ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΚΑΡΠΟΥΖΙ

Τελικά το καρπούζι ήταν πολύ μεγάλο, 13 κιλά και έβγαλε καρπουζόπιτα, φάγαμε και περίσσεψε και 1,5 κιλό, καθαρισμένο.

Αυτό το τελευταίο, σήμερα πρωΐ-πρωΐ το έκανα μαρμελάδα.

Να και το αποτέλεσμα

Υ Λ Ι Κ Α

1,5 κιλά Καρπούζι καθαρισμένο

400 γραμ. Ζάχαρη άσπρη

Χυμό από 1 Λεμόνι

1 Βανίλια

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Κομματιάζω το καρπούζι μέσα σε ένα μπωλ.

Ραντίζω με τον χυμό του λεμονιού και

πασπαλίζω με την ζάχαρη.

Σκεπάζω με μεμβράνη και το αφήνω στο ψυγείο 24 ώρες.

Την άλλη μέρα μεταφέρω το περιεχόμενο του μπωλ σε κατσαρόλα και βράζω σε μέτρια φωτιά, μέχρι να δέσει, ανακατεύοντας πότε-πότε, για να μη κολλήσει.

Μου πήρε κάτι παραπάνω από μιάμιση ώρα, αλλά αν στο μείγμα του καρπουζιού έβαζα ένα τριμμένο μήλο, ή αχλάδι, ή ροδάκινο, πιστεύω ότι θα έδενε πιο γρήγορα, λόγω της πηκτίνης που περιέχουν αυτά τα φρούτα.

Οι ποσότητα αυτή έδωσε ένα βάζο των 720 ml.

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΚΕΡΑΣΙ (σαν γλυκό κουταλιού)

Από πάντα ήθελα στις μαρμελάδες να διακρίνονται τα φρούτα, για να βλέπουμε και τι τρώμε....
Έπεσα επάνω σε προσφορά παραγινωμένων κερασιών Εδέσσης, τα λεγόμενα τραγανά και πήρα 2 κιλά, με σκοπό την μαρμελάδα, χωρίς πολλή ζάχαρη.
Και να το αποτέλεσμα, επάνω σε κίτρινο ψωμί, με Κατίκι Δομοκού.

Τα κεράσια, μετά το καθάρισμα, την εξαγωγή των κουκουτσιών με το ειδικό εργαλείο και την επιτόπια κατανάλωση, έμειναν 1400 γραμμάρια, που μαζί με 500 γραμ. άσπρη ζάχαρη και ένα ποτήρι νερό, βράζουν σε χαμηλή φωτιά.
Ξάφρισμα με τρυπητή κουτάλα και βράσιμο για μισή ώρα, με ανοικτό καπάκι.

Προσθέτω και τον χυμό από 2 λεμόνια.
Κρυώνει και μεταγγίζεται σε βάζο, πλυμμένο με βραστό νερό, μόνο.  Η ποσότητα ήταν μικρή και η προβλεπόμενη κατανάλωση θα είναι σύντομη.

Φαίνεται άλλωστε από το κομματάκι που λείπει από την φέτα!!
Δεν ταλαιπώρησα τα κεράσια στο ξεκουκούτσωμα και σε συνδυασμό με την σκληρότητα της φλούδας (χαρακτηριστικό κερασιών του Νομού Πέλλης), διατήρησαν το σχήμα τους και το κατασκεύασμα μπορεί να σερβιριστεί και σαν γλυκό κουταλιού,  όπως παρακάτω

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΡΟΔΑΚΙΝΟ

Οι τρεις τελευταίες αγορές ροδάκινων είχαν μια κλιμακωτή πτώση ποιότητας, από το τέλειο, μέχρι το άνοστο (ψυγείου και όχι δένδρου).

Αυτά τα τελευταία αποφάσισα να τα κάνω μαρμελάδα και πέτυχε

 

Τ Α   Υ Λ Ι Κ Α   

6 Ροδάκινα σκληρά (έδωσαν 1 κιλό καθαρισμένα)

600 γραμ. Ζάχαρη άσπρη

Χυμό από 1 Λεμόνι

Η   Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 

Ξεφλουδίζω και βγάζω τα κουκούτσια.

Κόβω την ψίχα σε μικρά κομμάτια

Ζυγίζω και βάζω σε κατσαρόλα.

 Πασπαλίζω με την ζάχαρη και ανακατεύω.

Βγάζω και μια close-up πόζα (το πάθος μου)

Σκεπάζω την κατσαρόλα και την αφήνω για μια ώρα.

Βγήκε πολύ ζουμί και την βάζω στο μάτι, για να πάρει την πρώτη βράση.

Χαμηλώνω την ένταση, στο μισό, ανακατεύω συχνά και σε 40' έχει δέσει αρκετά.

Λυώνω τα μεγαλύτερα κομμάτια με το κυρτό της τρυπητής κουτάλας και ρίχνω τον χυμό του λεμονιού.

Συνεχίζω τον βρασμό για 5-6' ακόμα.

Αφήνω λίγη ώρα να κρυώσει λίγο και γεμίζω αποστειρωμένα βάζα με καπάκι ασφαλείας (αυτό που κάνει "πλουκ" όταν ανοίγει).

Αυτή η ποσότητα γέμισε 3 βαζάκια των 380 ml.

Η δοκιμή έγινε σε φρέσκο ψωμί με κίτρινο αλεύρι "Ζυμωτό"

Τέλεια και όχι πολύ γλυκειά (οι περισσότερες συνταγές λένε για αναλογία 700-900 γραμ. ζάχαρη, στο κιλό φρούτου. Εγώ έβαλα 600 γραμ.)

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΠΕΠΟΝΙ

 Το πεπόνι είναι κορυφαίο στις προτιμήσεις μου για φρούτα, μαζί με τις μπανάνες.

Όταν είδα στο newsletter του Diet up, συνταγή για μαρμελάδα με πεπόνι, μπήκε το σκουλίκι.

Όπως πάντα, έκανα και τις δικές μου παρεμβάσεις στην original συνταγή, την οποία μπορείτε να δείτε πατώντας ΕΔΩ .

Και τώρα στην δική μου κατασκευή:

Υ Λ Ι Κ Α 

850 γραμ. Πεπόνι, μετά το καθάρισμα

150 γραμ. Ζάχαρη άσπρη (η συνταγή λέει 200 γρ.)

3 κουτ.σουπ. Ξύδι λευκό (η συνταγή λέει 70 ml, αλλά μου φάνηκε υπερβολικό)

1 Βανιλια

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 

Κόβω την ψίχα του πεπονιού σε μικρά κομμάτια σε ένα μπωλ, ρίχνω τη ζάχαρη και το αφήνω για 10 ώρες στο ψυγείο, σκεπασμένο με μεμβράνη.

Σήμερα μετέφερα το περιεχόμενο του μπωλ σε κατσαρόλα και το φέρνω σε βρασμό. Δεν χρειάστηκε ξάφρισμα και προσθεσα το ξύδι.

Όπως είχαν μαλακώσει τα κομμάτια, τα έλιωσα με το κυρτό μέρος της κουτάλας των μακαρονιών.  Δεν χρησιμοποίησα το μπλέντερ/ράβδο, γιατί θα πολτοποιούσε πολύ.

Χαμηλώνω την φωτιά στο 2 από το μέγιστο 3 και συνεχίζω το σιγοβράσιμο μέχρι να δέσει η μαρμελάδα. Το σημείο αυτό φαίνεται αν τραβήξουμε το υλικό, με την κουτάλα στην άκρη, να μη επανέρχεται αμέσως. 

Είχα προετοιμάσει αποστειρωμένο βάζο των 750ml, αλλά αυτές οι ποσότητες δεν έβγαλαν παραπάνω από 300 ml, και έτσι το βάζο έμεινε άδειο.........

......μέχρι την επόμενη κατασκευή, που θα γίνει σύντομα, γιατί πέτυχε η γεύση της αρεσκείας μου!

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ, ΤΟ ΟΥΖΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΡΑΣΙ ΚΑΙ Η ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΜΕ ΤΑ... ΕΡΙΚΙΑ...

Ούτε και οι εικονιζόμενοι θα μπορούσαν να το εξηγήσουν!

Η ιστορία ξεκίνησε το Σάββατο.
Έπεσε πρόσκληση για ούζο "στα ψηλά" περίχωρα της πόλης.
Κυριακή μεσημεράκι καταφθάνουμε, σε λίγο είμαστε στο τραπέζι και, οι τέσσερις, από τους πέντε, συμφωνούμε

Στην κουβέντα επάνω, έγινε λόγος για την παραφορτωμένη "κορομηλιά".
Ακούω κορόμηλα (δεν ξέρω πως είναι) και ο νους μου πάει σε μαρμελάδα.
Τα βλέπω και, ώ του θαύματος, αυτά είναι ερίκια. Έτσι τα λέγαμε στο χωριό μας.
--Πάρε λίγα, χάρη θα μου κάνεις...
Και επειδή δεν χαλάω χατήρια, παίρνω "λίγα".
Όταν πήγα στο σπίτι, ζύγισα τις σακκούλες. Βάρος 4,2 κιλά!
Ξεχωρίζω τα κόκκινα και είναι 700 γραμ. Συμπληρώνω άσπρα μέχρι το κιλό και αρχίζω την δημιουργία μαρμελάδας.

Υ Λ Ι Κ Α
1 κιλό Ερίκια (κορόμηλα) γινωμένα (μαλακά)
500 γραμ. Ζάχαρη άσπρη (κανονική αναλογία 1/1. Δηλ. 1 κιλό)
Χυμό από 2 Λεμόνια (κανονικά χυμό από 1 Λεμόνι)

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Πλένουμε τα φρούτα και βγάζουμε τα κουκούτσια ( που τα κρατάμε χωριστά), επάνω από την κατσαρόλα που θα τα βράσουμε, για να μη χάσουμε τα ζουμιά τους.
Βάζουμε τα κουκούτσια σε τούλι (από μπομπονιέρα), δένουμε σε πουγγί και το βάζουμε και αυτό στην κατσαρόλα με τα φρούτα
Ρίχνουμε και ανακατεύουμε τη ζάχαρη και βράζουμε σε δυνατή φωτιά.
Μόλις πάρει την πρώτη βράση, χαμηλώνουμε την φωτιά στο μισό και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα, πότε-πότε, για να μη πιάσει ο πάτος.
Σε 35-40' ελέγχουμε αν έδεσε και ρίχνουμε τον χυμό Λεμόνι.
Αφήνουμε να βράσει λίγα λεπτά ακόμη.
Ενδιάμεσα ξαφρίζουμε με τρυπητή κουτάλα.
Βάζουμε την μαρμελάδα σε αποστειρωμένο βάζο.
Η ποσότητα αυτή έβγαλε 790 γραμ. καθαρή μαρμελάδα.

Με φρέσκο ψωμάκι για πρωινό ή απογευματινό, ή όποτε θέλουμε, είναι θαύμα!


Η διαφορά των δύο φωτό είναι στον φωτισμό.
Ποιά είναι καλύτερη, η επάνω, ή η κάτω;;;;

Στις διαφάνειες φαίνεται η πορεία





Τα υπόλοιπα, άσπρα, θα γίνουν αύριο και θα....υπάρξει update, κυρίως για να δω την διαφορά στο χρώμα.
-------------------------------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------

UP DATE σήμερα 29/06/2010

Σήμερα έκανα ένα μέρος από τα "άσπρα" και έπεται συνέχεια...



Η διαφορά στο χρώμα είναι σαφής.........

ΞΕΣΤΡΑΤΙΣΑΜΕ ΣΗΜΕΡΑ και πήγαμε αλλού!!

Από χθες άρχισα να ξαλμυρίζω φιλέτα παστού μπακαλιάρου, με προοπτική να γίνει Τηγανητός με σκορδαλιά (κλικ) ,σήμερα το μεσημέρι.

Παράλληλα ετοίμασα και τα σχετικά για την σκορδαλιά.

Μας έλειπε μια σαλάτα και προτίμησα να κάνω βραστά λαχανικά (πατάτες, καρότα και κολοκυθάκια baby).

Καθάρισα και έκοψα μπαστουνάκια τις πατάτες και τα καρότα, τα έβρασα στον ατμό, για 8' στη χύτρα ταχύτητος.

Καθάρισα και τα κολοκυθάκια, τα έβρασα κι αυτά στον ατμό για 6' .....

.....τα εβαλα μαζί και έφτιαξα ένα "dressing" με λαδολέμονο και μουσταρδα Dijon (καυτερή) και τα περιέλουσα, αφού έριξα και λίγο αλάτι.

Ως εδώ όλα πήγαιναν καλά! Η σκορδαλιά έγινε και μπήκε στο ψυγείο, το κουρκούτι για το τηγάνισμα του μπακαλιάρου ήταν έτοιμο στο ψυγείο κι αυτό.

Και τότε χτύπησε το θυροτηλέφωνο! Ήταν παλιόφιλος από την Αριδαία Πέλλας, φρουτοπαραγωγός (κεράσια-βύσσινα κλπ).
Στο κτήμα του είχαμε πάει πέρσυ και κουβαλήσαμε βύσσινα για μαρμελάδα από το "Βυσσινόκηπο" του (κλικ).
Μας έφερε τα πρώτα κεράσια. Τα βύσσινα θα βγουν αργότερα.
Λίγο παραπάνω απο κιλό.
Λίγα μεν, αλλά η χειρονομία μεγάλη!
Πρώτη σκέψη να κρατήσω λίγα και τα υπόλοιπα να γίνουν μαρμελάδα.

Χωρίς άλλο ξεκίνησα

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΚΕΡΑΣΙ (στον αρτοπαρασκευαστή)

ΥΛΙΚΑ
550-600 γραμ. Κεράσια ώριμα και τραγανά (τύπου Εδέσσης)
400 γραμ. Ζάχαρη λευκή
Χυμό από ένα λεμόνι
1 φλυτζανάκι του Ελληνικού καφέ Λικέρ Τσέρυ

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Πλένουμε καλά τα κεράσια (τα δικά μου ήταν βιολογικά, χωρίς ραντίσματα).

Έψαξα και βρήκα το ειδικό εργαλείο για τα κουκούτσια, που είχα να το δουλέψω από πέρσυ. Λίγο παλιάς τεχνολογίας, από τον καιρό της μητέρας μου, αλλά ακόμη λειτουργικό.

Ξέχασα να φορέσω γάντια και ακόμη καθαρίζω τα χέρια μου, που βάφτηκαν

Τα ζύγισα καθαρισμένα

Τα έβαλα μαζί με τη ζάχαρη στον κάδο του αρτοπαρασκευαστή, σε πρόγραμμα για μαρμελάδα.
Λίγο πριν το τέλος πρόσθεσα τον χυμό λεμονιού και το λικέρ.
Σε μια ώρα και 5', είχα αυτό το αποτέλεσμα.
Φωτογραφήθηκε ακόμη ζεστή.
Μπήκε σε αποστειρωμένο βάζο και περιμένω να κρυώσει.
Θα την φωτογραφήσω ξανά, μπας και έχει καλύτερη φωτογένεια!

Εννοείται ότι δοκίμασα και ήταν νοστιμότατη και όσο γλυκειά θέλω.
Η κανονική αναλογία είναι 1:1, όσα κεράσια, τόση ζάχαρη.

ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΦΡΑΟΥΛΑ

Χθες, στο λιμανάκι του Κίτρους, εντοπίσαμε παραγωγό Φράουλας.
Πριν φύγουμε, πήραμε 4 κεσεδάκια (2 κιλά), με προοπτική Μαρμελάδας για το ένα και το άλλο βλέπουμε.

Το τελικό αποτέλεσμα δεν με ικανοποίησε από χρώμα και βρήκα τι έφταιγε, αλλά κατόπιν εορτής

Σκάλισα τις σημειώσεις μου και βρήκα χειρόγραφο, σε κουζινόχαρτο, με συνταγή, λιγόλογη, γραμμένη "στο πόδι".
Είμασταν τότε στον Συνεταιρισμό Γυναικών του Δήμου Μουρεσίου στο Πήλιο και αφού προμηθευτήκαμε τα σχετικά γλυκά και μαρμελάδες, ρώτησα την Αρχηγό εκεί για την δημοφιλέστατη φράουλα και την έγραψα σε ότι χαρτί βρήκα μπροστά μου στο αυτοκίνητο, για να μη ξεχάσω.
Να και το χαρτί, που δεν μπήκα στον κόπο να αντιγράψω τότε (έχει και 10 χρόνια).
Το λάθος είναι στο νερό. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ και αργεί να δέσει το σιρόπι, γιαυτό μαύρισε

Εδώ μερικές με φωτογένεια....
Το περίεργο είναι ότι δεν υπήρχε ούτε μία χαλασμένη, μόνο λίγες μκρές.

Υ Λ Ι Κ Α
1 κιλό φράουλες πλυμένες και καθαρισμένες από το κοτσανάκι
500 γραμ. Ζάχαρη άσπρη
1 Λεμόνι (το χυμό του)
1/2 ποτήρι νερό (εδώ είναι το λάθος!! Ήθελε από καθόλου έως 1/4 το πολύ)

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Καθαρίζουμε από το κοτσάνι και πλένουμε.



Τις μεγάλες τις κόβουμε στα δύο ή στα τέσσερα.
Βράζουμε χωρίς ή με ελάχιστο νερό σε πολύ χαμηλή φωτιά, μέχρι να μαλακώσουν.

Τότε ρίχνουμε τη ζάχαρη και δυναμώνουμε την φωτιά, μέχρι να δέσει το σιρόπι.
Ανακατεύουμε συνέχεια για να μη κολλήσει στον πάτο και, αν χρειάζεται, ξαφρίζουμε με τρυπητή κουτάλα.

Το μισό ποτήρι νερό που έβαλα, εμπόδισε το γρήγορο δέσιμο και μαύρισε.
Αυτός είναι και ο λόγος που ΔΕΝ βάζουμε τη ζάχαρη από την αρχή, όπως λέει ο Παρλιάρος. Το παρατεταμένο βράσιμο της ζάχαρης, μαυρίζει το γλυκό!
Η φράουλα έχει χαμηλή πηκτίνη και από μόνη της αργεί να δέσει λίγο.

Για να καταλάβουμε αν έδεσε κάθε γλυκό κουταλιού ή μαρμελάδα, βάζουμε μια σταγονίτσα στο νύχι του αντίχειρα, το γυρνάμε ανάποδα και, αν δεν τρέξει, τότε είναι ΟΚ.

Η αποστείρωση του βάζου έγινε στα μκροκύμματα (χωρίς το μεταλλικό του καπάκι φυσικά), για 3'.

Μπήκε ζεστή στο ζεστό βάζο, έκλεισε σφιχτά και τοποθετήθηκε ανάποδα, μέχρι να κρυώσει και να τραβηχτεί μέσα το καπάκι ασφαλείας (είναι αυτό που κάνει "πλουκ" όταν το ανοίγουμε).

Επόμενο βήμα η κλασσική μας "Φραουλοσαλάτα" (κατά το φουτοσαλάτα!).

ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ...

Λίγο πριν το μεσημέρι, βγήκα στην αυλή μου και βλέπω την πορτοκαλιά ανθισμένη.........

.....Χτυπάω παλαμάκια και, σαν από θαύμα, τα λουλουδάκια γίνονται ....
...πορτοκάλια, ώριμα και προκλητικά....

Κόβω αμέσως τέσσερα και "μπαίνω" στο φιλικό blog "Betty's Cuisine", όπου χθες είδα "Πορτοκάλι Γλυκό/Μαρμελάδα", από την εκπομπή του Παρλιάρου "Γλυκειές Αλχημείες".

Δεν χάνω χρόνο και ακολουθώ σχεδόν κατά γράμμα τις οδηγίες της συνταγής.
Και λέω σχεδόν, γιατί μετά το καλό πλύσιμο των πορτοκαλιών, δεν άντεξα και τα έξυσα στο ψιλό του τρίφτη, όπως κάνω χρόνια τώρα, το έκαμνε και η μητέρα μου.

Το ξύσμα ........

......το έβαλα σε σακκουλάκι τροφίμων, το έπλασα μακρύ, για να μπορώ να κόψω κομμάτι όταν χρειαστεί και το έβαλα στην κατάψυξη.
Τα έβρασα μια ώρα και μαλάκωσαν, τα έκοψα λεπτές φέτες και, μαζί με το ζουμί τους βγήκαν 1400 γραμμάρια.
Τότε βλέπω ότι η ζάχαρη που είχα ήταν 850 γραμ. μόνο!
Δεν πήγα να πάρω άλλη και έκανα την μαρμελάδα με αυτή τη ζάχαρη, βράζοντας περίπου 30'

Εν τω μεταξύ αποστείρωσα τρία βάζα, σύμφωνα με τις οδηγίες που θα βρήτε στα παραπάνω links και βγάζοντας από τον φούρνο, πέφτει και το ένα από τα μεγάλα γίνεται θρύψαλα. Γέμισε η κουζίνα ζεματιστά γυαλιά.
Γούρι, λέω, και ευτυχώς αυτή η ποσότητα, γέμισε το μεγάλο που σώθηκε και μισό μικρό (για άμεση κατανάλωση).
Εδώ το μεγάλο, κρυώνει ανάποδα.

Πριν λίγο, δοκίμασα από το μικρό, για να δω πως "στέκεται" στο κουτάλι και.....

.....στο ψωμί.

Εννοείται ότι δοκίμασα και με το κουταλάκι, αλλά και με το χειροποίητο ψωμάκι ολικής.
Έτσι για απογευματινό.
Παρ'όλη την λιγότερη ζάχαρη, έγινε ΑΨΟΓΟ, τόσο που πιστεύω ότι μάλλον η ποσότητα των συνταγών είναι υπερβολική.
Επί πλέον έβαλα και τον χυμό 2 λεμονιών, στο βράσιμο.

Φυσικά αυτά περί αυλής είναι "μαϊμούδες". Οι φωτό όμως είναι πραγματικές από την Προξένου Κορομηλά, το πρωί της περασμένης Κυριακής.
Τα πορτοκάλια είναι "ΕΛΕΝΑ" από το κοντινό Σ/Μ.