Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

ΤΟ ΣΤΙΦΑΔΟ.....για φέτος, έγινε!!

Συνταγή σε επανάληψη......
Τέτοιο κάνω μια φορά το χρόνο και φέτος άργησα.
Οι αλλαγές γράφηκαν με πράσινα γράμματα. 

ΣΤΙΦΑΔΟ ΜΟΣΧΑΡΙ (και όχι ΛΑΓΟΥΔΑΚΙ !!)

Τα πολύ παλιά χρόνια, το στιφάδο στα εστιατόρια, ήταν κάτι σπάνιο και όπου το έβρισκα τσάκιζα μια μερίδα, συν τα υπόλοιπα.
Βλέπω σε κατάλογο ταβέρνας, στο Πίσω Λειβάδι της Πάρου, να γράφει "στιφάδο μοσχάρι".
Αμέσως τσίμπησα και ζητάω μια μερίδα. Ήρθε και με την πρώτη πηρουνιά, φωνάζω την κυρία που μας σέρβιρε. Ήρθε με έκδηλη την ανησυχία και την ρωτάω "ποιός το εφτιαξε το στιφάδο;" "Ο άντρας μου" απαντάει με μισό στόμα"γιατί; "Γιατί έχει την ίδια γεύση με της μαμάς μου". "Από που είναι ο άντρας σου;" συνεχίζω να ρωτάω. "Από τη Λάρισα" απαντάει. Και τότε αναφωνώ "Έλα ρε παιδί μου, έτσι εξηγείται..."
Αυτά τα θυμάμαι τουλάχιστον τρεις φορές κάθε χρόνο, κάθε φορά που κάνουμε στιφάδο, ή τρώμε έξω. Είπαμε, όπου το βρω το τσακίζω.

Η απόφαση πάρθηκε όταν είδα κοκκάρι σε απίθανο μανάβικο, που ήταν όμως Αργεντινής. Ε...καί;
Ξεφλουδίστηκε σε βραστό νερό, στράγγισε και νάτο!!!

(Φέτος έγινε με κοκκάρι κατεψυγμένο, για ευκολία)
 
 

Από νωρίς το πρωί, κυνηγούσα ένα λαγουδάκι, αλλά ήταν πιο γρήγορο και δεν μπόρεσα να το δολοφονήσω. Το ίδιο έγινε και με το κουνελάκι. Πάλι ήταν πιο γρήγορο.
Έτσι, όπως όλοι οι γέροι, συμβιβάστηκα με το υπάρχον μοσχάρι, που το δολοφόνησε "άλλος".
Είχα πει από χθες ότι αύριο θα φάμε στιφάδο και ευτυχώς δεν είπα με τι;

Αρχίζω, όπως συνήθως, από το τέλος.....
 
 ( Φέτος έγινε κάπως καλύτερο)
 
ΥΛΙΚΑ (για 4 μερίδες, χορταστικές)
1 κιλό Μοσχάρι (είχαμε νουά), κομμένο μερίδες
1 1/2 κιλό Κοκκάρι (κρεμμυδάκια μικρά)
400 γραμ. Χυμό από τομάτες ξεφλουδισμένες & ξεσποριασμένες, στο multi
1 φλυτζ.τσαγ. Κρεμμυδάκια φρέσκα, ψιλοκομμένα, ή αντίστοιχο ξερό
1/2 φλυτζ.τσαγ. ελαιόλαδο
2-3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο, ή μαζί με τις τομάτες στο multi
2 κουτ.σουπ. ξύδι άσπρο
1 νεροπότηρο κρασί κόκκινο (φέτος κρασί ροζέ demi sec Boutari. Νερομπούρμπουλο μεν, αλλά για το φαγητό, καλό είναι.  Στο κρασί διέλυσα και ένα κουταλάκι του γλυκού Κορν-φλάουρ. Μέγα λάθος! Έπρεπε να το βάλω στο τέλος)
2-3 φύλλα δάφνης
Πιπέρι σε κόκκους (φέτος πιπέρι άσπρο  έπεσε πολύ και έγινε καυτερό)
Αλάτι
+Λίγο Κανέλλα (με την μύτη του μαχαιριού)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σε κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι και σωτάρουμε το ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι για 5' περίπου.
Προσθέτουμε το κοκκάρι και συνεχίζουμε το σωτάρισμα, μέχρι να ροδοκοκκινήσουν τα κρεμμύδια, όταν σωθούν τα υγρά τους, με συνεχόμενο ανακάτωμα, "με το γάντι" της κουζίνας. Ο αχνός ζεματάει.
Μετά ρίχνουμε το κρέας και συνεχίζουμε σωτάροντας για μερικά λεπτά ακόμη.
Προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά, χαμηλώνουμε τη φωτιά στο μισό, ανακατεύουμε και αφήνουμε να σιγοβράσουν για 40-50', μέχρι να μαλακώσει το κρέας και να αρχίσει να χυλώνει η σάλτσα.

Αν έχουμε χρόνο, φτιάχνουμε μια μαρινάδα με όλα τα πιο πάνω υλικά και αφήνουμε να μαριναριστεί το κρέας από βραδύς. Αφού βγάλουμε το κρέας, με μια τρυπητή κουτάλα βγάζουμε τα κρεμμύδια, τα σωτάρουμε και συνεχίζουμε όπως πιο πάνω.

Ο λαγός, αφού κοπεί σε κομμάτια, μαρινάρεται οπωσδήποτε 12-15 ώρες και χρειάζεται λιγότερο βράσιμο (30-40')

Στο κουνέλι η συμπεριφορά μας είναι όπως του λαγού, με αντικατάσταση όμως του κόκκινου κρασιού, με λευκό.

Το φαγητό κολλούσε στον πάτο! Άλλαξα τρεις φορές κατσαρόλα!
Όταν γύρισε η συμβία από την αγορά και της έδωσα το "ραπόρτο", μου εξήγησε το γιατί. Έφταιγε το Κορν-φλάουρ, που το έβαλα νωρίς. Την  είχε πατήσει πολλές φορές στο παρελθόν, όταν ακολουθούσε τις συνταγές της Χρύσας Παραδείση. Όσες είχαν κορν-φλαουρ, κολλούσαν στον πάτο!!

Και όσο αυτά "ελάμβανον χώραν" βγήκε και το φρέσκο ψωμί από τον αρτοπαρασκευαστή, για τις σχετικές βουτιές στην νόστιμη σάλτσα


Posted by Picasa

16 σχόλια:

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Στην αρχή σκιάχτηκα.. σκέφτηκα πως βγήκε ο ..Μποτρίνι από μέσα σου..

Μετά χάρηκα για τα κατεψυγμένα κρεμμύδια, γιατί νόμιζα πως δεν γίνονται ωραία..

Και τέλος γέλασα χαιρέκακα για το κορν- φλαουερ, γιατί για ΠΡΩΤΗ φορά είπα σε τσάκωσα!
Ας όψεται η Παραδείση!

Καλή όρεξη από μια κακιασμένη!

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

@ Γιαγιά Αντιγόνη:
Εγώ μαγειρεύω για μας και τους φίλους. Ο Έκτορας μαγειρεύει για πελάτες. Διαφέρει!

Αν συγκρίνεις την πάνω και την κάτω φωτό, τα κατεψυγμένα, στην κάτω, είναι πιο λυωμένα. Έγιναν όμως πιο γρήγορα από το κρέας. Άλλο λάθος!

Δεν ξέρω πως το εννοούσε η Χρύσα Παραδείση, αλλά έθρεψε γενειές και γενειές (και την δική μας, για να μη ξεχνιόμαστε)!!
Και....γιατί κακιασμένη, καλέ!
Ελαφρύ έγινε και το κρέας λιγοστό.
Μικρή η αμαρτία!!
_______________

eirini katsa είπε...

Μια χαρά...κάτι μικρολεπτομέρειες..σιγά τι έγινε!!!
Εξαιτετικό!!!
Πάνω στο τραπέζι να βρισκόταν ένα τέτοιο πιάτο...δεν ήθελα τπτ άλλο!!!
Υ.Γ Τρελαίνομαι για κρεμμύδια!!!
:)

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

@ Eirini Katsa:
Αυτές οι μικρολεπτομέρειες κάνουν την διαφορά.
Ο τρόπος αυτός είναι μια απλοποιημένη συνταγή της μητέρας μου, στο πιό υγειινό, αλλά νόστιμο.
Κρίμα που είσαι μακρυά!
________________

Betty's Cuisine είπε...

Δεν μπορώ να πω ότι το στιφάδο σου με άφησε αδιάφορη, όμως για μένα την παράσταση έκλεψε το ψωμάκι!

αχ θα με βάλεις σε μπελάδες... λες να πάρω αρτοπαρασκευαστή;;;

Ελπινίκη είπε...

Λατρευω το στοιφαδο σε καθε εκδοχη!!!
Μ αρεσει περισσοτερο με κουνελι ή με κοτοπουλο που ειναι πιο μαλακο, αλλα οπως και να χει, το λιγουρευτηκα!

RIRI είπε...

Κόλησε λίγο στην κατσαρόλα..και τι έγινε???Το εσωσες και αυτό μετράει,φαίνεται πεντανόστιμο και ζήλεψα το ψωμάκι ,φαντάζομαι τίς βούτες...στην σάλτα!!!
Καλό Βράδυ!!!

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

@ Betty's Cuisine:
Η δουλειά με τον αρτοπαρασκευστή ξεκίνησε με προοπτική να βγάλω το ένα δοχείο πριν να αρχίσει να ψήνει και να παίξω με σχέδια. Είχε περάσει όμως η ώρα και το άφησα να τελειώσει.
Έγινε όμως μια σαλτσορουφήχτρα, πρώτης γραμμής!
________________
@ Ελπινίκη:
Με κοτόπουλο δεν έκανα ποτέ. Εδώ έμπλεξα με άτομο που σιχαίνεται τα πτηνά!
________________
@ RIRI:
Η αποθέωση της βουτιάς!
Φεύγει πολύ ψωμί έτσι φρέσκ που είναι και τα....κιλά που πάνε;;;
________________

ElenaG είπε...

Άντε φάγαμε πάλι...
ευτυχώς μονο από φωτό γιατί και
η ώρα περασμένη...
Τέλειο φαίνεται...θα μπει στα υπόψιν!

Thalassenia είπε...

Το στιφάδο έχει άλλη νοστιμιά αν καθαρίσεις τα κρεμμυδάκια εσύ και όχι ο αγρότης με το καπελάκι και βάλε ότι κρέας θέλεις.
Το συνηθίζουμε με κουνελάκι που είναι και υγιεινό κρέας.
Τότε θέλουμε πιο πολύ ψωμί για βούτες παρά φαγητό.
Δεν θα έλεγα όχι σε ένα πιάτο από τα χεράκια σου, να το δικιμάσω με μοσχάρι.

Και του χρόνου.

ΜΑΡΙΑ ΠΙΟΥΚΑ είπε...

Εγώ είμαι μεταμεσονύκτια και τέτοια ώρα με πιάνει λιγούρα, αλλά δεν θα μου πέσει βαρύ για βράδυ; τι βράδυ ξημέρωμα!!
Όπως και να 'χει τρελαίνομαι για στιφάδο.
Καλό ξημέρωμα.

VAD είπε...

Αριστο κι αγαπημένο έδεσμα,
αλλά ουδείς ωμίλησε περι των...παρενεργειών:))
Να το τολμήσω;;;
Καλό και άγιο φαγάκι αλλά αν ύστερα το...μεθάνιο πάει συννεφο;;;:)))
Ρεζίλια πράματα:)))

Αστοριανή είπε...

...απήγανο ...ξέχασες!!! λέει ο Δημήτρης, που του τοδιάβασα...

κι είναι 1.02 μετά τα μεσάνυχτα!!!

>πεντανόστιμο, μπελαλήδικο,
και
ναι,
κάποια μέρα θα το φτιάσω... να εκδικηθώ το γαμπρό μου, που η συμπεθέρα , που καταφθάνει από το ...Κωρωπί!, ξέρει λέει να μαγειρεύει!
Σας φιλώ,
Υιώτα-Δημήτρης
αστοριανή
ΝΥ

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

@ ElenaG:
Όλες οι ώρες καλές είναι, για τέτοιες αμαρτίες!
____________
@ Thalassenia:
Κουνελάκια, λαγουδάκια δεν με συγκινούν.
Για ένα αγριογούρουνο στη Λίμνη Πλαστήρα ή βουβάλι στην Κερκίνη, δεν θα έλεγα όχι.
____________
@ ΜΑΡΙΑ ΠΙΟΥΚΑ:
Είπαμε ωραίο είναι, αλλά όχι και για πρωινό.
Εγώ έφυγα από την Νανά κατά τα μεσάνυχτα και ήσουν ακόμη εκεί.
____________
@ VAD:
Όταν ερθεις να πάμε κοντά στο χωριό του Ανέστη, να φάμε στιφάδο με βουβαλίσιο κρέας. Εκεί να δεις νοστιμιά!
Και για το CH4 (αν θυμάμαι καλά), να ξέρεις ότι "κακός αέρας σε καλό άνθρωπο, δεν μένει".
_____________
@ Αστοριανή:
Απήγανος; Εγώ ξέρω ότι αυτό διώχνει τα μαγια ("ξορκισμένος με τον απήγανο" δεν λένε;).
Δεν το έχω ακούσει αλλιώς!
Ότι πρέπει για την συμπεθέρα.
Και...με τις 8 ώρες που έχουμε διαφορά, σας Καλημερίζω!

Asteri είπε...

Μου αρέσει τρελά το στιφάδο!!!!!! είτε με κουνέλι, είτε με μοσχάρι ......
Και με φρέσκο ψωμάκι για βουτιές ουυυυυυυ τρέλα!!!!
Καλημέραααααααααααααααα

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

@ Asteri:
Στην αρχή μου φάνηκε ότι είχε πολύ ζουμί, αλλά το φρέσκο ψωμί ήταν ρουφήχτρα τελικά.
_________________