ΣΟΥΠΙΕΣ ΚΡΑΣΑΤΕΣ ΜΕ ΡΥΖΙ & ΠΑΤΑΤΕΣ ΓΙΑΧΝΙ (για μένα)!!

Όπου τις έβρισκε, τις τσάκιζε χωρίς έλεος. Μέχρι συνεργάτης μου της έστειλε ταπεράκι. Άσε τα ταπεράκια από τις συναδέλφους της!

Ο λόγος για την σύζυγο.....

Πήρα κι εγώ φιλέτα σουπιές κατεψυγμένες και, μετά από συνεννόηση, τις έκανα κρασάτες! Απαιτήσεις φουκαριάρας είναι. Τι να κάνουμε;

Το αποτέλεσμα, με ρύζι, καλό, μέχρι που δοκίμασα κι εγώ!

ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΜΑΣ
600 γραμ. Σουπιές φιλέτο καθαρισμένες
3/4 φλ.τσαγ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
1 Κρεμμύδι άσπρο ψιλοκομμένο
1 σκελίδα Σκόρδο, σε φετάκια
1 φλ.τσαγ. Κρασί κόκκινο ξερό
200 γραμ. Κονκασέ χυλό με το multi
Αλάτι και Πιπέρι
1+1/2 φλ.τσαγ. Ρύζι (νυχάκι έβαλα)
1 φλυτζ. Νερό ζεστό

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Ξεπαγώνω τις σουπιές και τις ξεπλένω καλά.
Τις ρίχνω σε μπωλ με ξυδόνερο, για δύο ώρες, στο ψυγείο (χρησιμοποιώ ΠΑΝΤΑ ξυδόνερο, 1 φλυτζ. ξύδι άσπρο σε 4 φλ. νερό, για να φύγουν τυχόν συντηρητικά. Και ας ορκίζεται το πακέτο ότι δεν έχει τέτοια!!).
Ζεσταίνω το λάδι, σε χύτρα ταχύτητας, και σωτάρω το κρεμμύδι με το σκόρδο, για 3-5'.
Κόβω σε λωρίδες τα σώματα των σουπιών και, μαζί με τα ποδαράκια τα ρίχνω στην κατσαρόλα και συνεχίζω το σωτάρισμα, σε δυνατή φωτιά, για μερικά λεπτά ακόμη.
Σβήνω με το κρασί, ρίχνω τον ντοματοχυλό, αλατοπιπερώνω, ανακατεύω και κλείνω τη χύτρα.
Χαμηλώνω τη φωτιά και βράζω 15-20', από το ελαφρό σφύριγμα της βαλβίδας (σε απλή κατσαρόλα θέλει 45-60').
Αποσύρω τη χύτρα και την εκτονώνω σε 5'.
Ανοίγω και έχει αρκετό ζουμί. Ως εδώ είναι "κρασάτες" και μπορώ να πήξω τη σάλτσα με λίγο αλευράκι.
Εγώ ήθελα πιλάφι και όταν ανοίγω τη χύτρα, ρίχνω το ρύζι και το νερό. Ανακατεύω, ξανακλείνω και σιγοβράζω σε πολύ χαμηλή φωτιά, για 6' (απλή κατσαρόλα 13-15').

Ανοίγω τη χύτρα και βλέπω ότι το πιλάφι είναι ελαφρά ζουμερό.
Καμία ανησυχία! Μέχρι να έρθει η ώρα του σερβιρίσματος, έχει απορροφηθεί.

Επειδή όμως πρέπει να φάει και κάτι ο μάγειρας, κάνω και πατάτες γιαχνί

με τον πασίγνωστο τρόπο, μόνο που αντί για πιπέρι, έβαλα μισή τσιμπιά (πρέζα) μπούκοβο δικό μου (πιπερίτσες τριμμένες με το χέρι).

Πασπάλισα και λίγο μαϊντανό, για να σπάσει η μονοτονία και νάτο

Σιγά σιγά θα καταναλώσω το χταπόδι, τις γαριδες, με άλλους τρόπους και........"ας τα διάλα" οι χοληστερίνες!

Μια ζωή την έχουμε.......

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΦΡΙΚΑΣΕ.....ΜΕ ΡΑΔΙΚΙΑ

Μια αγάπη για τα ραδίκια την έχω από μικρός και δεν την έκρυψα ποτέ. Είναι το μόνο χόρτο που αναγνωρίζω και μάζευα, όπου το έβρισκα. Τακτικά έβρισκα σε ταβέρνα στο Πόρτο-Λάγος, στα ταξίδια μου μια φορά το μήνα και η πικράδα τους έκανε πιο νόστιμα τα καλοτηγανισμένα μπαρμπούνια.

Πιο πάνω είπα "μάζευα", αλλά δεν το ξανακάνω. Το τελευταίο κιλό κόστισε 2500 €, με πόνο και ταλαιπωρία, μέχρι να φτιάξω ξανά τη μέση μου, πέντε χρόνια πριν.

Ο μανάβης στο Μοδιάνο δεν φέρνει πια (δεν βγαίνουν οι ραδικούδες, είπε) και είχα ξεμείνει....

Μέχρι που ανακάλυψα στους καταψύκτες του Σ/Μ κατεψυγμένα και Ελληνικά, σε τιμή 2,77 € τα 600 γραμμάρια!

Στο παρακάτω κολάζ, δεν κρύβω την φίρμα και αν θεωρηθεί διαφήμιση, ούτε που με ενδιαφέρει!  Αυτές οι επιχειρηματικές  πρωτοβουλίες πρέπει να προβάλλονται και, αν βρουν μιμητές, καλώς να τους βρουν!

Η αρχική σκέψη ήταν να τα βράσω για σαλάτα με λαδολέμονο και το ραδικόζουμο σαν φάρμακο! Τότε θυμήθηκα το κατσικάκι φρικασέ με σταμναγκάθι του Mom's, στη Βογατσικού, αλλά λόγω Νηστείας, είπα να δοκιμάσω με μανιτάρια. Και έγινε!!
Υ Λ Ι Κ Α
600 γραμ. Ραδίκια κατεψυγμένα
300 γραμ. Σπανάκι σε φύλλα κατεψυγμένο
350 γραμ. Μανιτάρια κατεψυγμένα (ολόκληρα και φέτες, μισά-μισά)
3 Κρεμμυδάκια φρέσκα σε ροδέλλες
1 φλυτζ.τσαγ. Άνιθο χοντροκομμένο
3 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
1 νεροπότηρο Κρασί άσπρο
Αλάτι και Πιπέρι
2 Λεμόνια τον χυμό τους
1 γεμάτη κουταλιά Αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Ζεσταίνω το ελαιόλαδο στη χύτρα ταχύτητος και σωτάρω το κρεμμυδάκι, για μερικά λεπτά. 
Ρίχνω τα μανιτάρια και συνεχίζω το σωτάρισμα μέχρι να αρχίσουν να σώνονται τα υγρά τους.
Σβήνω με το κρασί, ρίχνω τα υπόλοιπα χορταρικά και αλατοπιπερώνω. Ανακατεύω και κλείνω τη χύτρα. Βράζω 5' από το σφύριγμα της βαλβίδας, με χαμηλωμένη την φωτιά.
Αποσύρω τη χύτρα και σε 10' την ανοίγω.

Λόγω της χύτρας, δεν χρειάζεται νερό.
Αν χρησιμοποιηθεί απλή κατσαρόλα, θέλει βράσιμο 30-40' και, ίσως, συμπλήρωμα ζεστού νερού, γα να έχει κάποιο ζουμί.
Σε αυτή τη φάση, κανονικά, αυγοκόβουμε, αλλά.....νηστεία είπαμε!
Διαλύω το αλεύρι στον χυμό του λεμονιού, σε μπωλ και συμπληρώνω μερικές κουτάλες ζεστό ζωμό από την κατσαρόλα. Όταν το μείγμα ομογεννοποιηθεί καλά το ρίχνω πίσω στην κατσαρόλα και ανακατεύω κουνώντας κυκλικά.
Επειδή το αλεύρι πήζει αργότερα από το κορν-φλάουερ, δίνω μια βράση ακόμη, αν πρόκειται να καταναλωθεί άμεσα. Εγώ το έκανα για αύριο και η δοκιμή έδειξε ότι θέλει λίγο λεμονάκι ακόμη.

Τελείως χορτοφαγικό και νηστίσιμο, με αρκετό ζουμί για βουτιές με το ψωμί που ψήνεται τώρα....

Ο ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΤΗΣ ΣΙΘΩΝΙΑΣ.....(Αποχαιρετισμός της Δυτικής ακτής)

Για την ιστορία του πολύπαθου PORTO-CARRAS θα γράψω κάποια άλλη φορά, όταν θα ολοκληρωθεί η καταστροφή του, από τους ερασιτέχνες/μαθητευόμενους "ιδιοκτήτες".

Από την αρχή της περασμένης εβδομάδας, φάνηκε, σε όλα τα καιρικά sites, ότι το Σάββατο θα ήταν ιδανικές οι συνθήκες για ταξίδι.

Από την Παρασκευή το απόγευμα, συμπλήρωμα του πετρελαίου που έμεινε από το περασμένο Καλοκαίρι και ξεκίνημα Σάββατο στις 07.00', λίγο πριν φανεί ο ήλιος, δυο σκάφη (single-handed) παρέα, για μια απόσταση περίπου 45 Ναυτ.Μιλίων, χωρίς χρονικό όριο άφιξης (υπολογισμός με σκληρές συνθήκες, 10 ώρες).

Ο αποχαιρετισμός, μετά από 22 χρόνια, μπορώ να πω συγκινητικός, αλλά αναγκαίος

Σε δύο ώρες, στο σημείο στροφής, τα Καρτάλια (το Νοτιώτερο άκρο της Σιθωνίας, Άκρα Άμπελος, στους χάρτες), με φόντο τον Άθω, ελαφρά χιονισμένο.

Έξω από τον Όρμο Συκιάς, το σκαφάκι μου στο βάθος, με φόντο πάλι τον Άθω.

Μερικές ώρες αργότερα, έξω από τις περιβόητες Καβουρότρυπες, σε συγκλίνουσα πορεία τα δύο σκάφη (στο βάθος κάποια μονή του Αγίου Όρους, από τόσο μακρυά δεν ξεχώρισα ποιά)

Στις 7 ώρες, έξω από τα Διαπόρια, τα νησάκια στη Βουρβουρού,

...........και λίγο πριν το τέλος του ταξιδιού, έξω από τον Όρμο Παναγιάς, το επίνειο του Αγίου Νικολάου,

......με άφιξη στον προορισμό σε 8 ώρες, με συνθήκες καλύτερες από τις προβλέψεις όλων των Μετεορολογικών σελίδων και των Ιστιοπλοϊκών Χαρτών, που υπερβάλλουν για να σου "φυλάγουν τα ρούχα", που λένε, μιας και δεν ξέρεις να τα φυλάγεις εσύ!!

Με το φαγητό του ταξιδιού δεν ασχολήθηκα. Τα κανόνισε ο κολλητός παιδικός μου φίλος και κουμπάρος, με το συντροφικό σκάφος, που είμασταν παρέα.

Δηλαδή, ένα ψωμί σε φέτες, δικής του κατασκευής, 20 τυροπιτάκια κουρού, δικής του κατασκευής, αλλά και πακέτο γαλοπούλα και ένταμ, σε φέτες, όχι δικής του κατασκευής. 

Μοιρασιά στα δύο σκάφη και χάθηκε η ελπίδα για κανένα χαμένο κιλό.

Σε ευχαριστώ, Δημήτρη και.......επιφυλάσσομαι!!