Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (αισίως 2015)

Καταφέραμε να φθάσουμε στο τέλος του 2014, με μεγάλο κόπο για τους περισσότερους από 'μας.
Με το καλό να έρθει και το 2015 και ας ΜΗΝ είναι χειρότερο από τα περασμένα.
Η παράδοση του σπιτιού μας απαιτεί δικές μας Βασιλόπιτες και μάλιστα με την παλιά μας συνταγή (ομάδα που νικάει δεν την αλλάζεις).....
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ (με την ζύμη του τσουρεκιού)
ΥΛΙΚΑ
1+ 1/2 κιλ. αλεύρι Άνθος σκληρό (για τσουρέκι)
45 γραμ. μαγιά ξερή (5 φακελλάκια Mac magic των 9 γραμ. το καθένα ή 6 φακελλάκια Γιώτης των 8 γραμ. παρά λίγο)
1 κούπα γάλα light χλιαρό (ή εβαπορέ light αραιωμένο μισό-μισό)
1 κούπα νερό χλιαρό (να αντέχει το δάκτυλο άνετα)
2 κούπες ζάχαρη άσπρη
2 κουτ.σουπ. ελαιόλαδο
1 κουτ.γλυκού αλάτι
1 κουτ.σουπ. μαχλέπι σκόνη (αλεσμένο)
1 κουτ.γλυκού μαστίχα κοπανισμένη με λίγη ζάχαρη (για να μη κολλήσει στο γουδί)
7+2 αυγά σε κανονική θερμοκρασία
200 γραμ. βούτυρο ή μαργαρίνη με βούτυρο
1 κουτ. γλυκού μπέϊκιν πάουντερ
(Μέσα στα υλικά υπάρχει και ένα μικρό μυστικό, αλιευμένο από τον Τερκενλή στις αρχές της δεκαετίας του '60, αλλά δεν ξέρω πιο είναι)
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Διαλύουμε την μαγιά στο χλιαρό (όχι ζεστό) νερό και χτυπάμε με τους αυγοδάρτες του μίξερ χειρός, ώστε να διαλυθεί καλά και την αδειάζουμε σε μεγάλη λεκάνη.
Ρίχνουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά και ανακατεύουμε πολύ καλά, παλι με τους αυγοδάρτες.
Ρίχνουμε λίγο-λίγο το αλεύρι, αρχίζοντας το ζύμωμα με τα ζυμωτήρια του μίξερ (γάντζους),μέχρι να πετύχουμε μια αφράτη και μαλακιά ζύμη.
Καλύπτουμε την επιφάνεια της με χαρτί ψησίματος (λαδόκολλα), σκεπάζουμε με κάτι μάλλινο και την διατηρούμε σε ζεστό περιβάλλον.
Ο χρόνος φουσκώματος εξαρτάται από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος (ιδανικό 30 βαθμοί). Την θερμοκρασία την πετυχαίνω τοποθετώντας την λεκάνη της ζύμης, με τα σκεπάσματα της, επάνω στην κουζίνα και ανάβω τον φούρνο στους 100 βαθμούς, με μισάνοιχτη την πόρτα.
Η ζύμη πρέπει να διπλασιάσει τον όγκο της τουλάχιστον.
Τότε ζυμώνοντας (χαϊδεύοντας) την "ρίχνουμε". Τότε μπαίνει ευλογημένο χέρι, την γυρίζουμε πάνω κάτω πολλές φορές γυρίζοντας λίγο-λίγο την λεκάνη (για να κάνει τις "ίνες που χαρακτηρίζουν τα τσουρέκια).
Οι ποσότητες με 1500 γραμ. αλεύρι, δίνουν 4 πίτες διαμέτρου 20-25 εκατοστών και ένα μικρό πιτάκι, έτσι για να γίνει και η δοκιμή.
Πρίν το φούρνισμα, αλείφουμε την επιφάνεια τους με τους χτυπημένους κρόκους των δύο αυγών και πασπαλίζουμε με σουσάμι ή ότι άλλο μας κάνει κέφι.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο στους 150 οC στις αντιστάσεις ή 130 οC αντιστάσεις+αέρα, για 40 λεπτά.
Αν έχουμε αντιστάσεις+αέρα, μπορούμε να βάλουμε δύο ταψιά συγχρόνως, αντιστρέφοντας τα πάνω-κάτω στα 20 λεπτά, ώστε να πάρουν ίσες θερμοκρασίες.
Η γιαγιά μου "σταύρωνε" την ζύμη πριν το σκέπασμα με το μάλλινο, έλεγε και κάποιες προσευχές, έτσι για "μαγεία". Εγώ δεν τα έκανα αυτά, παραφούσκωσε όμως γιατί πρόσεξα τις θερμοκρασίες των υλικών σχολαστικά.

Φυσικά έχουμε βάλει την λίρα, τυλιγμένη σε χαρτί ψησίματος, στο κάτω μέρος, πριν το ψήσιμο, αλλά και μετά δεν πειράζει αν το κάνουμε στα μουλωχτά!!!!
Οι Βασιλόπιτες έγιναν χθες, μέχρι το μεσημέρι, αλλά μου φάνηκαν γυμνές. Και έτσι.....
Σήμερα το πρωΐ (αξημέρωτα που λένε) αποφάσισα να βάλω και γράμματα με γλάσσο, για πρώτη φορά.
Υ Λ Ι Κ Α   για το γλάσσο
2 ασπράδια αυγού
2+ φλ.τσ. Ζάχαρη άχνη
5-6 σταγόνες χυμό λεμονιού
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η του γλάσσου
Τα ασπράδια σε μπωλ, χτύπημα με τους αυγοδάρτες του μίξερ χεριού. Συγχρόνως προσθέτουμε "σταγδην" τον χυμό και τμηματικά την άχνη ζάχαρη, μέχρι το μείγμα να γίνει λειο.
Γεμίζουμε ένα κορνέ και γράφουμε ότι θέλουμε, ή κάνουμε σχεδιάκια.  Το αφήνουμε σε θερμοκρασία περιβάλοντος για καμιά ώρα, για να στερεοποιηθεί και έτοιμες οι Βασιλόπιτες.
Το περίσσευμα του γλάσσου το έβαλα σε ταψάκι με λαδόκολλα και το έψησα αργά στο φούρνο, στους 100 βαθμούς με αέρα, για μια ώρα και κάτι.  Βέβαια οι αναλογίες δεν ήταν κατάλληλες για μπεζάδες (μαρεγκάκια) και άπλωσαν λίγο (εσωτερική κατανάλωση).
Το ράγισμα της μύτης του υφασμάτινου κορνέ ήταν και το τελειωτικό πρόβλημα και το κίνητρο να αγοράσω ένα καινούργιο.
Έλα όμως που έγινε πριν τελειώσει η δουλειά!!!  Τότε ξέθαψα ένα αρχαίο μικρό πλαστικό με έμβολο σαν τρόμπα και νάτες, έτοιμες
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΓΕΡΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ, -ΟΥΣΕΣ !!!!!

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

ΜΠΡΙΖΟΛΕΣ ΧΟΙΡΙΝΕΣ ΣΤΗ ΓΑΣΤΡΑ ΜΕ ΠΑΤΑΤΕΣ

Αυτή η "κατασκευή" θα μπορούσε να προστεθεί στον "Οδηγό επιβίωσης" για φοιτητές και εργένηδες.
Είναι τόσο εύκολη!!

Υ Λ Ι Κ Α
2 Μπριζόλες χοιρινές με κόκκαλο (ή χωρίς)
3 Πατάτες καθαρισμένες και κομμένες στα 6 (περίπου 1 κιλό)
3 Καρότα καθαρισμένα και κομμένα χοντρές ροδέλες
Για την μαρινάδα
1/2 φλ.τσ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
1 φλ.τσ. Κρασί άσπρο
1 κουτ.γλ. Ρίγανη
2 κουτ.γλ. Μουστάρδα καυτερή (Dijon)
1 Κρεμμύδι
2 σκελίδες Σκόρδο
λίγο Αλάτι και φρεσκοτριμμένο Πιπέρι 
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Βάζουμε τα υλικά τς μαρινάδας στο multi και δουλεύουμε για 1'.
Βάζουμε τις μπριζόλες σε πυρέξ ή κατ'ευθεία στην πήλινη γάστρα και τις περιχύνουμε με την μαρινάδα.
Αφήνουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες.
Βάζουμε στη γάστρα τις πατάτες, τα καρότα και περιχύνουμε με την μαρινάδα.
......ψήνουμε σε φούρνο, στους 100 βαθμούς, για 4-5 ώρες, με σκεπασμένη τη γάστρα, ή εναλλακτικά στους 120 βαθμούς για 3 ώρες.
Ανοίγουμε την γάστρα και γυρίζουμε στο γκριλ για 15 λεπτά από κάθε πλευρά της μπριζόλας.
Μετά είμαστε έτοιμοι να φάμε το "λουκούμι".
Δεν χρειάζεται μαχαίρι. Το κόκκαλο ξεχωρίζει με το πηρούνι!! 



Κάτι παρόμοιο έχει και εδώ (κλικ)

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

ΙΣΛΙ.........έτσι απλά, προΧριστουγεννιάτικα

Όταν χτυπάει το τηλέφωνο τέτοιες μέρες....τρέμω!  Δεν μπορώ όμως να μη το σηκώσω...
Έτσι και σήμερα χτύπησε και ήταν η παλιά παιδική μου φίλη με το ψευδώνυμο VickyR (έτσι υπογράφει τα σπάνια σχόλια της).
--  Τι θα φτιάξεις φέτος; ρωτάει
--  Τίποτα, απαντώ
--  Έλα μωρέ κάνε εκείνα τα ισλί, μέρες που είναι....
Με πείθει, όπως πάντα, μιας και λόγω κούρασης έχω μειωμένες αντιστάσεις (τράβα με κι ας κλαίω, όπως λενε).
Και να το αποτέλεσμα (τα λίγα που κράτησα, για τους γνωστούς λόγους).
Υ Λ Ι Κ Α 
Για την ζύμη
600 γραμ. Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (εναλλακτικά απλό αλεύρι με ένα κουταλάκι μπέϊκιν πάουντερ)
300 γραμ. Ελαιόλαδο έξτρα παρθένο (νηστίσιμα τα ήθελε)
1 πρέζα Αλάτι
200 γραμ. Νερό
1 κουτ.γλυκ. Ζάχαρη καστανή
Για την γέμιση
150 γραμ. Καρύδια ψιλοκομμένα
1 κουτ.σουπ. Ζάχαρη καστανή
1 κουτ.σουπ. Κανέλλα
1/2 κουτ.σουπ. Γαρύφαλλο σκόνη
Για το σιρόπι
400 γραμ. Ζάχαρη άσπρη
250 γραμ. Νερό
Χυμό από μισό λεμόνι
1 Βανίλια
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 
Ξεκινάμε με το σιρόπι, γιατί το θέλουμε κρύο, με ζεστά τα ισλί, μόλις βγούν από τον φούρνο.
Βράζουμε τα υλικά για το σιρόπι για 7 λεπτά, από την ώρα που θα αρχίσει ο βρασμός και το αφήνουμε στην άκρη για να κρυώσει.
Σε μπωλ το λάδι (ή βούτυρο λιωμένο, αν θέλουμε), το νερό, το αλάτι, την ζάχαρη και σιγά-σιγά το αλεύρι, μέχρι να γίνει μια λιπαρή ζύμη, αφράτη, που να μη κολλάει στο χέρι.
Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το κόλπο της Κυρίας Υπερμαχίας, Ποντιακής καταγωγής, για το πόσο αφράτη πρέπει να είναι η ζύμη:  Πρέπει να έχει την ίδια υφή όπως το λοβίο του αυτιού μας!!!! Δοκιμασμένο και πετυχημένο κόλπο!
Για την γέμιση, απλά ανακατεύουμε τα υλικά σε ένα μπωλ.
Πλάθουμε ένα κομματάκι ζύμης, το πλαταίνουμε, βάζουμε λίγη γέμιση και το κλείνουμε.  Του δίνουμε ένα περίπου τρίγωνο σχήμα, ή μακρόστενο για πιο εύκολα.
Τα τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολλα και τα τσιμπάμε με το οδοντωτό τσιμπιδάκι ή με δυο πηρούνια.
Ψήνουμε στους 170 βαθμούς για 20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.
Μόλις βγουν από τον φούρνο, με μια τσιμπίδα, τα βουτάμε ένα-ένα στο κρύο σιρόπι, για 2-3 δευτερόλεπτα και τα στρώνουμε σε πιατέλλα. Αυτό είναι το κόλπο για να μείνουν τραγανά, τουλάχιστον για τις πρώτες μέρες.
Στο τέλος, τα πήρε όλα, ευχαρίστησε με ένα φιλί κι έφυγε και μην την είδατε!! 
Καλά που πρόλαβα να κρατήσω μερικά για την φωτό!!

Υ.Γ.:  Λέγεται ότι είναι Ποντιακό γλυκό (Καππαδοκία περιφέρεια), που το κερνούσαν σε γάμους.  Εμείς το κάνουμε πριν τα Χριστούγεννα, σαν νηστίσιμο.

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

ΚΕΪΚ ΜΕ ΣΤΑΦΙΔΕΣ ΣΟΚOΛΑΤΕΝΙΟ

Σήμερα με έπιασε το σύνδρομο του "παλινπαιδισμού" και μιας και είχα πολύ καιρό να φτιάξω κάτι γλυκό, θυμήθηκα το πρώτο κέϊκ που έφτιαξα μόνος σαν παιδί, σοκολατένιο, φυσικά!

Υ Λ Ι Κ Α 
Νερό
Ελαιόλαδο
Ζάχαρη
Σταφίδες
Κουβερτούρα σε μικρά κομματάκια
Όλα τα παραπάνω από 1 φλυτζάνι
1 κουταλιά Κακάο
2 φλυτζ. Φαρίνα κόκκινη (αυτοφούσκωτο αλεύρι)
Για την επικάλυψη
Ζάχνη άχαρη ή (πιο δύσκολο) γλάσο σοκολάτας
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 
Όλα τα υλικά σε μπωλ, καλό ανακάτεμα και σε φόρμα.
Σήμερα 2 φορμάκια ορθογώνια, λαδωμένα και μισογεμάτα.
Ψήσιμο 30-35 λεπτά, στους 180 βαθμούς (προθερμασμένος φούρνος).
Στην δοκιμή με λεπτό μαχαιράκι ή οδοντογλυφίδα πιθανόν να βγει υγρό, αλλά θα είναι από κάποιο κομματάκι σοκολάτας.

Τόσο εύκολα και απλά, που μπορεί να το φτιάξουν και μικρά παιδιά!!
Άσε που χωρίς το γλάσο είναι και νηστίσιμο!!

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

ΣΤΗΘΟΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟ ΜΕ ΠΕΝΝΕΣ

Κάθε φορά που κάνω κοτόπουλο σημαίνει ότι είμαι μόνος στο σπίτι.
Σήμερα άλλο είχα στο νου μου, αλλά, ελλείψει επαρκούς χρόνου, κατέληξα να το κάνω κοκκινιστό, με κάποιο χοντρό ζυμαρικό, π.χ. πέννες ριγωτές.

Υ Λ Ι Κ Α  για 2 μερίδες
Μισό στήθος κοτόπουλου φιλεταρισμένο
Μισό φλυτζανάκι του Ελληνικού καφέ Ελαιόλαδο
Μείγμα 5 πιπεριών χοντροτριμμένο
Μισό φλ.τσαγ. κρασί άσπρο
Ένα μεσαίο κρεμμύδι
1-2 σκελίδες σκόρδο, ανάλογα με το μέγεθος
200 γραμ. ντομάτες κονκασέ (πομοντόρια)
Μισό κουτ.γλ. καλέλλα
Λίγο μπαχάρι σε σκόνη (δεν είχα σπόρους)
Αλάτι χοντρό
250 γραμ. πέννες ριγωτές
Ζωμό κοτόπουλου (για τις πέννες)
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 
Πλένω, στεγνώνω το φιλέτο και το πιπερώνω καλά.
Σε μικρό κατσαρολάκι ζεσταίνω το λάδι σε δυνατή φωτιά και σωτάρω το φιλέτο από τις δυο πλευρές.
Πολτοποιώ στο multi το κρεμμύδι και το σκόρδο. Το ρίχνω στο φιλέτο και συνεχίζω το σωτάρισμα για 5 λεπτά.
Σβήνω με το κρασί και σε μερικά λεπτά ρίχνω την ντομάτα.
Σιγοβράζω σκεπασμένο για 30 λεπτά, ξεσκεπάζω και αφήνω τηα σάλτσα να πήξει (η ποσότητα της σάλτσας φαίνεται αρκετή, αλλά είναι και οι πέννες, που ακολουθούν).
Σε λίγο μεγαλύτερο κατσαρολάκι φέρνω σε βρασμό τον ζωμό του κοτόπουλου και συμπληρώνω με νερό αν χρειάζεται.
Ρίχνω τις πέννες και βράζω 2 λεπτά λιγότερο από τον χρόνο του πακέτου. 
Στραγγίζω, τις επιστρέφω στη κατσαρόλα τους και αδειάζω μέσα το κατσαρολάκι του κοτόπουλου.
Ανακατεύω ευγενικά και ......  α λα ταμπλ..

Χωρίς πολλά λιπαρά η σάλτσα κολλάει άριστα στο ζυμαρικό και σχεδόν χάνεται (αυτός είναι και ο λόγος που οι πέννες έχουν ρίγες. Για να αυξάνεται η επιφάνεια τους).

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

ΣΟΛΟΜΟΣ ΦΙΛΕΤΟ με βότανα PROVENCAL

Χθες βρήκα σολομό φιλεταρισμένο, αλανιάρη, που λένε (πανάκριβος ο άτιμος) και μιας και είχαμε χρόνια να βρούμε τέτοιο τεφαρίκι, αποφάσισα να τον προετοιμάσω για σήμερα.

Έφτιαξα ένα βάζο με βότανα PROVENSAL, για να έχω και για αρκετό καιρό μετά.
Τα βότανα "Προβενσάλ", δηλαδή ότι χρησιμοποιούμε γύρω από την Μεσόγειο, με μικρές παραλλαγές, τα έχω σε βαζάκι, φτιαγμένα στο multi και τα χρησιμοποιώ όταν χρειάζεται.
Ανάμειξη ξερών βοτάνων και μυρωδικών σε ίσες ποσότητες ή όπως μας κάνει κέφι
Βασιλικός, θυμάρι, ρίγανη, μαϊντανός, σκόρδο, κρεμμύδι, δυόσμος, χοντροσπασμένοι κόκκοι πολύχρωμων πιπεριών, αλάτι χοντρό.
Η συνταγή λέει και εστραγκόν και αλμύρες, αλλά αυτά είναι δύσκολα.

Ο σολομός είναι με το δέρμα και πασάλειψα τα βότανα από την καλή πλευρά, τον τύλιξα με μεμβράνη και τον άφησα στο ψυγείο, μέχρι σήμερα, πριν το μεσημέρι.

Μία ώρα πριν το φαγητό, τον ξετύλιξα, τον ξάπλωσα σε λαδόκολλα σε ανάλογο με το μήκος του ταψί και τον έψησα σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 15 λεπτά και μετά μείωσα στους 150 βαθμούς για άλλα 10 λεπτά.
Όταν έβγαλα το ταψί από τον φούρνο, τον σκέπασα με αλουμινόχαρτο για άλλα 10 λεπτά.
Συνοδεύτηκε με μικρά σπανακόφυλλα και ρόκα με μαγιονέζα χωρίς αυγά, βρυξελλάκια και μια κουταλιά σαν την παραπάνω μαγιονέζα με ψιλοκομμένο άνιθο.

Όλα αυτά με παγωμένο λευκό κρασί και χειροποίητο χωριάτικο ψωμάκι....

ΥΓ: Ο σολομός ήταν 700 γραμ. και για δύο άτομα ήταν αρκετός!




Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

ΣΟΥΠΑ ΜΕ ΜΠΡΟΚΟΛΟ (κυρίως), καθαρά Χειμωνιάτικη...

Δυστυχώς τα μπρόκολα που βρίσκεις στα Σ/Μ είναι "εκβιασμένα", σαν τα λάχανα και σαν τα κουνουπίδια..  Τα εκβιάζουν για να μεγαλώσουν και γίνονται αραιές οι φούντες και μπερδεμένα τα εσωτερικά φύλλα του λάχανου.
Τα δυο μπρόκολα, μαζί με τα χοντροκοτσάνια και τα φύλλα, ζύγιζαν 850 γραμμάρια, την στιγμή που πριν 10 χρόνια τα δυο μπρόκολα ξεπερνούσαν το 1 κιλό.
Η συνταγή μου έλεγε "2" και έβαλα 2. Μείωσα όμως το νερό, για να έρθουμε στα συγκαλά μας.....


Υ Λ Ι Κ Α 
2 Μπρόκολα (800 γραμ.)
1 Πατάτα (400 γραμ.)
1 Καρότο μέτριο
1 Κρεμμύδι μέτριο
1 σκελίδα Σκόρδο
3 κ.σ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
1 κ.σ. Βιτάμ κλασικό
1 Ζωμό λαχανικών σπιτικό
1,5 λιτρ. Νερό ζεστό
1 φλ.τσ. Γάλα light
Πιπέρι
Αλάτι (με μέτρο, λόγω ζωμού λαχανικών)
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 
Κόβω τις φουντίτσες από τα μπρόκολα και τις κρατώ χωριστά.
Καθαρίζω τα κοτσάνια από τα φύλλα και το επιφανειακό στρώμα και τα κόβω σε κυβάκια.
Καθαρίζω την πατάτα και το καρότο και τα κόβω σε κυβάκια.
Στην χύτρα ταχύτητας ζεσταίνω το λάδι και το βιτάμ και σωτάρω το κρεμμύδι με το σκόρδο χοντροκομμένα, μέχρι να γυαλίσουν, μερικά λεπτά.
Ρίχνω και τα λαχανικά, τον σπιτικό ζωμό, το πιπέρι και συνεχίζω το σωτάρισμα, μεχρι να λαδωθούν (κανονικά εδώ πρέπει να σβήσω με λευκό κρασί, αλλά δεν είχα).
Ρίχνω το ζεστό νερό και μόλις αρχίσει να βράζει, σκεπάζω την χύτρα.
Βράζω για 10 λεπτά, από το σφύριγμα της βαλβίδας, μετριάζοντας την ένταση της εστίας.
Σε απλή κατσαρόλα διπλασιάζω τον χρόνο, με σκεπασμένη.
Αποσύρω την χύτρα και την εκτονώνω σε μερικά λεπτά.
Δοκιμάζω και, αν χρειάζεται, διορθώνω με αλάτι.
Πολτοποιώ το περιεχόμενο με το ραβδομπλέντερ, ρίχνω το γάλα και τις φουντίτσες, την επιστρέφω στην εστία και βράζω για 7 λεπτά ακόμα, με ανοικτό το καπάκι.
Έτοιμη και στο σερβίρισμα ρίχνω τριμμένη παρμεζάνα ή άλλο τυρί, όπως φέτα, κεφαλοτύρι, γραβιέρα, ή ότι άλλο υπάρχει.....

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

ΡΥΖΟΤΟ ΜΕ ΑΡΑΚΑ ΚΑΙ ΚΑΡΟΤΟ


Καιρό είχαμε να κάνουμε ένα ρυζότο, αλλά αυτή τη φορά το ήθελα να γίνει σπυρωτό και όχι πολύ χυλωμένο. Γι αυτό έβαλα ρύζι parboiled (όπως το λένε "τύπου Αμερικής").

ΤΑ   Υ Λ Ι Κ Α   με την σειρά χρήσης
4 κ.σ. Ελαιόλαδο έξτρα παρθένο
1 Κρεμμύδι κόκκινο μέτριο
1 σκελίδα Σκόρδο
370 γραμ. Ρύζι
1/2 φλ.τσ. Κρασί λευκό
2 Καρότα μέτρια σε λεπτές ροδέλλες
170 γραμ. Αρακάς κτψ.
2 κύβους σπιτικό ζωμό λαχανικών
1,5 λίτρα νερό
2 κ.σ. Άνιθο ψιλοκομμένο
50 γραμ. Παρμεζάνα τριμμένη
50 γραμ. Παρμεζάνα σε φλούδες
Μείγμα 5 πιπεριών χοντροτριμμένο


Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Πολτοποιώ το κρεμμύδι και το σκόρδο με το λάδι στο multi.
Σε βαθύ τηγάνι αδειάζω το περιεχόμενο και σωτάρω σε μέτρια φωτιά για μερικά λεπτά.  Σβήνω με το κρασί και σε μερικά λεπτά ρίχνω το ρύζι και το γυρίζω με ξύλινη κουτάλα μέχρι να γυαλίσει.
Ρίνω το καρότο και τον αρακά και συνεχίζω το σωτάρισμα για λίγο ακόμα.
Σε διπλανή εστία έχω διαλυμένο τον ζωμό στο νερό, να σιγοβράζει και αρχίζω να ρίχνω δυο-δυο κουτάλες, αφού απορροφηθεί η προηγούμενη, μέχρι να τελειώσει ο ζωμός.
Όταν πλησιάζει να απορροφηθεί η τελευταία κουταλιά ρίχνω τον άνιθο με την ψιλοτριμμένη παρμεζάνα. Συνεχίζω το ανακάτεμα για λίγο ακόμη.
Τώρα, μετά από τόση ώρα, το ρύζι και τα λαχανικά θα έχουν μαλακώσει και το ρυζότο είναι έτοιμο για σερβίρισμα, πασπαλισμένο με τις φλούδες παρμεζάνας.
Άφησα το πιπέρωμα για το τέλος, για να μη χαθούν τα αρώματα των πιπεριών.
Αλάτι δεν έβαλα, γιατί οι κύβοι είναι αρκετά αλατισμένοι, αν και θα ήθελε λίγο....
Σήμερα, αυτό που έμεινε, θα το φρεσκάρω αναλύοντας το με 1 φλυτζάνι γάλα και θα χυλώσει, θέλει δεν θέλει.


Μπελαλίδικη κατασκευή, αλλά αυτά παθαίνει όποιος λέει φωναχτά τις ιδέες του. Ας πρόσεχα!!

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

ΑΣΠΡΗ ΣΑΛΤΣΑ ΣΟΛΟΜΟΥ ΜΕ ΣΠΑΓΓΕΤΙ



Στα γρήγορα.....σε 15 λεπτά
ΥΛΙΚΑ
200 γραμ. Καπνιστός Σολομός (Νορβηγίας ή Σκωτίας)
1 μικρό Κρεμμύδι ξερό
1 σκελίδα σκόρδο
3 κ.σ. Ελαιόλαδο έξτρα παρθένο
1/2 φλ.τσ. Κρασί λευκό
2 κ.σ. Άνιθο ψιλοκομμένο
2 κ.γ. Νισεστέ (κορν-φλάουερ)
400 γραμ. Γάλα
Μείγμα 5 πιπεριών χοντροτριμμένο
300 γραμ. Σπαγγετι Νο 6
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Πολτοποιούμε το κρεμμύδι και το σκόρδο στο multi, με το ελαιόλαδο.
Σε βαθύ τηγάνι σωτάρουμε το μείγμα, σε μέτρια φωτιά.
Σβήνουμε με το κρασί και σε μερικά λεπτά ρίχνουμε το νισεστέ διαλυμένο στο γάλα. Ανακατεύουμε συνέχεια με ξύλινη κουτάλα, μέχρι να αρχίσει να πήζει. Αποσύρουμε από την εστία και ρίχνουμε τον άνιθο και το σολομό σε κομματάκια (κρατάμε και μερικές φέτες για ντεκόρ). 


Παράλληλα βράζουμε τα σπαγγέτι σε μπόλικο αλατισμένο νερό, 3 λεπτά λιγότερο από τον χρόνο του πακέτου.
Επαναφέρουμε το τηγάνι στην εστία, ρίχνουμε και μια-δυο κουτάλες νερό από τα μακαρόνια, ανακατεύουμε πολύ καλά και, με την τσιμπίδα ρίχνουμε τα μακαρόνια στο τηγάνι.
Ανακατεύουμε πολύ καλά και.....έτοιμα.



Γαρνίρω με τις φέτες σολομού, τυλιγμένες σαν λουλουδάκια.....


(Σημείωση: Κανονικά θέλει κρέμα γάλακτος, αλλά θα προσθέσουν άχρηστα λιπαρά και δεν τα θέλω).

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

ΟΜΕΛΕΤΑ ΣΕ ΔΙΧΤΥ ΠΑΤΑΤΑΣ...στο φούρνο αυτή τη φορά!!

Πατάτες με αυγά, για κάθε ώρα!!
Πρόχειρο, γρήγορο και κύρια αγαπημένο "μαμαδίσιο" πιάτο!!
Συνήθως στο τηγάνι, για γρήγορα, όπως ΕΔΩ (κλικ).
Σήμερα υπήρχε χρόνος και έγινε στο φούρνο, εξ ίσου νόστιμη.

Πάμε να δούμε πρώτα 
ΤΑ  Υ Λ Ι Κ Α  ΜΑΣ  για δυο μερίδες
2 Πατάτες μέτριες
2-3 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
Αλατοπίπερο
3 Αυγά
50 γραμ. Γιδοτύρι
1 φλυτζανάκι του Ελληνικού καφέ Γάλα
Παρμεζάνα για πασπάλισμα
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Καθαρίζω τις πατάτες και τις κόβω, στο μήκος τους, στο χοντρό του τρίφτη.
Απλώνω σε λεπτή στρώση τα τρίμματα σε πυρέξ ή αντικολλητικό ταψάκι, πασαλειμένο με λίγο λάδι.
Αλατοπιπερώνω και ψεκάζω με το υπόλοιπο λάδι.
Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, μέχρι να αρχίσουν να ροδίζουν (περίπου 30 λεπτά).

Σε μπωλ ρίχνω τα αυγά, τρίβω το τυρί με το χέρι ή στο χοντρό του τρίφτη, ρίχνω και το γάλα και χτυπώ με τον αυγοδάρτη, μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα (αλατοπίπερο κατά βούληση, εγώ έβαλα μόνο πιπέρι).
Όταν ροδίσει το δίχτυ, ρίχνω το μείγμα των αυγών και το απλώνω να πάει παντού.
Συνεχίζω στο φούρνο για 15 λεπτά ακόμα, ή μέχρι να πήξει το αυγό.
Πασπαλίζω με την παρμεζάνα (ή άλλο τυρί) και σβήνω τον φούρνο.
Κόβω, σερβίρω, τρώμε!!

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

ΦΟΥΝΤΕΣ ΣΟΥΦΛΕ ΜΕ ΤΡΙΑ ΤΥΡΙΑ

Όταν λέω "φούντες" εννοώ από κουνουπίδι και όχι τις "αλλες" που πήγε το μυαλό σου!!
Το κουνουπίδι είναι ένα παρεξηγημένο λαχανικό, μαζί με το μπρόκολο και το λάχανο. Και ο λόγος είναι όταν το βράζεις μυρίζει όλο το σπίτι για πολλές ώρες.
Εκτός αν το κάνεις στον ατμό στην χύτρα ταχύτητας.
Έτσι κάνω πάντα, αλλά σήμερα έκανα μόνο το μισό.
Τα υπόλοιπα μισά μπουκετάκια, τα ζύγισα, τα αλάτισα και τα έβαλα στα μικροκύματα, για δυο λεπτά, ίσα για να μαλακώσουν και να μη τα βράσω 2-3 λεπτά και μυρίσει το σπίτι.

Προορισμός τους να γίνουν σουφλέ με τυριά, αλλά και ω'γκρατέν θα το έλεγες.
ΤΑ  Υ Λ Ι Κ Α  ΜΑΣ για φορμάκι μιας χρήσης 10x25 εκατοστά
1 μικρό Κρεμμύδι
5 καρφάκια Γαρύφαλο
1 φύλλο Δάφνης
1 σκελίδα Σκόρδο
500 ml Γάλα φρέσκο ελαφρύ
200 γραμ. Φούντες Κουνουπιδιού
3 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
2 κουτ.σουπ. Αλεύρι κίτρινο
50-60 γραμ. Γιδοτύρι ή Φέτα
50 γραμ. Εμμενταλ
50 γραμ. Παρμεζάνα

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Όπως είπα και πιο πάνω, έβαλα τις φουντίτσες στο φούρνο μικροκυμάτων, για 2 λεπτά, στην ένδειξη "Λαχανικά", αλατισμένες.
Καθαρίζω το κρεμμύδι και καρφώνω τα γαρύφαλα.
Μαζί με την δάφνη και το σκόρδο τα βράζω στο γάλα και τα πετάω (ότι ήταν να βγάλουν, το έβγαλαν)
Στραγγίζω το γάλα για τυχόν υπολείμματα.  Πλένω το κατσαρολάκι (δεν είχα διαθέσιμο άλλο τόσο μικρό) και ζεσταίνω το λάδι με το αλεύρι, ανακατεύοντας, μέχρι να αρχίσει να παίρνει χρώμα.  Τότε ρίχνω το γάλα, ανακατεύω μέχρι να αρχίσει να πήζει. Τρίβω μέσα 50-60 γραμ. Γιδοτύρι.
Μια υποτυπώδης μπεσαμέλ, δηλαδή...
Βάζω το κουνουπίδι στο φορμάκι, το καλύπτω με την κρέμα και πασπαλίζω με τα υπόλοιπα τυριά (την παρμεζάνα τριμμένη στο χοντρό του τρίφτη και το έμμενταλ σε κομματάκια).
Φουρνίζω σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσει η κρούστα.
Φωτό σερβιρισμένο θα βάλω αύριο, γιατί ζεστό το κομμάτι δε έχει φωτογένεια!!

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Ας μαγειρέψουμε όλοι για τον "Άλλο Άνθρωπο", αγοράζοντας το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή!!!

Βιβλίο Μαγειρικής “Μαγειρεύοντας για τον Άλλο Άνθρωπο”

admin on October 14th, 2014
μαγειρευοντας για τον αλλο ανθρωπο3
Το βιβλίο «Μαγειρεύοντας για τον άλλο Άνθρωπο» είναι μια συλλογική συνεργασία μιας ομάδας food bloggers, που μέσα από το πάθος μας για το φαγητό, συνδυάσαμε τις γνώσεις μας πάνω στη μαγειρική για να βοηθήσουμε μια ομάδα ανθρώπων που είναι λιγότερο τυχεροί απ’ ότι είμαστε εμείς, που ασχολούμαστε με το φαγητό.
Free food for everyone2
Καλέσαμε γνωστούς Chef να μας βοηθήσουν και με μεγάλη χαρά ανταποκρίθηκαν στο αίτημά μας και μας πρόσφεραν και αυτοί τις δικές τους συνταγές.

Οι Chef είναι, με αλφαβητική σειρά:

Γεωργακάκη Σοφία (δεν έχει blog ή ιστοσελίδα αλλά θα την βρείτε στο Facebook)
Τσιβουράκης Γιάννης (δεν έχει blog ή ιστοσελίδα αλλά θα τον βρείτε στο Facebook)

Οι Food-bloggers είναι (πάλι με αλφαβητική σειρά):

Καβρουλάκη Μαριάνα  Greek Culinary History and Cooking Adventures
Κασσαπάκη Ευαγγελία Κρήτη:γαστρονομικός περίπλους
Κοκκίνου Μαρία Cook and Feed
Κουκουλάς Δημήτρης  Cook the Book
Λαφαζανίδου Μαργαρίτα  Συνταγές από σπίτι
Λιακοπούλου Ήβη  Κοπιάστε στην Κουζίνα μου
Μαράτος Σταύρος Δύσπιστος
Ματσιαρόκου Χρυσούλα  Γαστεροπλήξ
Μαυρομάτη Μαρίνα  Il Laboratorio di MM-Skg
Μπαξεβάνη Ξανθή  Συνταγές της Ασπρούλας
Μπέικα Μαρία  Mari Plateau
Νίγδελη Βαρβάρα  Kouzinopagida Bana Barbi 
Ξαγοράρη Λίλα  Τα λιλά της Λίλας
Πενθερουδάκη Ελισάβετ  Betty’s Cuisine
Σαρίδου Ζαφειροπούλου Σοφία    Να λείπει το … βύσσινο
Τυλιπάκη Ερμιόνη   The one with all the tastes
Φωτιάδη Χαρά  Cook and Feed
Χατζηφωτίου Έρη   Captain Cook

Constantinos
Πρόσφατα πήραμε μια συνέντευξη από τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο, τον άνθρωπο που εμπνεύστηκε αυτή την ιδέα και μέσα από τη συνέντευξη που μας έδωσε, πιστεύω πως θα λύσει όποιες ερωτήσεις ή απορίες έχετε.

Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο:

Τί σας ώθησε στο να ξεκινήσετε αυτό το τεράστιο έργο και τι συναισθήματα βιώνετε κάθε φορά που ολοκληρώνεται ένα συσσίτιο;
Πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να σας πω ότι ΔΕΝ κάνουμε συσσίτια ούτε ελεημοσύνη. Αυτό ακριβώς είναι και αυτό που με ώθησε να κάνω τον «άλλο άνθρωπο». Δηλαδή,  όταν προσφέρονται συσσίτια,  πιστεύω πως ξεκινάει η ταπείνωση και η κατακρεούργηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για τους ανθρώπους που έρχονται και τα δέχονται,  κι αυτό το γεγονός μου έδωσε την ώθηση, ώστε να δημιουργήσω τον «άλλο άνθρωπο». Αυτή είναι κι η διαφορά μας με τα συσσίτια, διότι εμείς κάνουμε γεύμα με όλους.  Είναι και το πιο όμορφο συναίσθημα γιατί τρώμε μαζί με τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και συμμετέχουμε στη διαδικασία του γεύματος.
Ποιές είναι οι ανάγκες που δυσκολεύεστε να καλύψετε, για τη λειτουργία της κοινωνικής κουζίνας και πώς θα μπορούσε κάποιος που θέλει, να συμβάλει στην προσπάθεια, να βοηθήσει;
 Οι ανάγκες της κουζίνας εκτός από τα τρόφιμα και τα αναλώσιμα είναι και τα χρήματα που χρειάζονται για την μετακίνηση, το προπάνιο, τα έξοδα του αυτοκινήτου και άλλα πολλά που μπορείτε να δείτε εδώ.
Πιστεύετε πως οι Έλληνες ακόμη και μέσα στην κρίση είμαστε απαθείς προς το συνάνθρωπο μας, ή αρκεί κάποιος να κάνει την αρχή, να δώσει το φωτεινό παράδειγμα για να ενεργοποιηθεί η φιλαλληλία μας (αλτρουισμός), ώστε να μετέχουμε σε οποιαδήποτε κίνηση;
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα σκεπτόμασταν μόνο τον εαυτούλη μας και τίποτα άλλο. Δεν μας ένοιαζε για τον συνάνθρωπο μέχρι που ήρθε αυτό που λένε κρίση, που για μένα δεν είναι οικονομική αλλά κοινωνική, για να ενεργοποιηθούμε και φυσικά αυτό που μας έλειπε ήταν να βρούμε ποιο είναι αυτό που μας αρέσει και μας εκφράζει για να συμμετάσχουμε σε αυτό.
Θα θέλαμε να μας πείτε κάτι που μάθατε μέσα από αυτό το ταξίδι προσφοράς που έχετε κάνει μέχρι στιγμής και θα θέλατε να το μοιραστείτε μαζί μας.
Έχω μάθει πάρα πολλά και μαθαίνω κάθε μέρα και περισσότερα για εμένα, για τις αντοχές μου αλλά και για τις αντοχές των συνανθρώπων που είμαστε μαζί κάθε μέρα. Το πιο σημαντικό βέβαια είναι ότι κατάλαβα ότι αυτό που λείπει από όλους, είναι η επικοινωνία μεταξύ μας και η ανάγκη να συμφάς ένα πιάτο φαΐ με έναν που έχει ανάγκη την τροφή, παρά να του το δώσεις .
Οι άστεγοι έχουν διατροφικές προτιμήσεις ή τρώνε τα πάντα; Είναι καλόβολοι και καταδεκτικοί σε ό,τι κι αν τους σερβίρετε; Εκφράζουν καμιά προτίμηση ή επιθυμία για φαγητό;
Οι άστεγοι είναι και αυτοί σαν όλους μας, δεν έχουν καμιά διαφορά από εμάς που ναι, τρώμε ότι μαγειρεύει η κατσαρόλα, αλλά όπως και στο σπίτι μας λέμε: «πάλι το ίδιο τρώμε;»  ή «δεν έχει κρέας;» είναι το ίδιο και φυσικά αφού τρώμε μαζί από την ίδια κατσαρόλα, καταλαβαίνουν και συμμετέχουν με χαρά στο γεύμα μας.
Ποιοί άνθρωποι τρώνε στην κουζίνα του «Άλλου Ανθρώπου», δηλαδή ποιό το μορφωτικό τους επίπεδο, εάν είναι άνεργοι ή έχει μειωθεί το εισόδημα τους, άστεγοι κ.λ.π. Ποιό είναι το κοινωνικό επίπεδο των ανθρώπων που σας βοηθούν; Εργάζονται ή είναι επίσης άνεργοι; Ποιό είναι το μορφωτικό τους επίπεδο;  Ποιός είναι ο ρόλος της πολιτείας (υπήρξε ενδιαφέρον από την πλευρά της ή δημιουργήθηκαν εμπόδια);
Όλοι οι άνθρωποι άστεγοι, άνεργοι, άποροι, εργαζόμενοι, φοιτητές, χωρίς και με κοινωνική μόρφωση συμμετέχουν και σαν εθελοντές αλλά και στο γεύμα. Όταν λέμε για ΟΛΟΥΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, όχι μόνο στο χρώμα ή στην θρησκεία, αλλά και για αυτούς που έχουν.
Σ’ αυτές τις κινήσεις πρωτοβουλίας των πολιτών ποιά είναι η συμβολή της Πολιτείας και της Εκκλησίας;
Καμιά απολύτως. Και πως θα μπορούσε άλλωστε.  Η εκκλησία κάνει συσσίτια με σκοπό το έλεος, δηλαδή λυπάται την δυστυχία των ανθρώπων, εμείς δεν τους λυπόμαστε, απλώς τους σεβόμαστε και θεωρούμαστε ίδιοι, όσο για την πολιτεία είναι αυτή που μας έφερε εδώ που μας έφερε.
Ποιές δυσκολίες έχετε αντιμετωπίσει στην υλοποίηση του όλου έργου σας;
Πολλές, όπως προσαγωγές στην αρχή της δράσης, λειτουργικά έξοδα, να μην έχουμε τρόφιμα, να μην έχουμε γκάζι, να μην έχουμε μεταφορικό μέσο, καιρικά φαινόμενα, αλλά πάντα με την πίστη σε αυτό που κάνουμε τα καταφέρνουμε.
Έχετε εσείς δράσεις και σε άλλες πόλεις ή έχετε επικοινωνία με ανθρώπους από άλλες πόλεις που κάνουν το ίδιο;
Έχουμε και άλλες πόλεις, όπως η Σαλαμίνα και το Χαϊδάρι που μαγειρεύουν σαν «άλλος άνθρωπος» κάθε Σαββατοκύριακο και βέβαια επικοινωνούμε με άλλες πόλεις που κάνουν παρεμφερείς με εμάς δράσεις, όπως Λαύριο, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο Κρήτης, Τρίκαλα, Βόλος, Μέγαρα, Ρότερνταμ, Λευκωσία, Πάτρα, κ.ά.
Υπάρχουν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες στις οποίες απευθύνεται η Κοινωνική Κουζίνα και ποιές τελικά επωφελούνται από αυτό το τεράστιο έργο;
Όπως ανέφερα παραπάνω «Η Κοινωνική Κουζίνα» απευθύνεται σε όλους, δεν υπάρχει κάποιος που μένει απ’ έξω. Σημασία έχει η συμμετοχή και η επικοινωνία. Πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη το φαγητό έρχονται μαζί μας όχι για το φαγητό αλλά για την επικοινωνία με όλους μας, που είναι και αυτό που μας λείπει τελικά.
Αν θέλει κάποιος άπορος να ενταχθεί στην σκέπη και την φροντίδα “Του άλλου Ανθρώπου” πώς μπορεί να το κάνει; Πρέπει να βρίσκεται στην Αθήνα ή μπορεί και σε άλλες πόλεις;
Οποιοσδήποτε μπορεί να ενταχτεί στην κοινωνική κουζίνα, είτε είναι άπορος, είτε είναι εφοπλιστής, απ’ όπου και αν είναι, όπου και αν ζει και αυτό είναι και το μεγαλείο της κοινωνικής κουζίνας γιατί δεν είναι κάτι το οποίο χρειάζεται αίτηση, συνέντευξη, η σφραγίδα. Η κοινωνική κουζίνα είναι ΙΔΕΑ, δεν χρειάζεται ούτε σφραγίδα, ούτε νομική μορφή, είναι μια κίνηση αλληλεγγύης από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.
Αντιμετωπίσατε προβλήματα στους χώρους που γίνονται τα συσσίτια από κάποιους που πιθανώς εναντιώνονται σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες;
Μηδαμινές έως εξαιρετέες, στα τρία χρόνια καθημερινού μαγειρέματος 3 φορές μόνο, απλά τους ενοχλούσε η εικόνα και όχι το γεγονός.
Εκτός από το φαγητό για όλους, ποιά άλλη βοήθεια προσφέρει «Ο Άλλος Άνθρωπος»  στον συνάνθρωπό μας;
Όπως είπα και πριν, το φαγητό είναι το μέσο για να αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας, δεν έχει σημασία αν μένει κάποιος στον δρόμο ή έχει μια βίλα στην Εκάλη ή στην Γλυφάδα, σημασία έχει να μιλάμε μεταξύ μας .
Πώς οραματίζεστε το μέλλον της Κοινωνικής Κουζίνας;
Να δημιουργηθεί «Κοινωνική Κουζίνα» σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη, σε κάθε νομό, σε κάθε χώρα, να διώξουμε αυτό που μας ποτίζουν καθημερινά με τον φόβο του αγνώστου και με «μέσο το φαγητό» να αρχίσουμε να μιλάμε όλοι οι άνθρωποι μεταξύ μας, ξεχνώντας και ξεπερνώντας της διαφορές μας. Ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα πιάτο ζεστό φαγητό μας φέρνουν όλους πιο κοντά και κάνουν την καθημερινότητα μας πιο όμορφη.
Το βιβλίο αυτό είναι μία συλλογή με 100 από τις καλύτερες συνταγές μας και μπορείτε να βοηθήσετε και εσείς αγοράζοντάς το βιβλίο για μόνο 5 Ευρώ σε μορφή pdf.
Όλα τα έσοδα αυτού του βιβλίου θα διατεθούν για «Τον Άλλο Άνθρωπο».
Μπορείτε να το αγοράσετε για σας και εάν θέλετε να προσφέρετε περισσότερο, μπορείτε να το στείλετε δώρο σε συγγενείς ή φίλους σας.
Μπορείτε να κάνετε κατάθεση ΓΙΑ ΟΣΑ ΒΙΒΛΙΑ ΘΕΛΕΤΕ απ’ ευθείας στον ΑΡΙΘΜΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 0026.0294.88.0200608548 του Kωνσταντίνου  Πολυχρονόπουλου στην Τράπεζα EUROBANK  (IBAN GR 60026 0294 0000 88020 0608548 EUROBANK ).
Το βιβλίο στοιχίζει μόνο 5 Ευρώ και μπορείτε να καταθέσετε το ποσό αυτό στον Τραπεζικό Λογαριασμό του Κωνσταντίνου Πολυχρονόπουλου: ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ στην Τράπεζα EUROBANK 0026.0294.88.0200608548  (IBAN GR 60026 0294 0000 88020 0608548). Το καταθετήριο θα το σκανάρετε  ή να το βγάλετε μια φωτογραφία στο οποίο θα φαίνονται καθαρά όλα τα στοιχεία σας, και θα το στείλετε στο email:oallosanthropos@gmail.com. Εάν πληρώσετε περισσότερα από ένα βιβλίο, να ενημερώσετε την ομάδα του κ. Πολυχρονόπουλου, σε ποιό όνομα και e-mail θέλετε να το στείλετε.
Δείτε τους επί το έργον και αποφασίστε εάν αξίζει ή όχι να δώσετε 5 Ευρώ.
http://youtu.be/HEgDUgmPc8g
Σας ευχαριστώ πολύ και να είναι Καλοτάξιδο!

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

ΚΡΕΜΑΣ' ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ....

..........έλεγε η γιαγιά Δήμητρα κάθε φορά που έφτιαχνε κρέμα με κορν-φλάουερ.
Βέβαια τότε έβαζε κρόκους αυγών, βανίλια, λεμονοσκούπιδο και κάτι άλλα μαγικά, που δεν τα θυμάμαι!
Σήμερα τα πράγματα είναι πιο απλά στα υλικά, αλλά και με "πάτο" διαφορετικό.  Εκείνη έσπαγε πτι-μπερ και τα έβρεχε με κονιάκ ή λικέρ.
Εγώ έβαλα στα δυο μπολάκια μπισκότα σοκολατένια Γεμιστά Παπαδοπούλου, στα επόμενα δυο κομματάκια γλυκό κουταλιού Κιτρολέμονο (ναι, Αγαπημένη Θαλασσένια, τα τελευταία) και τέλος, στα δυο ένα συκαλάκι γλυκό κουταλιού.
Υ Λ Ι Κ Α
800 γραμ. Γάλα
60 γραμ. Κορν-φλάουερ
120 γραμ. Ζάχαρη κρυσταλλική
1 κουτ.σουπ. Πευκόμελο
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Διαλύω το κορν-φλάουερ σε λίγο νερό σε βαζάκι, σαν σέηκερ και βάζω όλα τα υλικά σε κατσαρολάκι, ανακατεύοντας συνέχεια με ξύλινη κουτάλα, σε μέτρια φωτιά.
Σε λίγη ώρα η κρέμα πήζει και γίνεται παχύρευστη.
Σερβίρω σε μπωλάκια (6 μπωλάκια βγάζει η ποσότητα αυτή) και την αφήνω να κρυώσει λίγο, πριν την βάλω στο ψυγείο (αν προλάβει)

ΥΓ: Την δοκιμή την έκανε η μονομελής κριτική επιτροπή και είπε το κλασσικό πλέον "γεια στα χέρια σου, ότι πρέπει για την ίωση που με δέρνει".........
ΥΓ 2: Στον τίτλο μάλλον "ΚΡΕΜΑΣ' ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ" θα ταίριαζε, αλλά η κυρία δεν υπήρχε την εποχή της γιαγιάς μου.