ΜΥΔΟΠΙΛΑΦΟ ΚΑΙ ΣΑΛΑΤΑ (γευστική υποδοχή της Άνοιξης)

Σήμερα, η πρώτη μέρα της Άνοιξης, με βρήκε σε κέφι για μαγείρεμα.

Επίθεση στον ψαροπώλη της γειτονιάς και στήθηκε το μυδοπίλαφο!

Υ Λ Ι Κ Α
480 γραμ. Μύδια ψύχα (σε σακκουλάκι με νερό)
2 φλ.τσαγ. Ρύζι Καρολίνα
3 φλ.τσαγ. Νερό ζεστό (βγάζει και η τομάτα το υπόλοιπο)
1 μεσαίο Κρεμμύδι ψιλοκομμένο
4 φρέσκα Κρεμμυδάκια σε ροδέλλες
3 σκελίδες Σκόρδο στα 2 ή στα 3
1 φλ.τσαγ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
200 γραμ. Ντοματάκι κονκασέ (χυλό στο multi)
1 φακελλάκι (0,25 γραμ.) Κρόκκο Κοζάνης σε σκόνη
1 φλ.τσαγ. Άνιθο και μαϊντανό ψιλοκομμένα
1 κουτ.γλυκού κοφτό Δυόσμο ξερό
Λίγη Ρίγανη
Πιπέρι Λευκό
Αλάτι λίγο ή καθόλου (τα μύδια βγάζουν αλμύρα)
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Δεν κρατώ καθόλου νερό από τα μύδια, όπως κάνουν ορισμένοι. Τα σουρώνω και τα βάζω για 15' σε ξυδόνερο (1 φλυτζ. ξύδι άσπρο με 3 φλυτζ. νερό). Αυτό είναι συμβουλή του Καπταν-Αντώνη, μυδοκαλλιεργητή, από την Αγαθούπολη Πιερίας....
Σε κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι, σωτάρουμε το σκόρδο για λίγο, το βγάζουμε και το πετάμε. Το λάδι μας αρωματίστηκε.
Σωτάρουμε τα κρεμμύδια και σε μερικά λεπτά ρίχνουμε το ρύζι και το σωτάρουμε και αυτό μαζί, μέχρι να γυαλίσει.
Ρίχνουμε την τομάτα, το πιπέρι και το ζεστό (έως βραστό) νερό.
Ίσως και το λίγο αλάτι.
Ανακατεύουμε, χαμηλώνουμε την φωτιά αρκετά (με διαβάθμιση 3, την πάμε στο 1), σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγοβράζουμε για 10', χωρίς να κόψουμε τον βρασμό ανοίγοντας.
Ρίχνουμε τα μύδια και τα αρωματικά, ανακατεύουμε και ξανακλείνουμε το καπάκι για άλλα 10' περίπου, χωρίς να ανεβάσουμε τη φωτιά. Αυτός ο τελευταίος χρόνος παίζει, ανάλογα με τον τύπο του ρυζιού και του γούστου μας.
Αποσύρουμε την κατσαρόλα από την φωτιά, ανοίγουμε, ανακατεύουμε ξανά και την σκεπάζουμε με βαμβακερή πετσέτα και το καπάκι της από πάνω, για να απορροφηθούν οι ατμοί.
 Στο σερβίρισμα έχουμε και λεμόνι, για όποιον θέλει.

Η σαλάτα είναι έτοιμη κομμένη, μαρούλι, λόλα κόκκινη & πράσινη και ραντίτσιο, με ελαιόλαδο, αλατοπίπερο και σιρόπι μπαλσάμικου (ιδιοκατασκευή).

ΜΙΑ ΣΑΛΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ: ΦΑΣΟΛΙΑ ΠΙΑΖ και ... ένας ΧΑΛΒΑΣ !

Τα φασόλια σε έκδοση "ΠΙΑΖ" τα είχα ξεχάσει το '12 και τα θυμήθηκα σήμερα το πρωί, σκαλίζοντας τον "μπακάλη" μου (είναι η ντουλάπα στο μπαλκόνι)...

Βρήκα λίγα φασόλια Πρεσπών, που δεν μπορούσαν να γίνουν φασολάδα, τόσο λίγα ήταν.  Σαλάτα δεν είχαμε και έγιναν

Λέω να μη ξαναγράψω τα υλικά και τον τρόπο και να δώσω ένα παλιό μου λινκ, με την επισήμανση ότι οι ποσότητες οι σημερινές είναι ακριβώς οι μισές και γίνονται αρκετή ποσότητα για 6 τουλάχιστον άτομα.

Πατώντας ΕΔΩ είναι η προ διετίας συνταγή

Παράλληλα έκανα και ένα Πολίτικο Χαλβά, σε νηστίσιμη έκδοση, που τον κάνω μερικές φορές τον χρόνο και ειδικά στα γενέθλια μου, τον Νοέμβριο

 με κουκουνάρι και σταφίδες 

 και, όπως φαίνεται και στην παρακάτω φωτό, πρώτα απαλλοτριώθηκε η ποσότητα που δεν χώρεσε στην φόρμα!!

Δεν χρησιμοποιήθηκε βούτυρο ή μαργαρίνη, αλλά μόνο Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο, σιμιγδάλι χοντρό, ζάχαρη άσπρη και νερό και έτσι γίνεται νηστίσιμος, ιδανικός για τις μέρες που έρχονται.

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΟΣΑΛΑΤΑΣ ΣΕ...ΡΩΣΙΚΗ

Το αρχικό σχέδιο ήταν να γίνει μια πατατοσαλάτα με επένδυση μαγιονέζας, χωρίς αυγά.

Έκοψα πατάτες και καρότα σε μικρά κυβάκια και τα έβρασα στον ατμό.

Έκανα και μια μαγιονέζα νηστίσιμη (κλικ ΕΔΩ).

Στην πορεία, για να δώσω και μια κάπως όξινη γεύση, πρόσθεσα αγγουράκι τουρσί ψιλοκομμένο και κάπαρη τουρσί και έγινε.

Το αποτέλεσμα όμως είναι η Ρώσικη σαλάτα που φτιάχνω συχνά.

Έβρασα και μερικά αυγά, για όποιον θέλει, έβγαλα τους κρόκους, τους έλιωσα με ένα πηρούνι, μαζί με δυο κουταλιές από αυτή τη μαγιονέζα και γέμισα τα ασπράδια με το μείγμα, με κορνέ.

Και με λίγη κάπαρη για ντεκόρ, έγινε ένα ικανοποιητικό, αισθητικά και γευστικά, αποτέλεσμα....που αποδείχτηκε και "δημοφιλέστατο".

ΚΟΛΟΚΥΘΟΜΑΦΙΝΑΚΙΑ - ΠΑΤΑΤΕΣ ΦΟΥΡΝΟΥ - ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟ - ΑΥΓΑ ΜΑΤΙΑ - ΣΤΙΦΑΔΟ ΜΟΣΧΑΡΙ - ΚΟΥΡΚΟΥΜΠΙΝΙΑ - ΚΡΟΥΑΣΑΝΑΚΙ - ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΡΑΔΙΚΙΑ

Είπα και παλιότερα ότι μ'αρέσει να αρχίζω από το τέλος.  Έτσι και τώρα, αρχίζω από τα σημερινά και πάμε πίσω......

Για τα ΚΟΛΟΚΥΘΟΜΑΦΙΝΑΚΙΑ έγραψα και ΕΔΩ (κλικ)

 Μαζί έκανα και μια συνοδευτική σάλτσα, σαν τζατζίκι χωρίς αγγούρι, με γιαούρτι αγελάδος (όχι επιδόρπιο), άνιθο, σκόρδο λιωμένο με την πρέσσα, ελαιόλαδο.

Σαν κύριο πιάτο, ΠΑΤΑΤΕΣ ΦΟΥΡΝΟΥ, με πιπεριές κέρατο, καρότα, σκόρδο, ροδέλλες κρεμμυδιού, πολτό ντομάτας.

 Στο φούρνο με σκεπασμένο το πυρέξ για μια ώρα και ξεσκέπασμα για 15-20 λεπτά παραπάνω.

Σαν σαλάτα, Χειμωνιάτικη πια, ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ ΣΤΟΝ ΑΤΜΟ, αλλά με ένα Blue Cheese Dressing , με γιαούρτι και μπλε τυρί, τύπου Ροκφόρ.

 "Εφτιαξε" η γεύση του απλού κουνουπιδιού και ξέφυγε από το λαδολέμονο.

Ενα από τα περασμένα βράδια, δυο ΑΥΓΑ ΜΑΤΙΑ, σε αντικολλητικό, χωρίς λάδι, μόνο αλατοπίπερο και......

 ...... "δακρυσμένα" εσωτερικά.

Για το ΣΤΙΦΑΔΟ ΜΕ ΜΟΣΧΑΡΙ (κλικ ΕΔΩ) δεν έχω να πω πολλά. Απλά....νόστιμο

 Με κοκκάρι κατεψυγμένο, φυσικά.

Την ιδέα για τα ΚΟΥΡΚΟΥΜΠΙΝΙΑ την έδωσε η Λίλα στο Facebook, με link προς τις Συνταγές της Καρδιάς, αλλά, όπως πάντα, έκανα τις επεμβάσεις μου και τα έκανα στο φούρνο και ότι τηγανητά.  Μόνο που στο σιρόπι απέτυχα παταγωδώς και, ενώ στην αρχή

 ήταν τέλειο, μετά από λίγο ζαχάρωσε σε χρόνο αστραπής.
Χρησιμοποίησα μισή ζάχαρη άσπρη και μισή καστανή και μια βανίλια.  Τέτοιο σιρόπι κάνω τα τελευταία χίλια χρόνια και ποτέ δεν χαλάει. Τώρα χάλασε, αλλά έσωσα την παρτίδα με αραιωμένο λίγο, Πευκόμελο Σιθωνίας και καβουρντισμένο σουσάμι.
Τέλεια και τραγανά.  Κάποια άλλη φορά θα περιγράψω την εμπειρία μου με τα κουρκουμπίνια, που έτρωγα μικρός, μαζί με Θεϊκούς μπακλαβάδες και κανταϊφια, στο "ΥΠΟΓΕΙΟ", στη γωνία Τσιμισκή και Καρόλου Ντηλ.

 Έτσι καλοψημμένα ήταν και.......

 .....έτσι τα έκοβε η Κα Κοκκαράκη (αν θυμάμαι καλά το όνομα)

Το παρακάτω είναι ένα ΚΡΟΥΑΣΑΝΑΚΙ (αγοραστό), γεμιστό με Κατίκι Δομοκού,  κομματάκι Παριζάκι Creta Farms, με φέτα και ντομάτα και τριμμένο ξερό Ανθότυρο Κρήτης (δηλαδή μυζήθρα).

 Και τα απαραίτητα ΡΑΔΙΚΙΑ ΣΤΟΝ ΑΤΜΟ, με ........

 .....λαδολέμονο....

Απλά και απέριττα και καθημερινά........

Ξαφνική ολοήμερη επίσκεψη (βίζιτα στα Ισπανικά)

Για το μεσημέρι.... Σολομός φιλέτο σχάρας...μόνο

Για το βράδυ.... αυτοσχέδια πίτσα, επάνω σε ζύμη κουρού με κέτσαπ δικό μας, ανθότυρο ξερό Κρήτης, παριζάκι με φέτα και ντομάτα της Creta Farms, κομματάκια Dirollo, ελιές καλαμών, ντομάτα σε φέτες, ξεφλουδισμένη και ξεσποριασμένη, πιπεριά κέρατο σε ροδέλλες

........και το αποτέλεσμα........

Το πρωτοεμφανιζόμενο ξερό ανθότυρο, δηλαδή μυζήθρα.

Μέχρι τώρα έπαιρνα Δελφών ή Δωδώνης.  Αυτό έχει περισσότερο όγκο, με μικρότερο βάρος. Άρα είναι πιο μαλακό και δεν είναι πολύ αλμυρό. Νομίζω όμως, από την αφή, ότι είναι πιο παχύ.

Τελικά με τα υπάρχοντα υλικά, μπορείς να ταΐσεις μερικά άτομα, όσο μίζερα και να είναι....  

ΡΟΛΑΚΙΑ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΣ (αυτή τη φορά.... επιτυχημένα)

Τα χρωστούσα σε μένα αυτά τα μελιτζανορολάκια και αυτή τη φορά πέτυχαν, να και το αποτέλεσμα

Όλα τα υλικά όπως στις "Ξεστρατισμένες Μελιτζάνες" (κλικ), με μόνη την σπουδαία διαφορά της αρχικής επεξεργασίας.

Αυτή τη φορά λάδωσα ελαφρά τις φέτες της μελιτζάνας και τις έψησα στο φούρνο, μέχρι να μαλακώσουν.

Μετά τύλιξα μέσα τους από ένα μπαστουνάκι γιδοτύρι και ένα κομματάκι πιπεριά.

Τις ακραίες λωρίδες που βγήκαν στο κόψιμο σε φέτες, τις έκοψα κυβάκια και τις έβαλα να ψηθούν με την σάλτσα. Να "αυγατίσει" κιόλας και να μη πετάμε τίποτα.

Και με μια σαλατίτσα........ έτοιμο το γεύμα

Ντομάτα ξεφλουδισμένη και ξεσποριασμένη, με πιπεριά κέρατο και γιδοτύρι. Από πάνω Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο, ξύδι λευκό και ρίγανη.

Δεν θέλω τίποτ'άλλο!!!

Δεν ξαναγράφω για........

......μπαρμπουνοφάσουλα (χάντρες).

Το πολύ το "Κυριε'λέησον το βαριέται κι ο Παππάς, λέγαμε στο σπίτι μας.

Όποιος θέλει ας κάνει αναζήτηση, εδώ αριστερά και θα βρει αρκετές φορές, με μικρές παραλλαγές.

 

Το συνοδευτικό ήταν ένας Καβουρμάς Βουβαλίσιος Κερκίνης, σωταρισμένος απλά με πιπεριά κέρατο,  και.........

........μια σαλατίτσα με καπνιστό τόνο, ντομάτα, κάπαρη και ρίγανη.......

.......ο τέλειος τσιπουροσυνδυασμός, μαζί με Γιδοτύρι και φρέσκο ψωμάκι ολικής,  και τι στον κόσμο!!!!!!

Κάτι παραπάνω ξέρει ο Ανέστης Μπαμπατζιμόπουλος!!!!!

ΤΑ ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ, ΟΙ ΑΓΓΟΥΡΟΝΤΟΜΑΤΕΣ ΚΑΙ Ο ..... "ALFREDO" (?)

Το διαδικτυακό "Χρυσό Πακέτο", που ήρθε, εκτιμήθηκε από την πρώτη ώρα με αγγουράκι και πιπεριά. Τέλεια.

Οι ντομάτες, λίγο αγουρωπές, βγήκαν για μια διήμερη ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι, μερικά από τα κολοκυθάκια είναι στην προηγούμενη ανάρτηση.

Και αγγουράκια με σπόρια, με την χαρακτηριστική μυρωδιά, που δεν την έχουν πια τα Κρητικά, που μεγαλώνουν σε μια νύχτα!

Οι καμπάδικες πιπεριές, λεπτόφλουδες, αλλά με πολύ σπόρο (κράτησα για του χρόνου).

Με το απαραίτητο Έξτρα Παρθένο Ελαιόλαδο, το άσπρο ξύδι, την ρίγανη και το χοντρό αλάτι, να η σαλάτα, έτοιμη.

Με τα κολοκυθάκια δεν τελειώσαμε.

Σήμερα διάλεξα τα τρία μικρότερα, τα έκοψα ροδέλλες και έγινε μια σάλτσα τύπου "Alfredo", αλλά με διαφορετικά υλικά, προσαρμοσμένα στις Ελληνικές συνήθειες.

Τα  Υ Λ Ι Κ Α  μας για το "Zucchini-Alfredo", της σειράς "Tasty Summer Zucchini"

από το site "Allrecipes.com"

3 μικρά κολοκυθάκια κομμένα ροδέλλες

1 Πιπεριά κομμένη ροδέλλες

2 σκελίδες σκόρδο σε φετάκια

3 κουταλιές Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο

1/2 φλυτζάνι γάλα εβαπορέ light αδιάλυτο

2 γεμάτες κουταλιές Κατίκι Δομοκού

1 φλυτζανάκι Κρασί λευκό

1 κουταλάκι Ρίγανη

Αλάτι - Πιπέρι

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Σε αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνω το λάδι και σωτάρω το σκόρδο για 2-3 λεπτά και το βγάζω.  Το λάδι μας αρωματίστηκε.

Ρίχνω τα κολοκυθάκια και την πιπεριά και σε μερικά λεπτά σβήνω με το κρασί. Περιμένω να εξατμιστεί το αλκοόλ και σκεπάζω, για 5 λεπτά ακόμη. 

Ρίχνω το γάλα και το φρέσκο τυρί, ανακατεύω καλά

και σε λίγο πήζει.

Προς το τέλος πασπαλίζουμε με την ρίγανη (ή βασιλικό)

Αν πρόκειται να την ξαναζεστάνουμε την σάλτσα, τότε την αραιώνουμε με ένα φλυτζανάκι νερό και ανακατεύουμε καλά.

Συνοδεύει άριστα κάθε ζυμαρικό, όπως εδώ, με ριγωτές πέννες.

Από πάνω τριμμένη ξερή μυζήθρα (ή παρμεζάνα).