ΣΑΝ ΚΑΝΕΛΟΝΙΑ, με ζύμη κουρού, γιατί "βαρέθηκα".....

Ναι!!  Βαρέθηκα τις ειδήσεις, βαρέθηκα τους πολιτικάντηδες, βαρέθηκα τους "ελάχιστους" να πλασάρονται για Εθνοσωτήρες, βαρέθηκα την αρχή της ζέστης κι ας την επιζητούσα τον Χειμώνα, βαρέθηκα που δεν μπορώ να πάω στη Θάλασσα ....... και βαρέθηκα να φτιάχνω πίτες με τον κλασσικό τρόπο, φύλλο πάνω-κάτω!

Και, όπως πάντα, το αποτέλεσμα

Τα έπαιξα σήμερα και για να ξεδώσω κάπως, κάνω μισή δόση ζύμη κουρού, αλλά την ανοίγω λεπτή, με νισεστέ στο τραπέζι.

Μετά, την μεταφέρω σε μεγάλη λαδόλολλα, την σκεπάζω με άλλη μεγάλη και με το πλαστάκι την κάνω ακόμη πιο λεπτή.

Την έκοψα σε κομμάτια 10x10 εκατοστά με το ροδάκι της πίτσας και βγήκαν 8 τετράγωνα.

Στο καθένα 2 κουταλιές γέμιση, τύλιγμα ρολό και στο λαδωμένο ταψί, αραιά, να μην εφάπτονται.

Περιχύνω με μπεσαμέλ και πασπαλίζω με τριμμένη ξερή μυζήθρα.

Ψήνω στους 180 οC, για 45'.

Η γέμιση σταθερά με σπανάκι, πιπεριά, καρότο και μετά ανάμειξη με την μισή μπεσαμέλ (την υπόλοιπη την κράτησα για επάνω).

ΟΥΦ!!!!!  ΦΑΓΑΜΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!!

Ρολάκια σφολιάτας σοκολατούχα

Δεν είναι σπάνιες οι φορές που διαβάζω τις συνταγές στις διάφορες συσκευασίες, σπανιώτατα όμως τις ακολουθώ πιστά.

Σήμερα, ήξερα ότι στην κατάψυξη είχα ένα κουτί Ζύμη κουρού και μισό πακέτο σφολιάτα, ένα φύλλο.

Έφτιαξα αυτά τα ρολάκια, για να υπάρχει και κάτι γλυκό στο σπίτι

Η ιδέα βγήκε διαβάζοντας τα δύο πακέτα και από τις δυο συνταγές έγινε μία.

Κλικ στη εικόνα για μεγέθυνση

Έβγαλα τα δύο πακέτα, να αποψυχθούν και ξεκίνησα με την σοκολατένια γέμιση

Υ Λ Ι Κ Α

1 φυλλο Σφολιάτα

125 γραμ. Σοκολάτα κουβερτούρα

5 κουτ.σουπ. Γάλα εβαπορέ light (4%) αδιάλυτο

2 κουτ.σουπ. Μαργαρίνη Μινέρβα Benecol για μαγείρεμα

2 κουτ.σουπ. Ζάχαρη άχνη

4 κουτ.σουπ. Αμύγδαλο καβουρντισμένο, τριμμένο στο multi

10 κουτ.σουπ. Νιφάδες Βρώμης

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Σε βαθύ πιάτο σπάζω την κουβερτούρα, ρίχνω το γάλα, την μαργαρίνη και την άχνη. Το ζεσταίνω στα μικροκύμματα για 2' το πολύ (το ίδιο γίνεται και σε μπαιν-μαρί, αλλά θέλει περισσότερη ώρα).

Έτσι γίνεται ένα σοκολατένιο γλάσσο, με την διαφορά ότι με αυτές τις αναλογίες θέλει την διπλάσια κουβερτούρα.  Επειδή όμως θα έμπαιναν και στερεά μέσα, το ήθελα πιο ζουμερό.

Ανακατεύω το αμύγδαλο και τις νιφάδες, στρώνω στο τραπέζι το φύλλο σφολιάτας, χωρίς να βγάλω την προστατευτική ζελατίνα και

Απλώνω το μείγμα.

Αρχίζω να διπλώνω από την φαρδειά πλευρά και κάνω ένα ρολό.

Κόβω κάθετα σε ροδέλλες, πάχους 2 εκατοστών και τοποθετώ σε λαδόκολλα ψησίματος.

Ψήνω στους 180 οC, μέχρι να φουσκώσει και να ροδίσει η σφολιάτα

Το αποτέλεσμα, τέλειο, μόνο που δεν ξέρω σε τι κατάσταση θα είναι αύριο

Και μια που ο φούρνος ήταν ζεστός κάνω και μια απλή τυρόπιτα κουρού, με γιδοτύρι, ξερή μυζήθρα, γάλα και 2 αυγά.
Δεν την έκοψα ακόμη, γιατί μόλις βγήκε και κρυώνει.....
..........και τώρα κρύωσε.....

.... ΑΠΛΑ .... ΜΙΑ ΠΙΤΣΑ.....

Μεσημέρι, σκαλίζω διάφορες σημειώσεις, πέφτω επάνω σε ζύμη πίτσας, ακούω την λαθραναγνώστρια, πίσω μου, να λέει "Ωραία θα ήταν μια πίτσα, για το βράδυ".

Και επειδή χατίρι δεν χαλώ (όταν πρέπει), σε 10' η ζύμη για το βράδυ ήταν έτοιμη, σε πιατάκι με αλουμινόχαρτο (λάθος, έπρεπε να την αφήσω στο μπωλ).

Τρώμε, κοιμάμαι και κατά τις 5, ακούω από την κουζίνα "το ζυμάρι έφυγε"!  Τελικά η ζύμη δεν έφυγε, αλλά φούσκωσε τόσο που ξεχείλισε από το πιάτο στο τραπέζι. Βέβαια για τις ζύμες ισχύει το αντίθετο από άλλα πράγματα:  Όταν είναι φουσκωμένες, τις χαϊδεύεις λίγο και πέφτουν".

Το βραδάκι "στολίστηκε" και να το αποτέλεσμα

Υ Λ Ι Κ Α  για την ζύμη

8 κουτ.σουπ. Αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κουτ.γλυκ. (5 γραμμάρια) Μαγιά ξερή

1 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο

1 κουτ.γλυκ. Ζάχαρη άσπρη

1 νεροπότηρο Νερό χλιαρό (να αντέχει το δάκτυλο)

1 κουτ.γλυκ. Αλάτι

Τα υλικά αυτά είναι ίδια με του ψωμιού, σε διαφορετικές αναλογίες και παρόμοια με την παλιά ανάρτηση (κλικ εδώ)

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Όλα τα στερεά υλικά και το λάδι σε μπωλ και προσθέτω σταδιακά το νερό, ανακατεύοντας συγχρόνως, μέχρι να πετύχω μια ζύμη αφράτη, που να μη κολλάει στα τοιχώματα. Συνήθως δεν παίρνει όλο το νερό, ανάλογα με το αλεύρι.

Παλιότερα λάδωνα λίγο τα τοιχώματα του μπωλ και την άφηνα εκεί για να φουσκώσει. Τώρα την έβγαλα με αλευρωμένα χέρια και την έβαλα σε πιατάκι......και "έφυγε" όπως είπα και στην αρχή.

Το βράδυ πήρα το γυάλινο καπάκι ενός πυρέξ, με διάμετρο 26 εκατοστά, το λάδωσα και άπλωσα την ζύμη, σαν βάση.

Έστρωσα 2-3 κουταλιές κέτσαπ (ετοιματζίδικο, το δικό μου είχε τελειώσει) και από πάνω, διάφορα, όπως

Γιδοτύρι τριμμένο με το χέρι

Ελιές ξυδάτες ξεκουκουτσωμένες

Μανιτάρια σε φέτες

Κρεμμύδι σε ροδέλλες

Ρίγανη και Μαϊντανό ψιλοκομμένο

 

Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο (200 οC), για 20-25'

Κόβω στα 8 με το ροδάκι και.....τρώμε

Την ζύμη αυτή μπορούμε να την διατηρήσουμε στην κατάψυξη, αλλά δεν ξέρω σε πιο στάδιο και δεν το δοκίμασα ποτέ. 

Έχω και εδώ ένα πεδίο δοκιμών, για αργότερα (ο διάολος δουλειά δεν είχε.....κλπ).

ΚΡΑΣΟΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ, ΝΗΣΤΙΣΙΜΑ....

Η νηστεία είναι "προ των πυλών" (ante portas, που λένε και οι Λατινομαθείς). Νηστεία Θρησκευτική, Νηστεία Οικονομική, Νηστεία Αναγκαστική και δεν συμμαζεύεται..........

Είπα και 'γώ να συμβάλλω, φτιάχνοντας cookies σε δύο σχέδια.

Να και το αποτέλεσμα

Υ Λ Ι Κ Α για 35-36 κομμάτια
3 φλ.τσαγ. Αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουτ.γλ. Baking powder
3 κουτ.σουπ. Ζάχαρη καστανή ακατέργαστη
1 φλ.τσαγ. Κρασί κόκκινο ξηρό
1/2 φλ.τσαγ. Ελαόλαδο Έξτρα Παρθένο
Για την διακόσμηση
Σουσάμι ή Αμύγδαλο τριμμένο ή ότι άλλο.....
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Επειδή όλα γίνονται γρήγορα, ξεκινάμε με την προθέρμανση του φούρνου, στους 160-170 οC.
Σε μπωλ ανακατεύουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη και το μπέϊκιν.
Προσθέτουμε το κρασί και το λάδι.
Ανακατεύουμε με ένα μεγάλο πηρούνι και στη συνέχεια με το χέρι, μέχρι να μη κολλάει στα τοιχώματα.
Παίρνουμε μια ποσότητα σαν καρύδι και την κάνουμε "κορδόνι", με εκείνο τον παλιό τρόπο του "πλάθω κουλουράκια με τα δυο χεράκια".
Μοντάρουμε το κορδόνι σε ότι σχήμα θέλουμε. Εγώ έκανα κλασικά κουλουράκια και σαλιγκαράκια. Το απομεινάρι της ζύμης το έκανα πλεξούδα, στην άκρη της μιας λαμαρίνας.
Πασπαλίζουμε, αν θέλουμε και ψήνουμε για 20'.

Πριν το πασπάλισμα, περνάμε την επιφάνεια του καθενός με νερό για να κολλήσει το σουσάμι ή τα άλλα.

Γίνονται τραγανά και όταν κρυώσουν τα διατηρούμε σε τάπερ ή μεταλλικό κουτί μπισκότων.

Την επόμενη φορά θα χρησιμοποιήσω Μαυροδάφνη ή κρασί Μοσχάτο Λήμνου ή Σαμιώτικο.

Τα κουλουράκια θα τα κάνω πιο χοντρά, θα τα βρέξω και θα τα κυλίσω σε σουσάμι, για να μοιάζουν σαν κουλούρι Θεσσαλονίκης.

Ίσως να προλάβω.......

Τηγανίτες αλμυρές με τυρί.-

Απόψε, σερφάροντας σε διάφορα φιλικά blogs, βρίσκω στο blog MARI PLATEAU Τηγανίτες με ξινόγαλα.

Έγινε το κλικ, αλλά που να τρέχεις βραδυάτικα να βρίσκεις ξυνόγαλα.

Σκαλίζω την κληρονομική σακκούλα και βρίσκω συνταγές διάφορες.

Διαλέγω αυτήν που έγραφε Κρητικές αλμυρές με τυρί.

Σε μια ώρα ήταν έτοιμες!

Υ Λ Ι Κ Α

3 κρασοπότηρα Αλεύρι κοινό

1 1/2 κρασοπότηρα γάλα (έβαλα light 1,5%)

1 κρασοπότηρο νερό

150 γραμ. Φέτα τριμμένη (έβαλα γιδοτύρι)

1 κουτ.γλ. Μπεϊκιν Πάουντερ

1/2 κουτ.γλ. Αλάτι

1 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο

Λάδι για το τηγάνισμα

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Όλα τα υλικά σε μπωλ και καλό δούλεμα με το μίξερ χειρός.

Ζεσταίνουμε το λάδι καλά, σε αντικολλητικό τηγάνι και παίρνουμε κουταλιές, με βρεγμένο κουτάλι.

Ρίχνουμε κουταλιές αραιά και τηγανίζουμε 3' από κάθε πλευρά.

Βγάζουμε τις τηγανίτες σε απορροφητικό χαρτί.

Παρακάτω είναι η τελευταία, του τεμπέλη, με ότι απέμεινε στο μπωλ.

Τρώγονται σκέτες, πασπαλισμένες με τριμμένο τυρί (ότι έχουμε), ή........

και με μέλι, για όσους αρέσκονται στις μπερδεμένες γεύσεις (εγώ).

ΚΟΥΡΟΥ.....από αντιγραφή και .....ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΓΕΜΙΣΤΑ ΜΕ ΚΑΤΙΚΙ ΔΟΜΟΚΟΥ!!

"Αντιγραφή"..... μια παρεξηγημένη λέξη, συνυφασμένη με τις εξετάσεις, στο σχολείο και αλλού!

Δεν ντρέπομαι να πω ότι έκανα αντιγραφή, την μισή δόση ακριβώς, από το φιλικό blog MARI PLATEAU και το είπα!

(Αμαρτία εξομολογημένη, η μισή συγχωρεμένη! Λέει...)

Επειδή δεν μπορώ να αντισταθώ σε μια κουρού, διαφορετική από την "δική μου", παίρνω τον τρόπο της ζύμης από ΕΔΩ και σκαρώνω μια τυρόπιτα με απλούστατη γέμιση, δηλ.

200 γραμ. Γιδοτύρι, τριμμένο στο χοντρό του τρίφτη

1 Αυγό

1/2 φλ.τσαγ. Γάλα Εβαπορέ light, αδιάλυτο

Σε ταψάκι 20x30 έγινε το παρακάτω

Μόνο μια μικρή παρατήρηση έχω να κάνω.

Από την ζύμη έλειπαν δυό κουταλιές άσπρο ξύδι, για να την κάνουμε πιό τραγανή

Αφού την άλειψα γάλα με το πινέλο, την πασπάλισα με σουσάμι, όπως φαίνεται στην παραπάνω φωτό.

Ευχαριστώ την Μαρία, κρατώ την συνταγή για μελλοντικά κρουασάν 

Έκανα και ένα ορεκτικό για το μεσημέρι, με υπολογισμένο το τελείωμα από τον φούρνο στις 11.00', λόγω διακοπής ρεύματος στις 12.00'
ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΓΕΜΙΣΤΑ ΜΕ ΚΑΤΙΚΙ ΔΟΜΟΚΟΥ
Υ Λ Ι Κ Α
500 γραμ. Μανιτάρια φρέσκα (Agaricus έγραφε
1 Κρεμμύδι ψιλοκομμένο
Την ψίχα από τους μίσχους, ψιλοκομμένη
4 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
2 κουτ.σουπ. Άνιθο ψιλοκομμένο
Αλάτι
Χοντροτριμμένο μείγμα 5 πιπεριών
200 γραμ. Κατίκι Δομοκού (ή ότι άλλο κρεμμώδες τυρί)
3 Λεμόνια (τον χυμό τους)
1 Τομάτα κομμένη κομματάκια και ξεσποριασμένη

Ε Κ Τ Ε ΛΕ Σ Η
Τρίβουμε τα μανιτάρια με βρεμμένη πετσέτα ή τα πλένουμε ένα-ένα και τα σκουπίζουμε αμέσως.
Βγάζουμε τα ποδαράκια τους και τα ρίχνουμε μαζί με τα μανιτάρια σε νερό όπου διαλύσαμε τον χυμό των λεμονιών (για να μη μαυρίσουν).
Κόβουμε τα άκρα από τους μίσχους (ποδαράκια), τους ξεφλουδίζουμε κατά το μήκος τους και τους ψιλοκόβουμε.
Σε αντικολλητικό τηγάνι σωτάρουμε στο λάδι, το κρεμμύδι και τους μίσχους, μέχρι το κρεμμύδι να γίνει διάφανο.
Απομακρύνουμε από την φωτιά, αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε την μια κουταλιά άνιθο, ανακατεύοντας.
Με το μείγμα γεμίζουμε τα μανιτάρια, αφήνοντας λίγο περιθώριο για τα κομματάκια της τομάτας, που βάζουμε, ταπώνοντας τα μανιτάρια.
Σε βαθύ πιάτο ανακατεύουμε το κατίκι με τον υπόλοιπο άνιθο και πιπερώνουμε. 

 

Στο πιο πάνω κολάζ, κάτω δεξιά είναι τα μανιτάρια που περίσσεψαν και θα ψηθούν σκέτα με μια μικρή ποσότητα μαργαρίνη, μέσα τους.

Στην πιο κάτω φωτό, τα δύο από τα τρία, ποζάρουν σε πιατάκι του καφέ (ελπίζω ο Andy Warhol να μην έχει αντίρρηση! Έτσι κι αλλιώς ο οίκος Ρόζενταλ, εκθέτει σε κοινή θέα τα πράμματα του).

 Τα υπόλοιπα τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο,στους 160 οC, για 30', σε ελαφρά λαδωμένο ταψάκι.
Αφού κρυώσουν λίγο τα απογεμίζουμε με το μείγμα κατικιού, με κορνέ 

 Και μόλις ήρθε το ρεύμα, ξαναξεστάθηκε ο χθεσινός μουσακάς και σε συνδυασμό με τις σαλατίτσες, χόρτασαν τρία άτομα.
Το "τρίτο" άτομο, φεύγοντας πήρε μαζί και το τελευταίο από τα έξη κομμάτια, που έβγαλε χθες το ταψί!!

"¨ΚΑΝΕΛΟΝΙΑ" ΤΥΡΙΩΝ ΜΕ ΚΡΕΠΕΣ

Αυτό το εργαλείο, Κρεπιέρα λέει, κυκλοφορεί στο σπίτι καμιά δεκαριά χρόνια, με το κουτί του σφραγισμένο, από ντουλάπι σε ντουλάπι και από ράφι σε ράφι.

Τώρα ήρθε η ώρα του....

....και βγήκε από το ντουλαπι, ξεσφραγίστηκε, μπήκε στη πρίζα, δουλεύει και έφτιαξα 15 κρέπες,     ε ύ κ ο λα, χωρίς αντικολλητικό τηγάνι, να μην μπορείς να υπολογίσεις την ποσότητα και την θερμοκρασία και, ή να τις κάνεις χοντρές, ή ωμές, ή καμένες.
Βέβαια οι οδηγίες χρήσεως έχουν κάποιο λαθάκι σχετικά με το άναμα και το σβήσιμο της ενδεικτικής λυχνίας, αλλά το εντόπισα έγκαιρα και ...... νάτες.

Δεν έκανα καμιά συνταγή από αυτές που γράφει το προπέκτους ή άλλες που ξέρω. Δοκιμή ήταν και έβαλα
Υ Λ Ι Κ Α
1 φλ.τσαγ. Αλέυρι για όλες τις χρήσεις
1 φλ.τσαγ. Γάλα Εβαπορέ light, αραιωμένο 1:1
2 Αυγά
2 κουτ.γλ. Μινέρβα Μπένεκολ για μαγείρεμμα
Χωρίς αλατοπίπερο, baking powder ή ζάχαρη και άλλα.
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Όλα τα υλικά σε μπωλ, καααααλό ανακάτεμμα με το μιξεράκι χειρός και στο ψυγείο, σκεπασμένο με μεμβράνη, για μία ώρα.
Μετά, άδειασμα της ζύμης στο ειδικό λεκανάκι, ζέσταμα της συσκευής μέχρι να σβήσει το λαμπάκι και βούτηγμα της μαύρης επιφάνειας, για 3 δευτερόλεπτα. Γυρίζω στα ποδαράκια, περιμένω να ανάψει και να ξανασβήσει το λαμπάκι και "τούμπα" σε πιάτο.
Μερικές χρειάστηκαν μια μικρή βοήθεια με την σπάτουλα, που είχε στην συσκευασία.
Αυτά έγιναν χθες το απόγευμα και μπήκαν οι 13 στο ψυγείο, τυλιγμένες σε λαδόκολλα και σκεπασμένες με μεμβράνη, για να μη στεγνώσουν.
Και δεν στέγνωσαν!
Σήμερα έτριψα τυριά στο χοντρό του τρίφτη
100 γραμ. Γιδοτύρι (θα μπορούσε να είναι Φέτα)
100 γραμ. Μυζήθρα ξερή (θα μπορούσε να είναι Γραβιέρα ή Κεφαλοτύρι)
2 φέτες του τοστ Dirollo καπνιστό κομμένες μπαστουνάκια (στον τυρά ζητάω να κόψει τις φέτες στα 3 ή 4 χιλιοστά, αντί των 1,5 που κόβει συνήθως)

Έφτιαξα μια ελαφρά και αραιή μπεσαμέλ (χωρίς αυγό),
έβαλα σε μπωλ τα δύο πρώτα τυριά και μερικές κουταλιές μπεσαμέλ και τα ανακάτεψα. Η γέμιση έτοιμη (εδώ σηκώνει ΟΣΟ φαντασία μπορεί να βρει κανείς).
Παίρνω σε πιάτο μια κρέπα, βάζω μια γεμάτη κουταλιά γέμιση στο μισό της και διπλώνω όπως δείχνει η φωτό παρακάτω.

 Αραδιάζω σε λαδωμένο ταψάκι, ρίχνω από πάνω την υπόλοιπη μπεσαμέλ και βάζω ένα μπαστουνάκι Dirollo επάνω σε κάθε κρέπα, όχι τιποτ'άλλο, αλλά να ξέρουμε την θέση τους, αν μας πέσει πολλή η μπεσαμέλ.
Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 160 οC, με αέρα και αντιστάσεις, για 50'. Αν είχα μόνο αντιστάσεις 180 οC θα ήταν αρκετά.

 Όταν όμως έφτιαχνα τις κρέπες, στο τελος στο λεκανάκι είχε μείνει λιγότερος χυλός και η κρεπιέρα έπαιρνε μόνο στο κέντρο της. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνουν 3 μικρότερες κρέπες (η τσόντα που λέμε).
Αυτές μπήκαν σε πυρεξάκι, αλλά το Διρόλλο κάτω από την μπεσαμέλ, για να δω τι θα γίνει.
Και έγινε ό,τι φαίνεται παρακάτω.

Τώρα βρίσκονται στον χλιαρό φούρνο, μέχρι να έρθει η ώρα, λίγο πριν την εκκίνηση της Φόρμουλα 1, στο Ισταμπούλ παρκ (ίσως για τελευταία φορά! Πάλι κλαίγονται οι Τούρκοι στον Μπέρνι Έγκλεστον, ότι μπαίνουν μέσα!).