ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΟΦΑΣΟΥΛΑ ΠΙΚΑΝΤΙΚΑ, με συνοδεία Καπνιστού Τόνου!

Πάντα υπάρχουν στην κατάψυξη μπαρμπουνοφάσουλα (χάντρες), έτσι, για ώρα ανάγκης και για έκτακτος μεζές για ξαφνική ουζοποσία.

Έτσι και έγινε

Υ Λ Ι Κ Α
1 σακκουλάκι 450 γρ. Φασολάκια Χάντρες
5 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
1 Κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα Σκόρδο ψιλοκομμένη
400 γρ. Τομάτες στο ρεντέ
Αλάτι
1/2 κουταλάκι Μπούκοβο (δικό μου, πολύ καφτερό)
Ρίγανη
1 φλ.τσαγ. ζεστό νερό
1/2 φλ.τσαγ. Μαϊντανό ψιλοκομμένο


Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Στη χύτρα ταχύτητος (όχι την SEB αυτή τη φορά, αλλά μια άλλη μικρότερη 6 λίτρων), ζεσταίνω το ελαιολαδο και σωτάρω το κρεμμύδι με το σκόρδο, μέχρι να γυαλίσει το κρεμμύδι.
Σωτάρω και τις "χάντρες", μέχρι να λαδωθούν.
Ρίχνω την τριμμένη τομάτα, το πιπέρι και το ζεστό νερό, κλείνω το καπάκι και σιγοβράζω για 10', από την στιγμή που θα αρχίσει το σφύριγμα της βαλβίδας.

Ως εδώ και βάζοντας το αλάτι και τη ρίγανη, είναι το λεγόμενο "γιαχνί", αρκεί να αφήσουμε να βράσει με ανοικτό το καπάκι, για να πήξει η σάλτσα.

Πήρα ένα πυρέξ 20x30 εκατοστά και, πριν ρίξω μέσα το περιεχόμενο της χύτρας, ρίχνω το αλάτι και τη ρίγανη. Στρώνω τα φασόλια, πασπαλίζω με το μαϊντανό και καλύπτω με τις φέτες τομάτας.
Πασπαλίζω και με το τυρί και ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 οC, μέχρι να σωθούν τα υγρά. Γυρίζω λίγη ώρα στο γκριλ και όταν ροδίσει το τυρί, σερβίρω το τσίπουρο, με ή χωρίς γλυκάνισο.

Αυτή τη φορά ο μαϊντανός είναι λίγο "απεριποίητος", αλλά για λόγους ταχύτητας δεν ψιλοκόπηκε. Έδωσε και χρώμα!
Το όλο σύστημα έγινε πολύ καφτερό και τράβηξε πολύ τσίπουρο (για να σβήνουν οι φλόγες)

Μια μικρή κονσέρβα καπνιστού τόνου, με λεμόνι, ρίγανη, κάπαρη και λίγο άνιθο τουρσί,

Έδωσε αυτή την λίγο διαφορετική γεύση........

"ΠΛΑΣΤΟΣ" ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΙ, περίπου όπως....

.....ήταν γραμμένο στο δολοφονικό τρίκυκλο του Γκοτζαμάνη!

Μόνο που εκεί έγραφε "ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΕ ΜΕΤΑΦΟΡΕ" και οι δημοσιογράφοι της εποχής, συμπλήρωναν "....ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕ".

Αυτά όμως ήταν στην δεκαετία του '60, στην δολοφονία του Λαμπράκη!

Σήμερα, σκαλίζοντας μερικά DVD γραμμένα από βιντεοκασέτες, πέφτω επάνω σε εκπομπή του "Μένουμε Ελλάδα", όπου η Ολυμπία Σαββίδου επισκέφτηκε την Καλαμπάκα και είχε περιγραφή της γρήγορης πίτας "Πλαστός".

Ακούω πίσω μου μια φωνή "Καιρό έχεις να κάνεις".

Άλλο που δεν ήθελα, μιας και πρόσφατα είδα ανάλογη συνταγή στο blog της καινούργιας αναγνώστριας ΕΛΕΝΗΣ, που δημιουργεί "Μαγειρική με Φαντασία" (κλικ στους συνδέσμους).

Βλέπω ότι με τον τρόπο της, εκμηδένισε το λάθος που είχα κάνει, με βάση το βίντεο, την πρώτη φορά.  Στο μοντάζ παρέλειψαν να πουν ότι μαζί με το λάδι, από πάνω, ψεκάζεις και με νερό. Και το έκανα πολύ στεγνό.

Η τωρινή συνταγή ενσωματώνει το νερό στην ζύμη της βάσης και στον χυλό της κάλυψης (εγώ, για να στρώσω ψυχολογικά, ραντισα και λίγο νεράκι, στην επιφάνεια).

Και έγινε αυτό που φαίνεται παρακάτω

Για να δήτε πως το έκανε η Κα ΕΛΕΝΗ, πατήστε στο link. Εδώ γράφω τα δικά μου
Υ Λ  Ι Κ Α   ΓΕΜΙΣΗΣ  για ταψάκι 20Χ30 εκατοστά
400 γραμ. Σπανάκι σε φύλλα
1 Κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες Σκόρδο ψιλοκομμένο
200 γραμ. Γιδοτύρι στο χοντρό του τρίφτη
4 κουτ. σούπας Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
Αλάτι μυρωδικών (φτιάχτηκε σήμερα το πρωΐ, λίγο μετά το σεισμό)
Υ Λ Ι Κ Α  ΖΥΜΗΣ
300 + 50 γραμ. Αλεύρι κίτρινο (για Ζυμωτό)
3 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
250 ml Νερό περίπου
Αλάτι (εδώ έβαλα κοινό)
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Δεν άντεξα να βάλω το σπανάκι ωμό και το σωτάρισα με το κρεμμύδι και το σκόρδο, στο λάδι, μέχρι να μειωθεί ο όγκος του.
Όπως ήταν ζεστό ανακάτεψα και το τυρί. Η γέμιση έτοιμη να κρυώσει.
Σε μπωλ το αλεύρι, το αλάτι, το λάδι και το νερό (σιγά-σιγά), ζύμωμα μέχρι να γίνει κάπως μαλακή.
Απλώνω λάδι στο πυρεξάκι και ρίχνω τα 2/3 της ζύμης. Βλέπω ότι απλώνει δύσκολα, παίρνω κουτάλι και με βρέξιμο κάθε φορά, με το κάτω μέρος, την απλώνω, έτσι που να ανεβαίνει και στα τοιχώματα, λίγο.

Ρίχνω τη γέμιση και την απλώνω, πάλι με το βρεγμένο κουτάλι, μέχρι λίγο πριν τα τοιχώματα.

Αραιώνω την υπόλοιπη ζύμη, σαν χυλό και, με προσοχή τον ρίχνω, για να καλύψει την γέμιση.
Πασπαλίζω και λίγο αλεύρι από πάνω και ρίχνω λάδι. Ράντισα και με λίγο νερό.

Επειδή έγινε λίγο παχουλό, το έψησα για 90', με τα πρώτα 30', σκεπασμένο με αλουμινόχαρτο.

Βιαστικά κόβω το πρώτο κομμάτι και βλέπω ότι ο πάτος είναι σκληρός. Προσωρινά όμως, γιατί μετά από μια ώρα, νότισε με τα υγρά του σπανακιού, που δεν είχαν τελειώσει τελείως.

Ήθελα να ξεροψηθεί και το πέτυχα.  Βοήθησε βέβαια και το διαφανές πυρεξάκι, για να ελέγξω το ψήσιμο.

ΣΟΥΠΙΕΣ ΚΡΑΣΑΤΕΣ ΜΕ ΡΥΖΙ & ΠΑΤΑΤΕΣ ΓΙΑΧΝΙ (για μένα)!!

Όπου τις έβρισκε, τις τσάκιζε χωρίς έλεος. Μέχρι συνεργάτης μου της έστειλε ταπεράκι. Άσε τα ταπεράκια από τις συναδέλφους της!

Ο λόγος για την σύζυγο.....

Πήρα κι εγώ φιλέτα σουπιές κατεψυγμένες και, μετά από συνεννόηση, τις έκανα κρασάτες! Απαιτήσεις φουκαριάρας είναι. Τι να κάνουμε;

Το αποτέλεσμα, με ρύζι, καλό, μέχρι που δοκίμασα κι εγώ!

ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΜΑΣ
600 γραμ. Σουπιές φιλέτο καθαρισμένες
3/4 φλ.τσαγ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
1 Κρεμμύδι άσπρο ψιλοκομμένο
1 σκελίδα Σκόρδο, σε φετάκια
1 φλ.τσαγ. Κρασί κόκκινο ξερό
200 γραμ. Κονκασέ χυλό με το multi
Αλάτι και Πιπέρι
1+1/2 φλ.τσαγ. Ρύζι (νυχάκι έβαλα)
1 φλυτζ. Νερό ζεστό

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Ξεπαγώνω τις σουπιές και τις ξεπλένω καλά.
Τις ρίχνω σε μπωλ με ξυδόνερο, για δύο ώρες, στο ψυγείο (χρησιμοποιώ ΠΑΝΤΑ ξυδόνερο, 1 φλυτζ. ξύδι άσπρο σε 4 φλ. νερό, για να φύγουν τυχόν συντηρητικά. Και ας ορκίζεται το πακέτο ότι δεν έχει τέτοια!!).
Ζεσταίνω το λάδι, σε χύτρα ταχύτητας, και σωτάρω το κρεμμύδι με το σκόρδο, για 3-5'.
Κόβω σε λωρίδες τα σώματα των σουπιών και, μαζί με τα ποδαράκια τα ρίχνω στην κατσαρόλα και συνεχίζω το σωτάρισμα, σε δυνατή φωτιά, για μερικά λεπτά ακόμη.
Σβήνω με το κρασί, ρίχνω τον ντοματοχυλό, αλατοπιπερώνω, ανακατεύω και κλείνω τη χύτρα.
Χαμηλώνω τη φωτιά και βράζω 15-20', από το ελαφρό σφύριγμα της βαλβίδας (σε απλή κατσαρόλα θέλει 45-60').
Αποσύρω τη χύτρα και την εκτονώνω σε 5'.
Ανοίγω και έχει αρκετό ζουμί. Ως εδώ είναι "κρασάτες" και μπορώ να πήξω τη σάλτσα με λίγο αλευράκι.
Εγώ ήθελα πιλάφι και όταν ανοίγω τη χύτρα, ρίχνω το ρύζι και το νερό. Ανακατεύω, ξανακλείνω και σιγοβράζω σε πολύ χαμηλή φωτιά, για 6' (απλή κατσαρόλα 13-15').

Ανοίγω τη χύτρα και βλέπω ότι το πιλάφι είναι ελαφρά ζουμερό.
Καμία ανησυχία! Μέχρι να έρθει η ώρα του σερβιρίσματος, έχει απορροφηθεί.

Επειδή όμως πρέπει να φάει και κάτι ο μάγειρας, κάνω και πατάτες γιαχνί

με τον πασίγνωστο τρόπο, μόνο που αντί για πιπέρι, έβαλα μισή τσιμπιά (πρέζα) μπούκοβο δικό μου (πιπερίτσες τριμμένες με το χέρι).

Πασπάλισα και λίγο μαϊντανό, για να σπάσει η μονοτονία και νάτο

Σιγά σιγά θα καταναλώσω το χταπόδι, τις γαριδες, με άλλους τρόπους και........"ας τα διάλα" οι χοληστερίνες!

Μια ζωή την έχουμε.......