ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΟ...... σύμφωνα με grEAT !!

Η υλοποίηση αυτής της "Ειρηνικής" ιδέας έγινε αμέσως, αλλά προηγήθηκαν άλλες αναρτήσεις και τώρα ήρθε η σειρά της.

Το παστίτσιο το ξέρουμε όλοι. Κοντεύει να γίνει Εθνικό φαγητό, στο πλάϊ του μουσακά.

Στο σπίτι μας το κάνουμε με ζυμαρικά Νο 2 (χοντρά ΖΙΤΙ) ή με πέννες.

Η ιδέα από το φιλικό blog "grEAT" (κλικ) μου άρεσε και να το αποτέλεσμα

 

 Πήρα το χοντρό κριθαράκι και το έβρασα 3' λιγότερο από αυτά που λέει το πακέτο

Έφτιαξα τον κοκκινιστό κιμά

Πρόσθεσα και τα σχετικά μυρωδικά και μαϊντανό

Έφτιαξα και μια μπεσαμέλ για επικάλυψη, πασπάλισα και με τριμμένο τυρί

Έψησα στο φούρνο.......και έτοιμο

για απαλλοτρίωση χωρίς όρια (μέχρι σκασμού, που λένε).

ΙΜΑΜ ΜΠΑΪΛΝΤΙ ........ ΡΟΔΕΛΛΑΤΟ (!)

"Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μη λες"

Αυτή τη φράση άκουσα, μετά το μεσημεριανό φαγητό, από την συμβία!

Και τότε μου θύμισε ότι, όταν μαγείρευε αυτή (προϊστορικά), έκανε Ιμάμ με τις μελιτζάνες ζεματισμένες και αντιμετώπισε την έκφραση ".....να τις λουστείς εσύ και να τις φας μόνη σου".

Οι καιροί όμως άλλαξαν και σήμερα που έκανα Ιμάμ ξανά, είπα να μη ψήσω στο φούρνο τις μελιτζάνες (για τηγάνι ούτε που το σκέφτομαι), αλλά να τις ζεματίσω για 4-5 λεπτά.

Και για να έχουμε την ψευδαίσθηση του διαφορετικού, τις έκοψα ροδέλλες.

Συνταγή δεν ξαναγράφω! Οι ενδιαφερόμενοι/-ες μπορούν να κλικάρουν ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ.

Έγιναν όπως κάθε άλλη προηγούμενη φορά, άκουσα και το "γεια στα χέρια σου", αλλά

ισως, λέω ίσως, τηγανητές, πλημμυρισμένες στο λάδι, να ήταν καλύτερες, πράγμα που δεν το πολυπιστεύω.

Άφησα και κάμποσο ζουμάκι, για τις σχετικές βουτιές με φρέσκο ψωμάκι (μη βλέπετε τις φωτό, το ζουμί δεν είχε φωτογένεια!!).....

ΤΑ ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ, ΟΙ ΑΓΓΟΥΡΟΝΤΟΜΑΤΕΣ ΚΑΙ Ο ..... "ALFREDO" (?)

Το διαδικτυακό "Χρυσό Πακέτο", που ήρθε, εκτιμήθηκε από την πρώτη ώρα με αγγουράκι και πιπεριά. Τέλεια.

Οι ντομάτες, λίγο αγουρωπές, βγήκαν για μια διήμερη ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι, μερικά από τα κολοκυθάκια είναι στην προηγούμενη ανάρτηση.

Και αγγουράκια με σπόρια, με την χαρακτηριστική μυρωδιά, που δεν την έχουν πια τα Κρητικά, που μεγαλώνουν σε μια νύχτα!

Οι καμπάδικες πιπεριές, λεπτόφλουδες, αλλά με πολύ σπόρο (κράτησα για του χρόνου).

Με το απαραίτητο Έξτρα Παρθένο Ελαιόλαδο, το άσπρο ξύδι, την ρίγανη και το χοντρό αλάτι, να η σαλάτα, έτοιμη.

Με τα κολοκυθάκια δεν τελειώσαμε.

Σήμερα διάλεξα τα τρία μικρότερα, τα έκοψα ροδέλλες και έγινε μια σάλτσα τύπου "Alfredo", αλλά με διαφορετικά υλικά, προσαρμοσμένα στις Ελληνικές συνήθειες.

Τα  Υ Λ Ι Κ Α  μας για το "Zucchini-Alfredo", της σειράς "Tasty Summer Zucchini"

από το site "Allrecipes.com"

3 μικρά κολοκυθάκια κομμένα ροδέλλες

1 Πιπεριά κομμένη ροδέλλες

2 σκελίδες σκόρδο σε φετάκια

3 κουταλιές Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο

1/2 φλυτζάνι γάλα εβαπορέ light αδιάλυτο

2 γεμάτες κουταλιές Κατίκι Δομοκού

1 φλυτζανάκι Κρασί λευκό

1 κουταλάκι Ρίγανη

Αλάτι - Πιπέρι

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Σε αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνω το λάδι και σωτάρω το σκόρδο για 2-3 λεπτά και το βγάζω.  Το λάδι μας αρωματίστηκε.

Ρίχνω τα κολοκυθάκια και την πιπεριά και σε μερικά λεπτά σβήνω με το κρασί. Περιμένω να εξατμιστεί το αλκοόλ και σκεπάζω, για 5 λεπτά ακόμη. 

Ρίχνω το γάλα και το φρέσκο τυρί, ανακατεύω καλά

και σε λίγο πήζει.

Προς το τέλος πασπαλίζουμε με την ρίγανη (ή βασιλικό)

Αν πρόκειται να την ξαναζεστάνουμε την σάλτσα, τότε την αραιώνουμε με ένα φλυτζανάκι νερό και ανακατεύουμε καλά.

Συνοδεύει άριστα κάθε ζυμαρικό, όπως εδώ, με ριγωτές πέννες.

Από πάνω τριμμένη ξερή μυζήθρα (ή παρμεζάνα).