Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

ΓΑΡΙΔΕΣ ΣΑΧΑΝΑΚΙ....


Μέσα στο καταχείμωνο, ο εύκολος τρόπος να κάνεις Γαρίδες Σαχανάκι, είναι να πάρεις κατεψυγμένες.
Τον τρόπο τον έγραψα ΕΔΩ  , για τις κατεψυγμένες και ΕΔΩ 
για τις φρέσκες.
Μόνο που λίγο πριν το τέλος έτριψα μέσα 100 γραμ. Φέτα.
 Εμείς δεν το φάγαμε σαν ορεκτικό, αλλά το συνοδεύσαμε με σπαγγέτι.
Τα υλικά και η πορεία φαίνεται πιο κάτω
Η ταλαιπωρία μου ήταν όταν διαπίστωσα ότι οι γαρίδες είχαν το ραχιαίο εντεράκι.
Και αυτό όταν ξεπάγωσαν.
Αναγκάσθηκα να τις επεξεργαστώ μία-μία (70 κομματια).
Την επόμενη φορά δεν θα ξαναπάρω γαρίδες μάρκας "7 θάλασσες".
Επίσης άφησα αρκετό ζουμί για να γίνουν οι σχετικές βουτιές με το φρεσκοψημένο ψωμάκι.....
αυτό

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

ΡΕΒΥΘΑΔΑ ΣΙΦΝΕΪΚΗ.....ξανά !!!


Αν νόμιζες ότι θα γλύτωνες από μένα τόσο εύκολα, έκανες λάθος!!!
Εδώ είμαι ξανά, με μια παλιά παραδοσιακή συνταγή, στην καινούργια της εκτέλεση.
Σιφνέϊκη Ρεβυθάδα, στη γάστρα και όχι στο "τσικάλι" 
                                                                              
Με την πρώτη κουταλιά ακούω "μμμμμμμμμμ.....γλύκισμα".
Με τις επόμενες άκουσα και άλλα, που δεν τα θυμάμαι!
Η κουβέντα για την original Σιφνέϊκη Ρεβυθάδα, που την ξεκίνησα χθες το πρωί και την τελείωσα σήμερα, πριν το μεσημέρι.
Τα ρεβύθια φερμένα από Λάρισα, πριν τρία χρόνια (Μαρ'08).
Αλλά, αυτή τη φορά, ακολούθησα οδηγία της "Γαστεροπλήξ" και τα μούσκεψα 24 ώρες περίπου, με μια φούχτα αλάτι.
Τα ξέπλυνα πολύ καλά και χρησιμοποίησα την καινούργια γάστρα.
Σε 5 ώρες με θερμοκρασία φούρνου στους 120 οC, ήταν έτοιμα.
Παρακάτω μεταφέρω την ανάρτηση του ΙΟΥΝ'09

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009


ΡΕΒΥΘΑΔΑ ΣΙΦΝΕΪΚΗ.........


.........Το αγαπημένο φαγητό (;) της μητέρας μου, που δεν το δοκίμασα ποτέ. Για μένα ήταν πάντα "μπλιαχ"!!!
Και ήταν πολύ "δημοφιλές", γιατί κάθε φορά που το
έκανε, φεύγαν τα ταπεράκια σύννεφο, στις φιλενάδες
της. Εμένα, όταν πια είχα μεγαλώσει, με ειδοποιούσε
από το πρωί και έτρωγα "έξω". Μικρότερος έτρωγα
και καμιά σφαλιάρα, μετά την προσγείωση του πιάτου
μου στην συκιά της αυλής!!

Αυτή είναι η γάστρα που χρησιποιούσε, αντί για το
πήλινο "τσικάλι" που έγραφε ο Τσελεμεντές της.
Είχαμε και καλές σχέσεις με τον φούρνο της περιοχής
και το πήγαινε σφραγισμένο, για να το πάρει το άλλο
μεσημέρι.
Μετά από χρόνια έτυχε να πέσουν στα χέρια μου ρεβίθια και αποφάσισα να ενεργοποιήσω την γάστρα, με την γνήσια συνταγή του Τσελεμεντέ, που ήταν Σιφναίος.
Αυτό έγινε πέρυσι, γιαυτό και δεν έχω φωτό.

Ρεβυθάδα Σιφνέϊκη

ΥΛΙΚΑ
500 γραμμ. Ρεβύθια
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1 φλυτζ.τσαγ. ελαιόλαδο
αλάτι-πιπέρι
2 κουτ.σουπ. αλεύρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Μουλιάζουμε τα ρεβύθια από βραδύς σε μπόλικο νερο.
Την επομένη μέρα τα τρίβουμε ανάμεσα σε δύο πετσέτες για να ξεφλουδιστούν. Αυτό το αποφεύγουμε αν πάρουμε ξφλουδισμένα.
Τα στραγγίζουμε και τα τοποθετούμε στο τσικάλι, αν έχουμε, ή στην γάστρα που σίγουρα θα υπάρχει.
Ρίχνουμε τα κρεμμύδια, το λάδι, το αλατοπίπερο και πασπαλίζουμε την επιφάνεια με το αλεύρι. Ρίχνουμε νερό ¨μαλακό" (σιγα να μη βρούμε βρόχινο) εμφιαλωμεένο μέχρι να τα σκεπάσει και 2-3 εκατοστά παραπάνω.
Με λίγο αλεύρι και νερό φτιάχνουμε λίγο ζυμάρι και σφραγίζουμε το καπάκι της γάστρας.
Μετά, αν δεν έχουμε τα μέσα στον "ξυλόφουρνο" της γειτονιάς, τα βάζουμε στον φούρνο της κουζίνας μας, στους 80 οC για 8-12 ώρες.

Αν παρ'όλη αυτή την μπελαλίδικη προετοιμασία, εξακολουθούν να παραμένουν σκληρά σαν στραγάλια, τα βάζουμε στο μπλέντερ και τα κάνουμε πουρέ ή βάζουμε πολυ νερό στον πουρέ και τα κάνουμε σούπα.

Έτσι γίνεται το "κορώνα κερδίζω,γράμματα χάνεις".

ΥΓ: Η γιαγιά μου η Δήμητρα έβαζε και πιπεριές και τομάτες, αλλά αυτή δεν είναι η γνήσια Σιφνέϊκη....

Το μεσημέρι έκανα την τρίτη ταραμοσαλάτα της σαιζόν, αλλά και μια ΡΕΓΓΟΣΑΛΑΤΑ, εκμεταλλευόμενος το χαβιάρι από τις δύο καπνιστές ρέγγες που πήρα για να ψήσω, άλλη μέρα.
Ο τρόπος είναι ίδιος με τον ταραμά, μόνο που θέλει περισσότερο λάδι, για να σπάσει η αλμύρα, 
Up date: Σήμερα είδα ΙΔΙΑ ρεγγοσαλάτα στο φιλικό blog "Armenaki" (κλικ ΕΔΩ)

Το τέλειο συνοδευτικό για την ρεβυθάδα, μαζί με ελιές και πιπερίτσες τουρσί.
Την ψύχα από το φρεσκοψημμένο ψωμί την έβαλα στις αλοιφές (δεν είχα μπαγιάτικο) και έτσι οι βουτιές έγιναν με τις κόρες.
Αν όλα αυτά είναι Νηστεία......... τότε εγώ είμαι τούρκος!!!

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.....


Ίσως ένα διάλειμμα λίγων ημερών (ίσως) μπορέσει να με ξαναφέρει στα "ίσα" μου.
Και αν δεν έχω κέφι για αναρτήσεις, δεν σημαίνει ότι δεν τρώμε, ή ότι δεν θα παρακολουθώ και την blogογειτονιά μας.
Ελπίζω ότι θα ξεπεράσω την κρίση ύπαρξης, σχετικά σύντομα!
Ευχαριστώ για την ωραία παρέα σ'αυτούς του 23 μήνες που υπάρχει αυτό το blogάκι!!!
Posted by Picasa