Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟ
Και ξαφνικά, μόλις είχα περάσει την Πλατεία του Λευκού Πύργου, μπροστά από το Βασιλικό Θέατρο, ένα μπορντώ DATSUN BLUEBIRD, με το καπώ ανοικτό, μεσ'το καταμεσήμερο με τον καύσωνα του Ιουλίου.
Και μπροστά από το καπώ κάποιος να ξεπροβάλλει!
Στην ερημιά της ώρας, ζητούσε βοήθεια ο άνθρωπος. Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!
"Τότε" δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμη η οδική βοήθεια και φυσικά σταμάτησα.
" Ξέρεις από τέτοια ρημάδια;" ρώτησε
" Κάτι ξέρω" λέω, νεαρός εγώ.
ΤΟΤΕ ΤΟΝ ΕΙΔΑ!!!
ΞΕΡΕΙΣ ΑΠΟ ΒΕΣΠΑ; είπα (ήταν το1971)
Γέλασε και μου λέει "έμεινα, δεν παίρνει μπρος"
Τελικά δεν έφερνε ρεύμα η χαμηλή τάση.
Λίγο γυαλόχαρτο, από τον εξοπλισμό που είχα σε όλα τα πρώτα μου αυτοκίνητα, λίγο τρίψιμο τις πλατίνες και "βρουμμμμμ" και πήρε.
"Σε ευχαριστώ, καλέ μου άνθρωπε" είπε και βάλαμε τα γέλια.
Και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, έρχομαι σε αυτή τη δύσκολη θέση, να του πω
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΕ, ΘΑΝΑΣΗ!!!!!
ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ!!!
ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ...."εκεί"!!!!