Ο ΧΑΛΒΑΣ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ...(ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ)

Η γιαγιά Σοφία ήταν γειτόνισσα, από την Σαμψούντα του Πόντου και το σπίτι της ήταν παραδίπλα από το δικό μας.  Ήταν όμως όλη την ημέρα σε μας και αυτός είναι ο λόγος που την έλεγα (και την θεωρούσα γιαγιά μου).  Μάλιστα το σπίτι της ήταν το καταφύγιο μου όταν με "έδερνε" η μητέρα μου,
Αργότερα έγινε ο ενδιάμεσος κρίκος με τα κορίτσια μου, μιας και τότε δεν είχαμε ακόμα τηλέφωνο.
Η γιαγιά Σοφία, μαθημένη με τα λίγα υλικά, έφτιαχνε ένα είδος χαλβά με αλεύρι, που τον έτρωγα με μεγάλη ευχαρίστηση.
Αυτόν τον χαλβά προσπαθώ να περιγράψω απόψε...

Υ Λ Ι Κ Α
1   φλυτζ.τσαγ. Αλεύρι για όλα
50 γραμ. Βούτυρο (ή λάδι)
1   κουτ.σουπ. Σουσάμι (ή καρύδια)
1   κουτ.σουπ. Κανέλλα τριμμένη
ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ
2 φλυτζ. Νερό
1 φλυτζ. Ζάχαρη
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Ξεκινάμε με το σιρόπι, σε κατσαρολάκι το νερό και την ζάχαρη και, όταν ξεκινήσει ο βρασμός, βράζουμε για 5 λεπτά. Βγάζουμε από την φωτιά στη άκρη.
Σε άλλο κατσαρολάκι λυώνουμε το βούτυρο και ρίχνουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να αρχίσει να παίρνει χρώμα και ρίχνουμε το σουσάμι και την μισή κανέλλα. Εναλλακτικά ρίχνουμε το σουσάμι και την κανέλλα μαζί με το αλεύρι.
Όταν ξανθύνει ρίχνουμε αργά το σιρόπι, με μεγάλη προσοχή για να μη κάψουμε χέρια, ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα ή σπάτουλα, μέχρι να πήξει.
Περιμένουμε να μισοκρυώσει και γεμίζουμε φόρμα ή ατομικά φορμάκια.

Πασπαλίζουμε με την υπόλοιπη κανέλλα.

Ο ΧΑΛΒΑΣ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

Για μια ακόμα χρονιά έγινε το "αντέτι", που λένε..... ο Πολίτικος χαλβάς των γενεθλίων (με μειωμένη την ζάχαρη, αλλά με πλούσιο γλάσο σοκολάτας).

Πριν όμως από την σοκολάτα ήταν έτσι....φτωχός

Κεράκια μην περιμένετε να μετρήσετε και, πολύ περισσότερο να τα σβήσω.  Εδώ δεν έσβησα ΠΟΤΕ όταν ήταν λίγα, τώρα θα το κάνω;;

ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ ΚΑΝΕΛΛΑΣ ΜΕ ΛΑΔΙ

Αυτά τα κανελλάτα κουλουράκια πολύ τα πάω, από τα μικράτα μου.  Άσε που για δυο μέρες μοσχοβολάει το σπίτι, μετά το ψήσιμο.
Οι ποσότητες φαίνονται μεγάλες, αλλά στο τέλος καταλαβαίνεις ότι θέλεις να 'χεις και λίγα ακόμα.

Υ Λ Ι Κ Α 

1 κιλό Αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο

1 φλυτζάνι Κρασί κόκκινο

1,5 φλ. Ζάχαρη καστανή

2 φλ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο

1 κουτ,σουπ. Κανέλλα σε σκόνη

1 κουτ.γλ. Γαρύφαλλο σε σκόνη

1 κουτ.σουπ. Baking powder

1 φλ. Σουσάμι (καλύτερα καβουρντισμένο)

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 

Σε μπωλ το λάδι με την ζάχαρη και χτυπώ με τους αυγοδάρτες του μίξερ χειρός.

Ρίχνω το κρασί, τα μυρωδικά και το baking. Συνεχίζω το χτύπημα μέχρι να ενωθούν τα υλικά και να διαλυθούν οι σβώλοι του baking.

Ρίχνω το μισό αλεύρι και αλλάζω τα χτυπητήρια με τα ζυμωτήρια του μίξερ.

Συνεχίζοντας το ζύμωμα ρίχνω σταδιακά και το υπόλοιπο αλεύρι, μέχρι η ζύμη να μη κολλάει στα τοιχώματα.

Δεν ζυμώνω πολλή ώρα για να μη σκληρύνουν τα κουλουράκια και αντί για κουλουράκια πάρουμε παξιμαδάκια.

Δεν αφήνω την ζύμη να ξεκουραστεί, την κόβω σε ίσα κομματάκια και πλάθω κορδόνια, που τα κλείνω σε κουλουράκια.

Με πινέλλο υγραίνω τις επιφάνειες και πασπαλίζω με το σουσάμι.

Τα αραδιάζω σε ταψιά με λαδόκολλα και ψήνω σε προθερμασμένο

φούρνο στους 160 βαθμούς (αντιστάσεις + αέρα) για 25 λεπτά.

Τα αφήνω να κρυώσουν αρκετά, για να μπορέσω να τα βγάλω χωρίς απώλειες σπασίματος.

Τα κρατάμε σε κουτί ή βάζο..........

ΚΡΕΜΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ

Υ Λ Ι Κ Α
800 γραμ. Γάλα light (εναλλακτικά 1 κουτί εβαπορέ light με ίση ποσότητα νερού)
60 γραμ. Κορν-φλάουερ
1 κουτ.σουπ. Κακάο
120 γραμ. Ζάχαρη κρυσταλλική
1 φλ.τσ. νερό
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Σε κατσαρολάκι 3ων λίτρων ζεσταίνω το γάλα, σε μέτρια φωτιά.
Διαλύω το κορν-φλάουερ, το κακάο και την ζάχαρη στο νερό σε βάζο, σαν σέηκερ και το κουνάω για να διαλυθούν καλά, αδειάζω το περιεχόμενο στο ζεστό γάλα,ανακατεύοντας συνέχεια με ξύλινη κουτάλα, σε μέτρια φωτιά.
Σε λίγη ώρα η κρέμα πήζει και γίνεται παχύρευστη.
Σερβίρω σε μπωλάκια (6 μπωλάκια βγάζει η ποσότητα αυτή) και την αφήνω να κρυώσει λίγο, πριν την βάλω στο ψυγείο (αν προλάβει)...

Πριν το σερβίρισμα έσπασα στον πάτο κάθε μπωλ από ένα γεμιστό μπισκότο σοκολάτας Παπαδοπούλου (τα νοστιμότερα και χωρίς Οξείδιο του Τιτανίου!!)

ΙΣΛΙ.........έτσι απλά, προΧριστουγεννιάτικα

Όταν χτυπάει το τηλέφωνο τέτοιες μέρες....τρέμω!  Δεν μπορώ όμως να μη το σηκώσω...
Έτσι και σήμερα χτύπησε και ήταν η παλιά παιδική μου φίλη με το ψευδώνυμο VickyR (έτσι υπογράφει τα σπάνια σχόλια της).
--  Τι θα φτιάξεις φέτος; ρωτάει
--  Τίποτα, απαντώ
--  Έλα μωρέ κάνε εκείνα τα ισλί, μέρες που είναι....
Με πείθει, όπως πάντα, μιας και λόγω κούρασης έχω μειωμένες αντιστάσεις (τράβα με κι ας κλαίω, όπως λενε).
Και να το αποτέλεσμα (τα λίγα που κράτησα, για τους γνωστούς λόγους).

Υ Λ Ι Κ Α 

Για την ζύμη

600 γραμ. Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (εναλλακτικά απλό αλεύρι με ένα κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ)

300 γραμ. Ελαιόλαδο έξτρα παρθένο (νηστίσιμα τα ήθελε)

1 πρέζα Αλάτι

200 γραμ. Νερό

1 κουτ.γλυκ. Ζάχαρη καστανή

Για την γέμιση

150 γραμ. Καρύδια ψιλοκομμένα

1 κουτ.σουπ. Ζάχαρη καστανή

1 κουτ.σουπ. Κανέλλα

1/2 κουτ.σουπ. Γαρύφαλλο σκόνη

Για το σιρόπι

400 γραμ. Ζάχαρη άσπρη

250 γραμ. Νερό

Χυμό από μισό λεμόνι

1 Βανίλια

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 

Ξεκινάμε με το σιρόπι, γιατί το θέλουμε κρύο, με ζεστά τα ισλί, μόλις βγούν από τον φούρνο.

Βράζουμε τα υλικά για το σιρόπι για 7 λεπτά, από την ώρα που θα αρχίσει ο βρασμός και το αφήνουμε στην άκρη για να κρυώσει.

Σε μπωλ το λάδι (ή βούτυρο λιωμένο, αν θέλουμε), το νερό, το αλάτι, την ζάχαρη και σιγά-σιγά το αλεύρι, μέχρι να γίνει μια λιπαρή ζύμη, αφράτη, που να μη κολλάει στο χέρι.

Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το κόλπο της Κυρίας Υπερμαχίας, Ποντιακής καταγωγής, για το πόσο αφράτη πρέπει να είναι η ζύμη:  Πρέπει να έχει την ίδια υφή όπως το λοβίο του αυτιού μας!!!! Δοκιμασμένο και πετυχημένο κόλπο!

Για την γέμιση, απλά ανακατεύουμε τα υλικά σε ένα μπωλ.

Πλάθουμε ένα κομματάκι ζύμης, το πλαταίνουμε, βάζουμε λίγη γέμιση και το κλείνουμε.  Του δίνουμε ένα περίπου τρίγωνο σχήμα, ή μακρόστενο για πιο εύκολα.

Τα τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολλα και τα τσιμπάμε με το οδοντωτό τσιμπιδάκι ή με δυο πηρούνια.

Ψήνουμε στους 170 βαθμούς για 20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.

Μόλις βγουν από τον φούρνο, με μια τσιμπίδα, τα βουτάμε ένα-ένα στο κρύο σιρόπι, για 2-3 δευτερόλεπτα και τα στρώνουμε σε πιατέλλα. Αυτό είναι το κόλπο για να μείνουν τραγανά, τουλάχιστον για τις πρώτες μέρες.

Στο τέλος, τα πήρε όλα, ευχαρίστησε με ένα φιλί κι έφυγε και μην την είδατε!! 

Καλά που πρόλαβα να κρατήσω μερικά για την φωτό!!

Υ.Γ.:  Λέγεται ότι είναι Ποντιακό γλυκό (Καππαδοκία περιφέρεια), που το κερνούσαν σε γάμους.  Εμείς το κάνουμε πριν τα Χριστούγεννα, σαν νηστίσιμο.

ΚΕΪΚ ΜΕ ΣΤΑΦΙΔΕΣ ΣΟΚOΛΑΤΕΝΙΟ

Σήμερα με έπιασε το σύνδρομο του "παλινπαιδισμού" και μιας και είχα πολύ καιρό να φτιάξω κάτι γλυκό, θυμήθηκα το πρώτο κέϊκ που έφτιαξα μόνος σαν παιδί, σοκολατένιο, φυσικά!

Υ Λ Ι Κ Α 
Νερό
Ελαιόλαδο
Ζάχαρη
Σταφίδες
Κουβερτούρα σε μικρά κομματάκια
Όλα τα παραπάνω από 1 φλυτζάνι
1 κουταλιά Κακάο
2 φλυτζ. Φαρίνα κόκκινη (αυτοφούσκωτο αλεύρι)
Για την επικάλυψη
Ζάχνη άχαρη ή (πιο δύσκολο) γλάσο σοκολάτας
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 
Όλα τα υλικά σε μπωλ, καλό ανακάτεμα και σε φόρμα.
Σήμερα 2 φορμάκια ορθογώνια, λαδωμένα και μισογεμάτα.

Ψήσιμο 30-35 λεπτά, στους 180 βαθμούς (προθερμασμένος φούρνος).

Στην δοκιμή με λεπτό μαχαιράκι ή οδοντογλυφίδα πιθανόν να βγει υγρό, αλλά θα είναι από κάποιο κομματάκι σοκολάτας.

Τόσο εύκολα και απλά, που μπορεί να το φτιάξουν και μικρά παιδιά!!
Άσε που χωρίς το γλάσο είναι και νηστίσιμο!!

ΚΡΕΜΑΣ' ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ....

..........έλεγε η γιαγιά Δήμητρα κάθε φορά που έφτιαχνε κρέμα με κορν-φλάουερ.

Βέβαια τότε έβαζε κρόκους αυγών, βανίλια, λεμονοσκούπιδο και κάτι άλλα μαγικά, που δεν τα θυμάμαι!

Σήμερα τα πράγματα είναι πιο απλά στα υλικά, αλλά και με "πάτο" διαφορετικό.  Εκείνη έσπαγε πτι-μπερ και τα έβρεχε με κονιάκ ή λικέρ.

Εγώ έβαλα στα δυο μπολάκια μπισκότα σοκολατένια Γεμιστά Παπαδοπούλου, στα επόμενα δυο κομματάκια γλυκό κουταλιού Κιτρολέμονο (ναι, Αγαπημένη Θαλασσένια, τα τελευταία) και τέλος, στα δυο ένα συκαλάκι γλυκό κουταλιού.

Υ Λ Ι Κ Α

800 γραμ. Γάλα

60 γραμ. Κορν-φλάουερ

120 γραμ. Ζάχαρη κρυσταλλική

1 κουτ.σουπ. Πευκόμελο

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Διαλύω το κορν-φλάουερ σε λίγο νερό σε βαζάκι, σαν σέηκερ και βάζω όλα τα υλικά σε κατσαρολάκι, ανακατεύοντας συνέχεια με ξύλινη κουτάλα, σε μέτρια φωτιά.

Σε λίγη ώρα η κρέμα πήζει και γίνεται παχύρευστη.

Σερβίρω σε μπωλάκια (6 μπωλάκια βγάζει η ποσότητα αυτή) και την αφήνω να κρυώσει λίγο, πριν την βάλω στο ψυγείο (αν προλάβει)

ΥΓ: Την δοκιμή την έκανε η μονομελής κριτική επιτροπή και είπε το κλασσικό πλέον "γεια στα χέρια σου, ότι πρέπει για την ίωση που με δέρνει".........

ΥΓ 2: Στον τίτλο μάλλον "ΚΡΕΜΑΣ' ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ" θα ταίριαζε, αλλά η κυρία δεν υπήρχε την εποχή της γιαγιάς μου.

ΚΙΤΡΟΛΕΜΟΝΟ ΓΛΥΚΟ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ (και λίγο μαρμελάδα)...

Όλα άρχισαν με ένα μήνυμα στο inbox: Καλησπέρα Σταύρο, πριν καιρό έχασα το κινητό μου και μαζί όλα τα νούμερα. Γράψε μου αν θέλεις το δικό σου. Θα ανέβω μια βόλτα Θεσσαλονίκη....

.....και φυσικά το έστειλα.

Από την συνάντηση που έγινε τις επόμενες μέρες έφυγα με μια σακκουλάρα με 6 υπερτροφικά "λεμόνια από την αυλή μου".

Τελικά όταν πήγα σπίτι και την έψαξα καλύτερα, διαπιστώνω ότι αυτά τα χοντρόφλουδα είναι ΚΙΤΡΟΛΕΜΟΝΑ.

Να λοιπόν η πρόκληση για γλυκό κουταλιού, που δεν έχω ξανακάνει.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι στην φωτό παρακάτω

Επιστρατεύω μνήμες και παιδικές εικόνες από την διαδικασία που έβλεπα και ξεκίνησα από το πρωί του Σαββάτου.
Σαπουνίζω με βουρτσάκι τα κίτρα, ξεπλένω καλά και τα βάζω σε νερό, που μέχρι το πρωί της Κυριακής, το άλλαξα τρεις φορές.

Κόβω λίγο τις άκρες και ξύνω στο ψιλό του τρίφτη όλη την επιφάνεια τους και

βάζω το ξύσμα σε σακκούλα τροφίμων στην κατάψυξη για μελλοντική χρήση (πάτησα την σακκούλα να γίνει πλακέ, για να μπορώ να σπάζω όσο κομμάτι θέλω, όταν το χρειαστώ)

Αποφάσισα να τα κάνω με δυο τρόπους, τρίγωνα με την σάρκα τους τα τρία και τα άλλα τρία ρολλάκια. Την σάρκα από τα ρολλάκια θα την κάνω μαρμελάδα (πάντα έχω ως αρχή το "δεν πετάμε τίποτα").

Με το κοφτερό μαχαίρι για το φιλετάρισμα χαράζω κάθε φρούτο στα 8 και αφαιρώ μέρος από το άσπρο.

Η προσπάθεια για ρολλάκια απέτυχε, παρ' όλο που πήρα βαμβακερή κλωστή και καπλαντοβελόνα. Στο τύλιγμα έσπασαν τα πρώτα.

Τότε αποφασίζω να τα βράσω μαζί με τα άλλα, αλλάζοντα πάλι το νερό τρεις φορές.

Παράλληλα παίρνω τα τρία τα ξεφλουδισμένα και τα ψιλοκόβω. Τα ζυγίζω και ρίχνω στα κατσαρολάκι ίση ποσότητα ζάχαρη και ένα ποτήρι νερό.

 Το νερό ήρθε πολύ και για να δέσει το σιρόπι αναγκάστηκα να παρατείνω τον χρόνο βρασμού και η μαρμελάδα σκούρηνε, όπως φαίνεται παρακάτω στις φέτες με κατίκι (τέλειο για πρωινό).

Ζυγίζω τα κομμάτια που έκοψα και τις φλούδες και είναι 1225 γραμμάρια.
Ρίχνω στην μεγάλη κατσαρόλα 1,5 ποτήρι νερό και 1 κιλό ζάχαρη και βράζω μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη καλά.
Ρίχνω το υλικό και σιγοβράζω μέχρι να δέσει.  Λίγο πριν το τέλος ρίχνω και τον χυμό από 2 λεμόνια.
Δεν χρειάστηκε να περιμένω και να ξαναβράσω την άλλη μέρα, όπως έκανε η μητέρα μου.  Το γλυκό έγινε άψογο και έτοιμο για κατανάλωση.
Σερβίροντας μπορώ να ξεχωρίσω τις φλούδες

από τα"ψωμωμένα" κομμάτια....

Έγινε και η δοκιμή, εγκρίθηκε και συσκευάστηκε σε ζεστά βαζάκια, αποστειρωμένα με όλους τους κανόνες της τεχνολογίας, για μακροχρόνια παραμονή (αν μάθει η διαβητολόγα μου θα με ξεσκίσει, που έχω τέτοιο πειρασμό στο σπίτι)....

Εννοείται ότι ένα βαζάκι θα ταξιδέψει για τον τόπο προέλευσης της πρώτης ύλης και θα περιμένω την κριτική της....

________________________

Σημείωση:  Τελικά κατάλαβα γιατί έσπαζαν τα ρολλάκια.  Ήταν κρύα και είχαν χάσει την ελαστικότητα τους.  Έπρεπε να τα τυλίξω όσο ήταν ζεστά και να τα περάσω στην κλωστή.

Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΧΑΛΒΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΧΙΝΙ ΣΤΟ MEDITERRANEAN COSMOS

Η πρόσκληση ήρθε από δυο μεριές, από τον Ευτύχη Μπλέτσα και την επόμενη μέρα από τον Γιώργο Δέτση, μέσω των GreekFoodbloggers και ήταν για ένα δίωρο γνωριμίας με τον Μακεδονικό Χαλβά, το ταχίνι και το σησαμέλαιο, στο stand που έφτιαξε η Εταιρία Αφοι Χαΐτογλου στο Mediterranean Cosmos, για όλη την εβδομάδα. Χθες, αλλά και σήμερα Σάββατο, την παρουσίαση ανέλαβε ο γνωστός Ευτύχης.

Το stand έχει την μορφή τούνελ, με τα προϊόντα σοφά τακτοποιημένα και με εξηγήσεις από το προσωπικό.

Βέβαια στο σπίτι μας, από το πατρικό ακόμη, δεν λείπει ο Μακεδονικός Χαλβάς και το ταχίνι, όλο τον χρόνο και όχι μόνο σε περιόδους νηστείας.
Βέβαια τα τελευταία χρόνια τα είδη του Χαλβά αυξήθηκαν, σε τρόπο ώστε να καλύπτουν περισσότερες απαιτήσεις καταναλωτών.  Και του ταχινιού επίσης (ειδικά αυτό με κακάο το εκτιμώ ιδιαίτερα και το χρησιμοποιώ κατά κόρον).

Περισσότερες πληροφορίες μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να βρει στο site της Εταιρίας που δίνω πιο πάνω

Τα διάφορα είδη Μακεδονικού Χαλβά και τα βαζάκια με τα είδη Ταχινιού

Μερικές παραδοσιακές συσκευασίες, σε μεταλλικά κουτιά (τις θυμάμαι από το πατρικό μου, γιατί η μητέρα μου είχε τα "ραφτικά" της σε τέτοιο μεταλλικό κουτί, σαν το πορτοκαλί)

Ο απλούστερος χαλβάς βανίλιας

Και σαν επιστέγασμα αυτών και το Σησαμέλαιο, που τόσα πολλά έχω ακούσει και δεν το δοκίμασα ακόμη (κακώς, γιατί είναι ότι πιο υγειινό σε λιπαντική ουσία κυκλοφορεί)

Στο τραπέζι των δοκιμών το ξεκίνημα ήταν με Πάστα Πιπεριάς με ταχίνι (τέλεια γεύση, πολύ κοντά στην "δική μας" πάπρικα), Μελιτζανοσαλάτα με ταχίνι (αντί της μαγιονέζας που βάζουν πολλοί), μόνο που δεν είχε σκόρδο), κουλουράκια σουσαμένια, μπατόν σαν κριτσίνια και

.....Muffins Χαλβά με καρύδια και γλάσο ταχινιού (την συνταγή μπορείτε να βρείτε πατώντας ΕΔΩ),  καταπληκτικά!!

Οι συνταγές με τα προϊόντα βρίσκονται στο βιβλίο, που διανεμήθηκε, αλλά και στο διαδίκτυο, πατώντας ΕΔΩ 

.....και, όπως είναι φυσικό, η μελέτη άρχισε αμέσως και μάλιστα "υπό την απειλή" για πρόχειρο διαγώνισμα της Κας Λήδας Παπάζογλου-Βατσάκη, που είναι υπεύθυνη marketing της Εταιρείας

Στο τέλος αφήνω μια παρατήρηση επάνω στην ποικιλία των προϊόντων....  Θα μπορούσε (ίσως) να δημιουργηθεί ένας Χαλβάς με Στέβια, για να καλύψει και την μεγάλη κατηγορία των Διαβητικών, οι οποίοι στερούνται αυτή την απόλαυση, λέω εγώ τώρα, σαν ιδέα!!!!

ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΠΡΑΣΟΡΥΖΟ, με βελτιώσεις (και μια ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΙΤΑ για μετά)

Το "Ταπεινό Πρασσόρυζο" το βρίσκεις ΕΔΩ (κλικ).

Σήμερα στο πρόγραμμα είχα ένα ταπεινό Πρασσόρυζο, μιας και εδώ και δύο μέρες, είχα προμηθευτεί τα σχετικά πράσσα.

 Το αποτέλεσμα είναι αυτό......

......και σε αυτό φτάσαμε με τον παρακάτω τρόπο

Υ Λ Ι Κ Α
1 1/2 κιλα Πράσσα

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 φλ.τσαγ. Ρύζι Καρολίνα (Γλασέ)
2-2,5 φλ.τσαγ. Νερό  (1 φλ.τσ. Κρασί λευκό + 1,5 νερό)
1 φλ.τσαγ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
Αλάτι και Πιπέρι

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Πλένουμε και καθαρίζουμε τα πράσσα 

Τα κόβουμε σε κομμάτια 4-5 εκατοστών, ανάλογα με το πόσο χοντρά είναι (τα χοντρά σε μικρότερα).

Ζυγίζουμε το καθαρό προϊόν, που πρέπει να είναι περίπου ένα κιλό (μισό κιλό φύρα, άρα η τιμή που τα πήραμε αυξάνει κατά 30%)

 Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε χύτρα ταχύτητος και σωτάρουμε τα πράσσα (και το κρεμμύδι) για λίγα λεπτά.
Αλατοπιπερώνουμε και τα γυρίζουμε λίγο ακόμη.
Ρίχνουμε το νερό (και το κρασί) και όταν αρχίσει να βράζει, ρίχνουμε το ρύζι, ανακατεύουμε, χαμηλώνουμε τη φωτιά και κλείνουμε τη χύτρα.

Σιγοβράζουμε για 6', αποσύρουμε τη χύτρα από το μάτι και την ανοίγουμε σε 10'.

Έτοιμο!!! 

Σερβίρουμε και, για όποιον θέλει, συνοδεύουμε με λεμόνι (μπόλικο για μένα),  φέτα (μπόλικη για μένα), φρέσκο ψωμί και ένα ποτήρι παγωμένο λευκό κρασί.

Και τώρα η ΣΟΚΟΛΑΤΟΠΙΤΑ

Υ Λ Ι Κ Α για ταψάκι διαμέτρου 20 εκατοστών
125 γραμ. Κουβερτούρα
85 γραμ. Βούτυρο Αγελάδος
25 γραμ. Μαργαρίνη soft
3 Αυγά
150 γραμ. Ζάχαρη άσπρη
80 γραμ. Φαρίνα (αλεύρι αυτοφούσκωτο)
18 γραμ. Κακάο
Ξύσμα από 1 πορτοκάλι ακέρωτο!
Αμύγδαλα ξεφλουδισμένα και καβουρντισμένα
Καρύδια
1 Βανίλια
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Τρίβω τα αμύγδαλα και τα καρύδια στο multi.
Ανακατεύω το αλεύρι, την βανίλια και το κακάο και τα κοσκινίζω.
Ρίχνω σε μπωλ την ζάχαρη και τα αυγά και δουλεύω με το μιξεράκι χειρός αρκετά, μέχρι να γίνουν παχύρευστος χυλός.
Λυώνω τα βούτυρα με την κουβερτούρα σε μπαιν-μαρί ή για ένα λεπτό στο φούρνο μικροκυμάτων και τα ομογενοποιώ.
Ρίχνω το μείγμα στο μπωλ και ανακατεύω πολύ καλά.
Ρίχνω σταδιακά το μείγμα αλευριού, ανακατεύοντας συνεχώς.
Ρίχνω και τα ξηροκάρπια με το ξύσμα, ανακατεύω καλά και ρίχνω το μείγμα σε ταψάκι μιας χρήσεως, καλυμμένο με υγραμένη λαδόκολλα.

Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200 βαθμούς, για 20 λεπτά, το πολύ.

Πρέπει να παραμείνει υγρό στο κέντρο.

Αφήνω σε σχάρα να κρυώσει και το τουμπάρω σε πιάτο.
Αν μείνει υγρή σοκολάτα στο κέντρο, την αφαιρώ με μαχαίρι και την προσθέτω στο κέντρο της πίτας.
Περιμένω να κρυώσει καλά (λέμε τώρα) και κόβω κομμάτι με βρεγμένο μαχαίρι. Το βγάζω με βρεγμένη τρίγωνη σπάτουλα, φωτογραφίζω

 και απαλλοτριώνω πάραυτα......