ΤΟ ΑΠΛΟΥΣΤΕΡΟ ΖΥΜΩΤΟ ΨΩΜΙ

Το μισό που φαίνεται στη φωτό είναι ότι απέμεινε μετά το ξεφούρνισμα. Το υπόλοιπο....πάει και πίσω δεν γυρνάει.  Το πήρε κι έφυγε τρέχοντας.

Από την αρχή λοιπόν:
Μετά που πέταξα τον αρτοπαρασκευαστή, αφού έβγαλε τα λεφτά του χρόνια τώρα, είπα να ακολουθήσω την συνταγή που γράφει στο πακέτο.  Περίεργα απλή, τόσο που έκανα μόνο το μισό κιλό, για δοκιμή.
Η συνταγή είναι στην ακόλουθη φωτό (κλικ για μεγένθυση)

Μόνο που το άφησα να φουσκώσει μέσα στο στρόγγυλο πυρέξ, όπου το ζύμωσα, αλλά το άλειψα με λίγο λάδι, για να μη κολλήσει.
Φούσκωμα 2 ώρες σε θερμοκρασία 22 βαθμούς, σκεπασμένο με πετσέτα.
Φουρνίστηκε σε προθερμασμένο σύμφωνα με τις οδηγίες και έγινε.
Ζάχαρη δεν έχει, ούτε και "πιάσιμο" μαγιάς.
Αφράτο μέσα, χοντρή κόρα τραγανή έξω. Έτσι το θέλω!!
............................................
Σήμερα το πρόλαβα πριν την απαλλοτρίωση, ολόκληρο!!

Και μπορούμε να το συνδυάσουμε με ένα ταπεινό πρασόρυζο και γιδοτύρι....

ΨΩΜΙ ΓΙΑ ΣΑΝΤΟΥΪΤΣ, ΣΤΟΝ ΑΡΤΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗ

Η ιστορία του αρτοπαρασκευαστή, σε τούτο το σπίτι, αρχίζει από τα τελευταία χρόνια του περασμένου αιώνα.

Είμαι ήδη στον δεύτερο, του ίδιου κατασκευαστή, με λίγο διαφορετικά προγράμματα.

Στην αρχή ακολουθούσα τις συνταγές που έχει το βιβλιαράκι του μηχανήματος, μέχρι που πήρα στα χέρια μου το σχετικό βιβλίο "ΨΩΜΙΑ & ΖΥΜΕΣ" της Κας Αγγελικής Ξανθάκη, πολύ γνωστής στην blogόσφαιρα με το nickname "kiki".  Προσάρμοσα τις ποσότητες στις προσωπικές μου επιθυμίες, με απόλυτη επιτυχία.

Χθες όμως παίρνω ένα newsletter από το Αμερικάνικο site Allrecipes.com, όπου είμαι μέλος από χρόνια, για ένα ψωμί για σάντουϊτς.

Η απαραίτητη προϋπόθεση για το σάντουϊτς είναι να μπορεί να κοπεί σε λεπτές φέτες, πράγμα στο οποίο δυσκολευόμουν, παρ'όλο το πριονωτό και κοφτερό μου μαχαίρι (δοκίμασα και το ηλεκτρικό).

Βλέπω τις αναλογίες, την εκτέλεση και τις 83 φωτογραφίες και αποφασίζω αμέσως την δοκιμή.

Και να το αποτέλεσμα, συνεκτικό, μαλακό μέσα, σκληρή κόρα και μπορεί να κοπεί σε λεπτές φέτες, ακόμη και με το μεγάλο κουζινομάχαιρο.

Οι αναλογίες που δίνω παρακάτω, είναι σύμφωνα με την σειρά τοποθέτησης στον κάδο του αρτοπαρασκευαστή, που είναι λίγο ανάποδη από την δικιά μου

Υ Λ Ι Κ Α για τον μεγάλο κάδο, του κιλού

1 φλ.τσαγ. Νερό χλιαρό (το "γιατί χλιαρό" παρακάτω)

2 κουτ.σουπας Ζάχαρη (το "γιατί τόση" παρακάτω)

1 φακελλάκι Μαγιά ξερή (πολύ μου φαίνεται)

1/4 φλ.τσαγ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο (πολύ μου φαίνεται)

3 φλ.τσαγ. Αλεύρι για όλες τις χρήσεις (λίγο μου φαίνεται)

1 κουτ.γλυκού Αλάτι (συνήθως δεν βάζω τόσο, αλλά κάτι παραπάνω θα ξέρει ο μάστορας).

Τοποθέτηση στον κάδο με την σειρά και στο "κανονικό" πρόγραμμα.

Ο δικός μου, ο καινούργιος, κάνει 3 ώρες και 25 λεπτά.

Επί πλέον του είπα να το κάνει "σκούρο" (στην κόρα), πράγμα που δεν χρειαζόταν, γιατί έχει πολύ ζάχαρη, που ήδη κάνει την κόρα σκούρη.

Μόλις το έβγαλα από τον κάδο, το άφησα μισή ώρα να τραβήξει και, ακόμη ζεστό, έκοψα τις πρώτες τέσσερις ΛΕΠΤΕΣ φέτες.

Τέλειο!!

Το νερό πρέπει να είναι χλιαρό (να μπορεί να μείνει μέσα το δάκτυλο λίγη ώρα), γιατί η μαγιά θα έρθει σε άμεση επαφή και αν είναι πολύ ζεστό, μπορεί να καεί ή αν είναι πολύ κρύο, να αργήσει να λειτουργήσει. Πάντα έβαζα την μαγιά τελευταία, επάνω στο αλεύρι και δεν είχε πρόβλημα με την θερμοκρασία του νερού.

Η ζάχαρη είναι πολλή για να κάνει την κόρα σκούρη και σκληρή.

Το λάδι για να την κάνει λεία, χωρίς τρυπούλες.

Στο αλεύρι θα πρόσθετα 1 φλυτζάνι ακόμη, αυξάνοντας ανάλογα και τις άλλες ποσότητες, γιατί ο κάδος μου είχε περιθώρια ύψους, αλλά είπαμε "κάτι ξέρει ο μάστορας"!!

Το αλάτι θα το μειώσω μελλοντικά για υπερτασιακούς λόγους (φύλαγε τα ρούχα σου....).

"Αυτονόητον τυγχάνει" ότι έγιναν δυο σάντουϊτς με κέτσαπ, μουστάρδα και τριμμένο ξερό ανθότυρο Κρήτης, αλλά τρώγεται και σκέτο!

Τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, γίνεται η δεύτερη φουρνιά, αυτή τη φορά όμως στους δυο μικρούς κάδους, που κράτησα πριν πετάξω το παλιό μηχάνημα, με διαίρεση των αναλογιών και καστανή ζάχαρη (φωτό αργότερα, όταν τελειώσει)

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΨΩΜΙ

Το "ΕΥΚΟΛΟ ΨΩΜΙ ΣΤΗ ΓΑΣΤΡΑ" θα το θυμάστε!!  Αν....δεν, τότε κλικ ΕΔΩ

Σήμερα έκανα το ΤΡΙΤΟ ψωμί, με μερικές αλλαγές και το αποτέλεσμα όπως ακριβώς το ήθελα

 Έστρωσα με αντικολλητικό χαρτί τον πάτο της γάστρας και λίγο στα πλάγια, για να μη θέλει πλύσιμο μετά.

 Χρησιμοποίησα σκέτο κίτρινο αλεύρι "ζυμωτό"

 και έγινε όπως ακριβώς το φημισμένο καρβέλι της Σαμοθράκης!!

 και το κάτω μέρος, όπως πρέπει...........

Φυσικά κάποιος θα απορεί γιατί γράφω για το τρίτο ψωμί και το δεύτερο το τρώει το μαύρο σκοτάδι.

Να λοιπόν η εξήγηση.

Για να ικανοποιήσω την απαίτηση της συμβίας, έκανα το δεύτερο αναμειγνύοντας αλεύρι άσπρο με ολικής.  Έβαλα λίγο περισσότερο νερό για να γίνει πιο αφράτο. Και έγινε, αλλά άπλωσε στη γάστρα και όταν ψήθηκε, δεν χωρούσε να βγεί από το χείλος της γάστρας και αναγκάστηκα να το κόψω μέσα.

Για να μη το καταστρέψω θυμήθηκα πως βάζουν τα τελευταία "τούβλα" της φέτας στα δοχεία, που ο λαιμός τους είναι στενός και αντέστρεψα την δουλειά. Δηλαδή έκοψα το ψωμί στη μέση, στη διάμετρο και μετά το ένα ημιμόριο στα τρία, κάθετα προς το αρχικό κόψιμο. Με αυτό τον τρόπο βγήκε πρώτα το μεσαίο κομμάτι και μετά τα υπόλοιπα.....αλλά το θεωρώ αποτυχία!!!

Όχι ότι δεν φαγώθηκε, αλλά δεν ήταν όπως πρέπει.

ΕΥΚΟΛΟ ΨΩΜΙ ΣΤΗ ΓΑΣΤΡΑ (ακριβής αντιγραφή)

Από τις αντιγραφές κανείς δεν έχασε.  Οι Γιαπωνέζοι, μεταπολεμικά, κατέκτησαν τις αγορές κάνοντας αντιγραφές.

Έτσι έκανα κι εγώ σήμερα.  Όχι για να κατακτήσω καμιά αγορά, αλλά για να δοκιμάσω κάτι πρωτοπορειακό για μένα.

Ένα "Ψωμί στη Γάστρα" ανέβηκε στο φιλικό blog "Betty's Cuisine" (κλικ στον σύνδεσμο).

Και μιας που ποτέ δεν είχα κάνει κάτι τέτοιο, είχα και ακριβώς τα υλικά (ίσως και την ίδια μάρκα), το ξεκίνησα το μεσημέρι.

Να και το αποτέλεσμα, έτοιμο κομμένο, πριν αρχίσει η απαλλοτρίωση(!)

 Τα Υλικά και την Εκτέλεση, όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να τα δει πατώντας ΕΔΩ.
Ακολούθησα ΑΚΡΙΒΩΣ την συνταγή (σπάνιο, ε;;;;) και την εκτέλεση. Μόνο που χρησιμοποίησα το μιξεράκι χειρός, που ζορίστηκε στο ζύμωμα, αλλά τα κατάφερε και δεν έκαψε πηνίο!

 Το ζυμάρι μπήκε στη μικρή γάστρα (6 λίτρων) και ......

 ....ψήθηκε.  Εδώ κρυώνει σε σχάρα.

 Η έκπληξη είναι το κάτω μέρος, που έκανε μια χοντρή και τραγανή κόρα, όμοια της οποίας συνάντησα στην Σαμοθράκη,

 στον παραδοσιακό φούρνο της Χώρας, όπου το πρωΐ, πριν ανοίξει "δια το κοινόν", μαζεύονται ουρές (τον αναφέρουν και οι Τουριστικές οδηγίες).
Για μένα που σηκώνομαι νωρίς ήταν εύκολο να πάω και να πάρω ένα δίκιλο καρβέλι, για το πρωϊνό μας.

Το ίδιο έκανα και την ημέρα που θα φεύγαμε, αλλά μου έδωσαν 2 από τα 3 καρβέλια που ζήτησα, για να τα φέρω στη Θεσσαλονίκη.
Τα έκοψα σε ημερήσιες μερίδες και τα αποθήκευσα στην κατάψυξη.  Μόνο που εκείνο ήταν με κίτρινο αλεύρι και όχι μείξη, όπως της Κας Ελισσάβετ, που την ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όσα έχει δώσει μέχρι τώρα, σε μένα και σε όλους (και εξακολουθεί να δίνει)!!
Κάτι σπουδαίο ακόμη: Τρώγεται και σκέτο (αυτή τη στιγμή υπάρχουν τα 3 από τα 4 κομμάτια και ακούω και κάτι θορύβους από την κουζίνα. Πάω να δω αν προλάβω κανένα ψίχουλο).

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΠΑΓΚΕΤΑ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ !!!!!!!!!

Μερικά χορταστικά σάντουιτς με Γαλλική μπαγκέτα, για το βράδυ, είναι ότι πρέπει!

Άρπαξα από την βιβλιοθήκη το βιβλίο "Ψωμιά και Ζύμες" 

πήρα την συνταγή, χρησιμοποιώντας τον αρτοπαρασκευαστή, για το ζύμωμα, κάνοντας και μια αλλαγή στην σειρά που βάζεις τα υλικά.

Πήγα το αλεύρι μετά το αλάτι και την μαγιά τελευταία. Δεν πρέπει η μαγιά να έρθει σε επαφή με το αλάτι, πριν να αρχίσει το ζύμωμα.

Επειδή όμως εδώ μέσα, ο καθένας έχει τα βίτσια του, έβαλα διαφορετικό περιεχόμενο στο καθένα.

Αλεύρι χρησιμοποίησα αυτό της φωτό και δεν είναι η πρώτη φορά. Απεδείχθει άριστο!!!

Ζύμωμα, άδειασμα σε λεκανάκι, φούσκωμα, πλάσιμο και....

.....φούρνος και έτοιμες 4 μικρές μπαγκετούλες, όχι σαν τα μακρυνάρια των boulangerie της Γαλλίας (λέμε τώρα).

Σαν περιεχόμενο η μια πήρε γιδοτύρι, ντομάτα ξεφλουδισμένη και ξεσποριαμένη, ρίγανη και ξεκουκουτσωμένες ελιές Χαλκιδικής

Η δεύτερη, πιό φτωχική, πήρε την υπόλοιπη ντομάτα, με καπνιστό Dirollo, με χαμηλά λιπαρά

 Για ένα πρόχειρο βραδυνό, καλά είναι!!

ΚΡΙΤΣΙΝΙΑ ΟΛΙΚΗΣ ΜΕ ΜΠΥΡΑ

Από το απόγευμα περίμενα να καλμάρει λίγο η βροχή, για να βγάλω τα σκυλιά βόλτα.
Η τοπική πρόβλεψη έλεγε "ψιλόβροχο" από τις 19.00' μέχρι τις 20.00'.
Γυρίσαμε στις 20.15' και ήδη είχε αρχίσει να βρέχει πάλι δυνατά.
Είμασταν όλοι μούσκεμα και οι ξυπόλυτοι λασπωμένοι σε πόδια και κοιλιές.
Μόλις τελείωσε το σχετικό μπουγάδιασμα, είπα να κάνω μερικά κριτσίνια, που δεν έχω κάνει ποτέ.
Αυτό είναι το αποτέλεσμα, πλήρες

Εννοείται φυσικά ότι χρησιμοποίησα ΤΟ βιβλίο "ΨΩΜΙΑ ΚΑΙ ΖΥΜΕΣ" της Κας Κικής.....

.........του blog ΜΙΚΡΗ ΚΟΥΖΙΝΑ , όπου βρίσκεται η συνταγή, ανάμεσα σε πολλές άλλες.

Όπως πάντα, παρ'όλο που έκοψα τα κομμάτια της ζύμης ίδια, στο "πλάθω κουλουράκια, με τα δυό χεράκια", μου βγήκαν ανόμοια, όπως φαίνεται στο ταψί και ..........

........στο πυρέξ.

Μετά τα "πασπάλισα" με ένα μίγμα ξηρών καρπών, τριμμένων στο multi........

......με φυστίκια (Κίνας βέβαια) και τύπου Αιγίνης (εισαγωγή από Αμερική)..........

......έτοιμα για τον φούρνο, απ'όπου σε 30' βγήκαν έτσι

Εννοείται ότι "δοκιμάσαμε" λίγα με ανθότυρο ΜΕΒΓΑΛ και ελατόμελο ΧΕΛΜΟΥ.
Πόσα;;; Φαίνεται αν μετρήσεις την πρώτη και την τελευταία φωτό.
____________________________________________

.....Και αν συνεχίσεις, υπάρχει κανείς που να μπορεί να αντισταθεί σε ένα από τα παραπάνω κριτσίνια, βουτηγμένο σε μια φρέσκια ταραμοσαλάτα;;

Είναι και επίκαιρη..!!!
ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ !!!

ΤΟ ΚΑΡΒΕΛΙ ΚΑΙ ΤΑ...ΚΑΡΒΕΛΑΚΙΑ

Τα αποθέματα και τα φανερά και τα μυστικά, κάποτε τελειώνουν και πρέπει να ανανεωθούν.

Έγινε ένα καρβέλι, με την μια ζύμη και η δεύτερη διαιρέθηκε στα τέσσερα μικρά -σαν δόσεις- καρβελάκια

Εύκολα μπορεί να εννοηθεί, ότι χρησιμοποιήθηκε πάλι το εικονιζόμενο βιβλίο ....

.....με "πειραγμένη" την συνταγή του Ψωμιού Μπύρας -σιγά που δεν θα την πείραζα!!-

Έγιναν δύο δόσεις, με αλλαγή στα αλεύρια.
Στην πρώτη έβαλα 500 γραμ. αλεύρι κίτρινο και στην δεύτερη ανάμεικτο "για όλες τις χρήσεις" 200 γραμ. και "ολικής αλέσεως 300 γραμ.
Επειδή τα αλεύρια αυτά είναι "βαριά", αύξησα λίγο το baking powder και από το τρίτο κουτάκι μπύρας έβαλα δυό δάκτυλα -ξαπλωτά και όχι όρθια.

Το αποτέλεσμα ήταν η ζητούμενη "χοντρή" κόρα, μόνο που στα καρβελάκια έχει λιγότερη ψύχα.

Δεν ξέρω αν από μεθαύριο, που θα αρχίσουν να βγαίνουν από την κατάψυξη, σε τι κατάσταση θα είναι, μετά την απόψυξη τους.
Για αύριο κράτησα το 1/4 από το καρβέλι και το ένα από τα ΤΡΙΑ καρβελάκια.
Το τέταρτο.......ε! καταλαβαίνεις.....

ΨΩΜΙ ΜΠΥΡΑΣ και .....;;;;;;; (στο τέλος)

Χθες το μεσημέρι, παρέλαβα το καινούργιο βιβλίο, της Κας Αγγελικής Ξανθάκη, η οποία διατηρεί το blog ΜΙΚΡΗ ΚΟΥΖΙΝΑ με τίτλο "ΨΩΜΙΑ ΚΑΙ ΖΥΜΕΣ".
Διάλεξα ένα εύκολο ψωμί ......και νάτο

.....έτοιμο για τον φούρνο...

.....ψημένο.......

........στη σχάρα για στέγνωμα.....

......αλλά δεν πρόλαβε να κρυώσει και να στεγνώσει.
Κόπηκε σε έξη τρίγωνα κομμάτια, από τα οποία στην επόμενη φωτό εμφανίζονται τα πέντε.

......Το έκτο που "διέφυγε" καυτό-καυτό, πήρε "πάραυτα την άγουσαν δια τον στόμαχον", όπως θα λέγαμε στην καθαρεύουσα.
Αυτή η βιασύνη όμως μας άφησε, εκτός από την θαυμάσια γεύση και μια φουσκάλα στον ουρανίσκο. Καλά να πάθουμε.
Μην περιμένετε να σας δώσω την συνταγή.
Να αγοράσετε το βιβλίο παραγγελοντας το ΕΔΩ .....
________________________________________

Μετά από όλα αυτά, μοιάζει πολύ χλωμή η κρεατόπιτα που έκανα, με κυμά μοσχαρίσιο, άπαχο.
Επειδή όμως το υποσχέθηκα στον τίτλο, την δίνω συνοπτικά

ΚΥΜΑΔΟΠΙΤΑ

ΥΛΙΚΑ
1/2 κιλό κυμά μοσχαρίσιο
1 μικρό Κρεμμύδι ψιλοκομμένο
3 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο
200 γρ Τοματοχυμό από κονκασέ στο multi
2 Αυγά
1 φλυτζανάκι του Ελληνικού καφέ Γάλα
Αλατοπίπερο
1 φύλλο έτομη ζύμη Κουρού (από τα δύο που έχει το πακέτο)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σωτάρουμε το κρεμμύδι στο λάδι, για 5'
Ρίχνουμε τον κυμά και με την κουτάλα σπάζουμε συνεχώς τους βώλους που δημιουργούνται.
Σωτάρουμε έτσι μέχρι να αλλάξει το χρώμα του κυμά.
Ρίχνουμε τον τοματοχυμό και το γάλα χτυπημένο με τα αυγά.
Αφήνουμε να βράσει σε σιγανή φωτιά, με ανοικτό το σκεύος, μέχρι να σωθούν τα υγρά.
Απλώνουμε το φύλλο κουρού σε πυρεξάκι 20x30 εκατοστά, ρίχνουμε την γέμιση και κλείνουμε το φύλλο που περισσεύει κόβοντας το σε λωρίδες, εναλλάξ. Πατάμε ελαφρά στην κεντρική γραμμή για να κολλήσουν.
Κάπως έτσι......

.......ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στου 180 οC, για μία ώρα, από την οποία την μισή, έχουμε σκεπασμένη τηνπίτα με αλουμινόχαρτο,
και γίνεται έτσι.....

Κόβουμε το κομμάτι της δοκιμής και......

..........όλοι το ξέρουν........το τρώμε.
_____________________
Αν δεν έχετε έτοιμο φύλλο Κουρού, τότε διαλέξτε το φύλλο πίτας από το βιβλίο ΨΩΜΙΑ ΚΑΙ ΖΥΜΕΣ που είπαμε στην αρχή. Στην σελίδα 96 έχει μια πολύ καλή ζύμη για πίτα.
Προσπαθήστε το, εύκολο και διασκεδαστικό είναι.

Η ΘΕΙΑ ΛΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΩΜΙ ΜΠΥΡΑΣ

Η θεία Λούλα, μάθαινε Γερμανικά από τότε που την θυμάμαι.
Το καλύτερο δώρο που πήρε ποτέ ήταν ένα διπλό Γερμανο-Ελληνο-Γερμανικό Λεξικό, αγορασμένο από το χαρτζηλίκι μου, στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου. Ήθελε να μπορεί να μιλάει με τους Γερμανούς, όταν θα ξανάρθουν και είχε αρχίσει να διαβάζει, αμέσως μετά την κατοχή.
Σκαλίζοντας τις σημειώσεις της μητέρας μου, χθες το απόγευμα, βρίσκω χειρόγραφο στα Γερμανικά, με τον χαρακτήρα της θείας Λούλας, που είχε για τίτλο "lager brot". Ήταν γραμμένο σε χαρτί από κουτί τσιγάρων ΕΘΝΟΣ (τέτοια κάπνιζε η θεία), κιτρινισμένο από την πολυκαιρία, είχε δε μόνο τρία υλικά.
Το μόνο που κατάλαβα ήταν ότι πρόκειται για "ψωμί". Βάζω όλες τις λέξεις στον "μεταφραστή" (τι σου είναι η τεχνολογία!!) και μου λέει "ελαφράς μπύρας ψωμί, αλεύρι, σόδα διόγκωσης, μπύρα ελαφριά, ψήσιμο 1 ώρα".

Κάνω τις σχετικές μετατροπές σε όλα σχεδόν και προκύπτει το αποτέλεσμα που βλέπετε
με τον παρακάτω τρόπο......

ΨΩΜΙ ΜΠΥΡΑΣ (και όχι για μπύρα,χωρίς μπύρα, σαν μια συνταγή που είδαμε παληότερα και γελούσαμε)

ΥΛΙΚΑ
460 γραμ. Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (τόσο είχαμε διαθέσιμο)
1 κουτάκι μπύρα 330 ml, στο πράσινο κουτί, όχι την μυθική απομίμηση

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Όλα(;) τα υλικά στον κάδο του μίξερ, ζύμωμα μέχρι η ζύμη να αρχίσει να ανεβαίνει στα ζυμωτήρια και να ξεκολλάει από το τοίχωμα.
Βγάζω την ζύμη με αλευρωμένα χέρια και την κόβω στα δύο.
Επειδή θα χρησιμοποιούσα το ψήσιμο του αρτοπαρασκευαστή και δεν ήξερα πόσο θα φουσκώσει, έβαλα το κάθε κομμάτι στις δύο μικρές φορμίτσες και πασπάλισα με σουσάμι, που δεν κόλλησε όλο τελικά. Την επόμενη φορά θα αλλείψω την επιφάνεια με λάδι ή μείγμα αυγού-νερού, για να πάρει χρώμα και να κολλήσει το σουσάμι.
Ο παρασκευαστής έψησε μια ώρα και βγήκαν δύο μικρά καρβελάκια των 330 γραμμαρίων το καθένα, αφράτα, με σφιχτή κόρα και νόστιμα.
Γρήγορα και χωρίς κόπο, έγινε το ψωμί δύο ημερών........

Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η διπλάσια ποσότητα στις δύο μικρές φορμίτσες ή στην μεγάλη φόρμα του ενός κιλού, για ένα καρβέλι.

Επίσης μπορεί να ψηθεί και στο φούρνο της κουζίνας στους 200 οC για 1 ώρα και χωρίς φόρμα.

Ίσως έπρεπε να το αφήσω ζυμωμένο λίγη ώρα για να φουσκώσει περισσότερο.....