Μια ποικιλία, μετά από αρκετές μέρες......

Για όλα, κάποτε, έρχεται και η πρώτη φορά.

Έτσι και για μένα, είδα πράγματα που τα έβλεπα στην TV, χρόνια τώρα.

Πήγα στην Λαϊκή, σχετικά κοντά μας (περίπου 800 μέτρα)!!

Χωρίς να θέλω κάτι το συγκεκριμένο. Μόνο να χαζέψω.

Δεν μπόρεσα όμως να αντισταθώ στις στρόγγυλες άσπρες μελιτζάνες και πήρα κάμποσες.

Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στα ροδάκινα που είχε ο τελευταίος πάγκος, τα ακριβότερα, αλλά η μυρωδιά τους χτύπησε την μύτη από απόσταση. Και πήρα κάμποσα.

Άσε τους φρεσκοκομμένους μαϊντανούς και τα σκόρδα (είδα Νέα Βύσσα, Έβρου και τσίμπησα). Και κάτι άλλο, σπουδαίο, που θα δείτε προς το τέλος (αγωνία??).
Αρκετές από τις μελιτζάνες....

......έγιναν Γρηκ Μουζάκα, στο μεγάλο ταψί (τρώγαμε τρεις μέρες).....

......οι μαϊντανοί πλύθηκαν φύλλο-φύλλο, ψιλοκόπηκαν και σε τάπερ, στην κατάψυξη.

Το ίδιο και τα σκόρδα.

Τα κράνα όμως (αυτό είναι το κάτι άλλο) πλύθηκαν, στέγνωσαν και σε στρώσεις εναλλάξ με ζάχαρη, για να γίνουν λικέρ....

.....με μπράντυ 7*, σε δυο μήνες.  Για την ώρα λιάζονται στο μπαλκόνι, με το βάζο κλειστό (εδώ έχω μια αμφιβολία γιατί δεν θυμάμαι καλά. Νομίζω ότι η μητέρα μου κάλυπτε το άνοιγα του βάζου με τούλι και το άφηνε ανοικτό).

Και σήμερα, μια καθυστερημένη πάλι, Φανουρόπιτα, που μόλις γύρισε ένα μικρό της τμήμα από τον Αη-Φανούρη.

Και του χρόνου, με Υγεία για όλους, Φίλους και Οχτρούς!!

ΛΙΚΕΡ ΑΡΜΠΑΡΟΡΙΖΑ (ΔΕΝΔΡΙΣΑΚΙ)

Έβλεπα ένα βουνό αρμπαρόριζα έξω από ταβέρνα με Κρητικές λιχουδιές, στην Κατούνη (Λαδάδικα). Σαν καλός πελάτης τους ρώτησα αν μπορώ να κόψω κάμποσα φύλλα και τους φάνηκε περίεργο που ρώτησα.  "Εδώ, είπαν, όποιος περνάει, κόβει".

Αυτά πέρσυ. 

Μετά ήρθε πεσκέσι, από μακρυά, αλλά σε αντίθεση με το δενδρολίβανο, η αρμπαρόριζα δεν άντεξε την αλλαγή (!).

Όταν όμως το συζήτησα με την κουμπάρα μας, μας έφερε μια γλάστρα από τις δικές της, που μεγάλωσε και άνθισε και από εκεί πήρα τα φύλλα.

Υ Λ Ι  Κ Α

- 20 φύλλα αρμπαρόριζας

- 500 ml Ρετσίνα (1 μπουκάλι)

- 1/2 κιλό ζάχαρη άσπρη

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Πλένουμε τα φύλλα της αρμπαρόριζας (το λένε και δενδρισάκι) τα στραγγίζουμε και τα τοποθετούμε στο γυάλινο βάζο. Προσθέτουμε και τη ρετσίνα με τη ζάχαρη.

 Κλείνουμε το βάζο το κουνάμε και το αφήνουμε για 2 μήνες σε εξωτερικό μέρος, να το βλέπει ο ήλιος.

Κατά διαστήματα ανακινούμε το βάζο (τα φύλλα είναι ελαφρύτερα από το υγρό και ανεβαίνουν στην επιφάνεια).

Όταν ανοίξουμε το βάζο ακούγεται η χαρακτηριστική εκτόνωση των αερίων της ζύμωσης.

Σουρώνουμε με ψιλή σίτα και μεταγγίζουμε σε μπουκάλι.

Αυτές οι ποσότητες γέμισαν ένα μπουκάλι των 700 ml και έμειναν και δυο γουλιές, της δοκιμής!

Αρχικά ήμουν δύσπιστος για την ρετσίνα, αλλά έτσι έλεγαν οι σημειώσεις και το τόλμησα.

Τέλειο λικεράκι, πολύ γευστικό και θα δοκιμαστεί και παγωμένο.
________________________________


Να και το Παραδοσιακό Κοζανίτικο, που ήρθε με το σχόλιο του φίλου Cummulus

ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΩΤΑ ΛΙΚΕΡ ("ΤΕΝΤΟΥΡΑ" & "44")

Από τις αρχές Ιανουαρίου έχω στα χέρια μου το καινούργιο βιβλίο της Κας Κικής Ξανθάκη, του φιλικού blog "Μικρή Κουζίνα"

"ΛΙΚΕΡΑΚΙΑ & ΣΕΡΜΠΕΤΙΑ" .

Αν και ο Χειμώνας δεν ενδείκνυται για τέτοιες κατασκευές, διάλεξα δύο, που δεν είχαν ανάγκη από πολύ ήλιο.

Το εξώφυλλο του βιβλίου 

Και πρώτα, ένα λικέρ με κάπως περίεργο τίτλο "ΛΙΚΕΡ 44", με ξεκίνημα στις 18/01/2011 και άνοιγμα 03/03/2011, δηλαδή μετά από 44 μερες!!
Την Τεντούρα την ξεκίνησα στις 10/02/2011 και άνοιγμα για το σιρόπι ένα μήνα μετά

Αντί για οινόπνευμα ποτοποιΐας ή μπράντυ, χρησιμοποίησα τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο 42%, όπως έγραφε το μπουκάλι και έδειξε και το γραδόμετρο, εργαλείο κληρονομιά του πεθερού μου, ποτοποιού από το Αίγιο.
Το χρώμα και των δύο το πέτυχα ακριβώς όπως στις φωτογραφίες του βιβλίου (για την γεύση, δεν ξέρω, γιατί η συγγραφέας δεν έδινε δείγματα, μαζί με το βιβλίο!!!)

Εμπειρία από το "44" δεν έχω, αλλά την Τεντούρα την ξέρω καλά!
Κανονικά πρέπει να είναι λίγο πιο σκούρα (στο βιβλίο γράφει πως γίνεται) και από την γεύση, νομίζω, ότι έλειπε το μπράντυ.

Τα Υλικά και το τρόπο παρασκευής μπορείτε να τα βρήτε, όταν πάρετε στα χέρια σας το βιβλίο, που μπορείτε να παραγγείλετε στο e-mail 

Που θα πάει, το Καλοκαίρι έρχεται και θα μας φέρει άπειρα φρούτα εποχής.....και τότε να δεις τι θα γίνει!!!

ΤΟ ΠΡΩΤΟ....ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ "ΩΡΙΜΑΝΣΗ"

Πήρα την ειδοποίηση άφιξης την περασμένη Πέμπτη.

Από την Παρασκευή το πρωί το βιβλίο ήταν στα χέρια μου.

Ένα πρόχειρο ξεφύλλισμα και ακούστηκε η βροντερή κραυγή

-- Ε! ρε γιαγιά που είσαι να δεις τι έχω!!!!!!

Για την γιαγιά Δήμητρα, από την Κωνσταντινούπολη, έχω γράψει και άλλοτε.

Έφερνε ο παππούς στο σπίτι, την ζάχαρη με το τσουβάλι. Κάτι άσπρα και πυκνά τσουβάλια, από Κούβα, αν θυμάμαι καλά!

Να τα γλυκά, να και τα σερμπέτια, συχνά-πυκνά, οι συνταγές στο μυαλό, άγραφες, οι αναλογίες με το μάτι.

Το σπίτι έμοιαζε με το σπίτι της Λωξάντρας, που είδαμε το Σάββατο στο θέατρο (άριστη διασκευή, σκηνοθεσία, μουσική, ερμηνεία).

Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο της Αγγελικής (Κικής) Ξανθάκη, με τίτλο

ΛΙΚΕΡΑΚΙΑ & ΣΕΡΜΠΕΤΙΑ

Επάνω το εξώφυλλο.....

..........και κάτω το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Και ξεκίνησα φτιάχνοντας ένα λικέρ με πολύ διεγερτικό τίτλο

          ΛΙΚΕΡ 44 (?????)

Είχα προμηθευτεί τσίπουρο 42 % ,από την περασμένη εβδομάδα,

χωρίς γλυκάνισο, ειδικά  για αυτή τη δουλειά.

Από τα υπόλοιπα υλικά μου έλειπαν οι 44 κόκκοι καβουρντισμένου καφέ και πετάχτηκα σε κάτι γεροντάκια καφεκόπτες στο Βαρδάρη και πήρα. Στην επιστροφή από τα μπαχαρζίδικα στο Καπάνι, πλούτισα λίγο την συλλογή μου.

Το ένα από τα δύο 2λιτρα βάζα, δοκιμή πρώτα το πορτοκάλι, αν περνά από το στόμιο. Είδα ότι με λίγο ζόρι θα περνούσε και.....

.........έτοιμο, για ωρίμανση, με ημερομηνίες παρασκευής και ανοίγματος στο καπάκι.

Και τώρα..........αναμονή μέχρι τις 3 Μαρτίου.

_____________________

Επειδή από το blog περνούν και άλλοι, μη δηλωμένοι αναγνώστες,

δίνω το link της ΜΙΚΡΗΣ ΚΟΥΖΙΝΑΣ, για ενημέρωση και το e-mail των παραγγελιών 

                              kxan67@gmail.com

 ________________________________

ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΛΛΟΝ..........

ΛΙΜΟΝΤΣΕΛΟ...αλα Ιταλικά (???)

Το Λιμοντσέλο θεωρείται το κατ'εξοχήν Ιταλικό Λικέρ.
Με την λεγόμενη όμως "παγκοσμιοποίηση" η αυθεντική του συνταγή έχει "διαρρεύσει" στο διαδίκτυο.
Υπάρχουν βέβαια και άλλες παραλλαγές, σχετικά με το οινόπνευμα που χρησιμοποιείται.
Μια τέτοια παραλλαγή έκανα και εγώ, χρησιμοποιώντας ποτό και όχι οινόπνευμα ποτοποιΐας, όπως έπρεπε.
Και βγήκε αυτό.....(ποιό από τα δύο;)

Υ Λ Ι Κ Α για 1 λίτρο
5 Λεμόνια
600 ml Τζιν (τέτοιο είχα την ώρα της απόφασης. Θα μπορούσε να είναι βότκα, ρακί ή και τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο. Κανονικά θέλει Οινόπνευμα Ποτοποιΐας ή Ζαχαροπλαστικής)
600 ml νερό (έβαλα εμφιαλωμένο, για να μην έχει χλώριο)
500 γραμ. Ζάχαρη άσπρη

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Πλένουμε πολύ καλά τα λεμόνια, για να φύγουν τυχόν φάρμακα και βερνίκια. Τα σαπούνισα με πράσινο σαπούνι και τα ξέπλυνα καλά.

Κόβουμε κυκλικά την φλούδα με κοφτερό μαχαίρι, σε τρόπο ώστε να μην πάρουμε άσπρο.

Ρίχνουμε τις φλούδες σε μεγάλο βάζο............

........ρίχνουμε το οινόπνευμα.......

Κλείνουμε καλά το βάζο και το αφήνουμε στον δυνατό Μεσογειακό μας ήλιο, για 15 μέρες.
Κατά διαστήματα ανακινούμε το βάζο.
Όταν περάσουν οι μέρες, σουρώνουμε το ποτό και ετοιμάζουμε το σιρόπι.
Τις φλούδες, αν θέλουμε τις κρατάμε στην κατάψυξη, για αρωματικό σε κέίκ η κουλουράκια.
Για το σιρόπι, βράζουμε 15' τη ζάχαρη με το νερό και το αφήνουμε να πάρει θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Αναμειγνύουμε και, κανονικά, το αφήνουμε ακόμη δύο εβδομάδες στο ψυγείο.
Αν εξαντλήθηκε η υπομονή μας, το πλακώνουμε αμέσως, βγάζουμε τις φωτό και "καθαριζουμε" τα ποτηράκια, όχι τιποτ'άλλο, αλλά για να εκτιμήσουμε την ποιότητα.
Σε πολύ λίγη ώρα αισθανόμαστε φλόγα στα αυτιά και βλέπουμε τα πλήκτρα του πληκτρολογίου θολά.
Ξέχασα να γράψω ότι με την έκθεση στον ήλιο πετυχαίνουμε ικανοποιητική διαφάνεια.
Αν θέλουμε περισσότερη το περνάμε από διηθητικό χαρτί (φίλτρο του καφέ).

Στην υγειά σας........και πητε μου ποιό είναι το αγορασμένο, ευτυχώς made in Italy και όχι, ακόμη, made in Peoples' Republic of China !!!!!!

ΛΙΚΕΡ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟ

Εννιά μήνες λειτουργίας αυτού του blog και ένα ποτό δεν έκανα.
Σήμερα μου την έδωσε και ξεκίνησα ένα λικεράκι, για τις κρύες νύχτες, όπως οι τωρινές.

Στην κατασκευή του επάνω όμως, θυμήθηκα το πάθημα της γυναίκας μου, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Είχα "σουρώσει" από τους ατμούς.
Όσοι ασχολούνται με τα "καζανιάσματα", χρησιμοποιούν "τσίπουρα" και σταφύλια, για τα οποία το κράτος ξέρει τον βαθμό οινοπνεύματος και βάζει τον φόρο.
Αυτός όμως στα Βράσταμα Χαλκιδικής, ήθελε να κάνει τσίπουρο από Κούμαρα και το Τελωνείο δεν ήξερε το ποσοστό του αλκοόλ.
Η γυναίκα μου, σαν προϊσταμένη του Τελωνείου Γερακινής, τότε, κάλεσε το Γενικό Χημείο του κράτους να μετρήσουν τον βαθμό, γιανα βάλει τον φόρο.
Ήρθαν δύο χημικοί και μαζί της πήγαν στο χωριό. Είχε κρύο και πήγε και κάθησε στην "υπήνεμη" (σταβέντο για τους ναυτικούς) πλευρά του καζανιού, που είχε ζέστη.
Μαζί όμως με την ζέστη έρχονταν και ατμοί και γύρισε στο σπίτι....τραγουδώντας.
Έτσι την έπαθα κι εγώ σήμερα και άρχισα να λέω όσα τραγούδια ξέρω, ακόμη κι εκείνο που λέει "τα Χριστιανόπουλα θα πάμε με χαρά..."
Παρ'όλα αυτά θα μοιραστώ μαζί σας την συνταγή

Υ Λ Ι Κ Α

20 Δαμάσκηνα αποξηραμένα, χωρίς κουκούτσι
1/2 λίτρο Τσίπουρο (έβαλα ένα 44%, τελευταίο απόθεμα)
1/2 νεροπότηρο Ζάχαρη
1 ξυλαράκι Κανέλλα
1 κουτ.γλυκ. Γαρύφαλο (τριμμένο είχα, αλλά καρφάκια θα ήταν καλύτερα)
3 κουτ.σουπ. Μέλι Θυμαρίσιο

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Τα βράζουμε, όλα τα υλικά μαζί, ανακατεύοντας διαρκώς, σε χαμηλή φωτιά, για 15-20'
Αν θέλουμε να γίνουμε "φέσι", δεν ανάβουμε τον απορροφητήρα.

Το προϊόν του βρασμού, το σουρώνουμε και το διατηρούμε σε μπουκάλι.
Εάν έχετε υπομονή, χρησιμοποιήστε φίτρα του Γαλλικού καφέ, με χωνί.
Θα πετύχετε μεγαλύτερη διαύγεια, αλλά πρέπει να αλλάζετε τα φίλτρα, γιατί "στομώνουν"(βουλώνουν).
Τα δαμάσκηνα που ήδη είναι εμποτισμένα, τα κρατάτε σε ένα βαζάκι, στο ψυγείο, και κάθε φορά που σερβιρετε, βάζετε και μισό δαμάσκηνο στο ποτηράκι, μαζί με τριμμένο πάγο.

Στις φωτογραφίες (που είναι μία, με διάφορα εφέ), δεν έχει δαμάσκηνο και έχει δύο μικρά παγάκια.
ΦΙΛΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ: ΜΗΝ ΟΔΗΓΕΊΤΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΤΟΥ.
ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ