, με έντονο άρωμα. Υπάρχουν αποξηραμένα στα Σ/Μ.
Πορτό: Κρασί από την Πορτογαλία, λευκό ή κόκκινο, ξηρό ή γλυκό.
Ποσέ: Τροφή μαγειρεμένη σε νερό που σιγοβράζει, για ευαίσθητες τροφές, ψάρια ή αυγά.
Πουαβράντ (Poivrade): Σάλτσα αρωματισμένη με κρασί κόκκινο, ξύδι και μαυροπίπερο, για κρέατα σχάρας ή κυνήγι.
Πουρές: Πολτοποιημένα λαχανικά ή φρούτα.
Πραλίνα (Praline): Κρέμα από καραμελωμένα αμύγδαλα, ψιλοκοπανισμένα, που χρηιμοποιείται σε παγωτά, γλυκά και κρέμες.
Προσούτο: Ιταλικο αλλαντικό (ζαμπόν), παστωμένο με αλάτι και στεγνωμένο στον αέρα περίπου για 6 μήνες. Σπεσιαλιτέ της Πάρμας.
Πωπιέτες (paupiettes): Λεπτές φέτες κρέατος που τυλίγονται σε ρολλά και περικλείουν διάφορα γεμίσματα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ "ΟΜΙΚΡΟΝ".....

ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΟΡΟΥΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ....(ΙV)...

Σήμερα, μετά από ένα , αναγκαστικό, διάλειμμα, συνεχίζω την καταγραφή των μαγειρικών όρων, από τις παλιές σημειώσεις, με την κατάλληλη επεγεργασία και εμπλουτισμό....

ΣΥΝΕΧΕΙΑ IV:

ΡΟ

Ραβέντι ή Ρήον: Φυτό του οποίου τρώγονται μόνο τα σκληρά κοκκινωπά κοτσάνια. Τα φύλλα είναι τοξικά.

Ραγού (Ragout): Γαλλικός όρος για φαγητό κατσαρόλας.

Ραντίτσιο: Ιταλικό μικρό κόκκινο μαρούλι.

Ρατατούϊγ (Ratatouille): Λαχανικά διάφορα στην κατσαρόλα.

Ραταφίας: Μικρά μπισκοτάκια πικραμυγδάλου, διαδεδομένα στην Ιταλία.

Ρικότα (Ricotta): Ιταλικό τυρί από αγελαδινό γάλα. Υπάρχει και καπνιστή με μεγαλύτερη διάρκεια.

Ροδίζω: Χρωματίζω ένα τρόφιμο στο τηγάνι ή στο φούρνο.

Ροκφόρ (Roquefort): Διάσημο μπλε Γαλλικό τυρί που παράγεται σε ειδική περιοχή, σε σπηλιές, με ειδικές συνθήκες. Το αγαπημένο μου (αλλά και πολλών άλλων).

Ροσ-μπηφ (Rost beaf): Κλασσικό Αγγλικό πιάτο, με νουά ψημένο αργά στο φούρνο.

Ροστί (Rosti): Ελβετικό πιάτο από πατάτες βρασμένες και τριμμένες στον τρίφτη. Το συνάντησα σε εξειδικευμένες ταβέρνες στην Γενεύη και στην Βασιλεία.

Ρου (Roux): Το μείγμα από λυωμένο βούτυρο και αλεύρι, που χρησιμοποιείται σαν βάση για την μπεσαμέλ και άλλες σάλτσες.

Ρουαγιάλ "γλάσο" (Royale): Σκληρό γλάσο από ζάχνη άχαρη και ασπράδια, σαν επικάλυψη σε τούρτες. Μαλακώνει με την προσθήκη γλυκερίνης.

Ρύζι Basmati: Αρωματική ποικιλία ρυζιού, από Ινδία.

Ρύζι για ρυζότο: Ιταλικό άσπρο ρύζι, που απορροφά περισσότερο νερό, χωρίς να λασπώνει.

Ρυζότο αλά Μιλανέζε: Το πιο γνωστό Ιταλικό ρυζότο, με κρεμμύδια, ζωμό κρέατος, άσπρο κρασί, σαφράν και παρμεζάνα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ "ΠΙ"......

Μ Ε Λ Ι Σ Σ Ε Σ...... έτσι για Αντίδραση !!

Και μέσα στον κυκεώνα των Εθνικών εκλογών, έτσι για να ξεδώσει
και λίγο το μάτι μας από όλους αυτούς,
ΑΦΙΕΡΩΝΩ
αυτή την ανάρτηση σε ΟΛΟΥΣ (-ΕΣ) τους μελισσοκόμους
αναγνώστες.....

Βρήκα αυτές τις φωτογραφίες στο Ημερολόγιο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, περασμένου χρόνου, που μου άρεσαν και τις κράτησα.
Να λοιπόν που βρήκαν την θέση τους.

ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΟΡΟΥΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ....(ΙΙΙ)...

Συνεχίζοντας την καταγραφή των όρων, παρ'όλη την θετική ανταπόκριση, έχω την εντύπωση ότι έκανα λάθος που το ξεκίνησα.

Τώρα όμως δεν μπορώ να κάνω πίσω και ακολουθεί το ΣΙΓΜΑ.

Φυσικά δεν φιλοδοξώ να γράψω ένα λεξικό μαγειρικών όρων (ίσως να υπάρχει και τέτοιο), αλλά να διευκολύνω τη συνεννόηση μεταξύ ατόμων με το ίδιο ενδιαφέρον και αυτό γιατί βρήκα αυτές τις σημειώσεις και θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας.

Ενδιάμεσα θα μπαίνει σφήνα και καμιά συνταγή, για όποιον δεν ενδιαφέρεται για την ορολογία (υπάρχει και αυτός ο τύπος αναγνώστη. Γειά σου Βασίλη!!!)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΙΙΙ

ΣΙΓΜΑ

Σαβαρέν (Savarin): Σιροπιαστό κέικ με τρύπα στη μέση, μαλακό, περιχυμένο με αραιωμένη, σε λίγο κονιάκ ή ρούμι, μαρμελάδα διάφορων φρούτων της προτίμησης μας. Σερβίρεται με σαντιγύ ή παγωτό.

Σαβόϋ (Savoy):Λάχανο σκούρο πράσινο με "φλέβες" στα φύλλα.

Σαλμί (Salmis): Ραγού με κυνήγι, με παχιά σάλτσα, που ψήνεται πρώτα στο φούρνο και μετά στην κατσαρόλα.

Σαλτιμπόκα (Saltimbocca): Ιταλικό πιάτο με μοσχαρίσιες φετίτσες, τυλιμένες με ζαμπόν.

Σαμπαγιόν (Sabayon): Η Ιταλική σάλτσα "σαμπαγιόνε" σε Γαλλική έκδοση. Γίνεται για γλυκά, από κρόκους, ζάχαρη, τσέρυ και νερό.

Σαμπλέ μπισκότα (Sable'): Ονομασία Γαλλικής ζύμης για μπισκότα με το ίδιο όνομα.

Σαμπρέ (Chambre'): Έτσι λέγεται η κατάσταση ενός κρασιού ή τυριου, που φθάνει σε θερμοκρασία σερβιρίσματος.

Σαν Μιχάλη: Τυρί από την ΣΥΡΟ, με έντονη γλυκόπικρη γεύση, από αγελαδινό γάλα. Η ωρίμανση του φθάνει τους 3-5 μήνες. Εξαιρετικό σε πίτες, αλλά και σκέτο με κρασί.

Σατέ (Sate'): Ινδονησιακά σουβλάκια από κρέας ή ψάρι, περασμένα σε καλαμάκι. Σαν τα "δικά μας".

Σατωμπριάν (Chateaubriand): Διπλό φιλέτο μοσχαρίσιο, για δύο άτομα.

Σαφράν: Ο κρόκος Κοζάνης ή ζαφορά, από τους αποξηραμένους στήμονες του λουλουδιού το φυτού κρόκος. Είναι το ακριβότερο μπαχαρικό του κόσμου. Όπου μπει σε μικρές ποσότητες, δίνει κιτρινωπή όψη στο φαγητό.

Σβήνω: Κόβουμε το τσιγάρισμα ρίχνοντας κρασί ή ζωμό.

Σεβίτσε (Ceviche): Ωμό ψάρι, μαριναρισμένο σε χυμό λάιμ, με σκόρδο, κρεμμύδι, πιπεριά και αρωματικά. Το ψάρι "ψήνεται" χωρίς ψήσιμο.

Σέλερι: Ποικιλία σέλινου με μακρυά κοτσάνια.

Σενιάν (Saignant): Μέτρια ψημένο από έξω και ζουμερό με αίμα στο κέντρο.

Σέπερντς πάϊ (Shepherd's pie): Πίτα του βοσκού. Πίτα των Άγγλων τσοπάνηδων, με αρνίσιο κιμά με σάλτσα. Σκεπάζεται με παχιά τρώση πουρέ πατάτας και ψήνεται για λίγο, ίσα που να πάρει χρώμα.

Σετσουάν πιπερι: Κινέζικο πιπέρι κόκκινο, πιο γλυκό από το μαύρο.

Σινουά (Chinois): Κινέζικο μεταλλικό σουρωτήρι.

Σίτεμα: Παραμονή κρεάτων σε μαρινάδα ή κρεμασμένα, για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώστε να μαλακώσει το κρέας και να γίνει κατάλληλο για μαγείρεμα. Η διαφορά στο μαλακώτερο των συνοικιακών κρεοπωλείων από τα super markets, οφείλεται στο σίτεμα (παραμονή στο ψυγείο περισσότερο χρόνο).

Σκαλοπίνια (Scaloppine): Ιταλική λέξη για τις λεπτές φέτες μοσχαρίσιου ή χοιρινού, τηγανισμένες με αυγό και τριμμένη φρυγανιά.

Σομελιέ (Sommelier): Ο ειδικός σερβιτόρος στα κρασιά.

Σορμπέ (Sorbet): Παγωμένο επιδόρπιο από χυμό φρούτου, νερό και ζάχαρη. Σερβίρεται στο τέλος του γεύματος ή στο ενδιάμεσο πρώτου και δεύτερου πιάτου, για την αλλαγή της γεύσης.

Σωτάρισμα: Η πρώτη κίνηση για το μαγείρεμα. Το λέμε και "Τσιγάρισμα" στην Ελληνική κουζίνα. Είναι το ελαφρό τηγανισμα σε λάδι, κρεμμυδιού ψιλοκομμένου (βλ. Τσιγάρισμα).

Σουκιγιάκι (Sukiyaki): Η χαρά της οικοδέσποινας. Γιαπωνέζικο πιάτο από λαχανικά και λεπτοκομμένο κρέας, που μαγειρεύεται στο τραπέζι. Συνοδεύεται με ρύζι και είναι self service.

Σούσι (Sushi): Μπαστουνάκια βρασμένου ρυζιού, συνοδευόμενα από κομματάκια ωμού, πολύ φρέσκου, ψαριού.

Στίλτον (Stilton): Ο βασιληάς των Αγγλικών τυριών. Είναι Π.Ο.Π. (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης). Γίνεται από πλήρες αγελαδινό γάλα, έχει φυσική κρούστα και αναπτύσσονται μπλε μύκητες, σαν του ροκφόρ. Σερβίρεται στο τέλος του γεύματος.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ... με το ΡΟ...