ΠΑΣΤΙΣΤΙΟ ΜΕ ΣΠΑΝΑΚΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΟΥΦΛΕΔΑΚΙ

Μετά το στήσιμο στο πυρέξ περίσσεψε μείγμα σπανακιού και μπεσαμέλ

και επειδή αξιοποιούμε τα περισσεύματα, έφτιαξα ένα μικρό σουφλεδάκι, σε καπάκι από μικρό πυρέξ....

ΤΑ  Υ Λ Ι Κ Α  που είχα διαθέσιμα

250 γραμ. Πέννες ριγωτές, βρασμένες al dente

1 Κρεμμύδι ψιλοκομμένο

2 σκελίδες Σκόρδο ψιλοκομμένες

600 γραμ. Σπανάκι σε φύλλα φρέσκο

Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο (ποσότητες στην εκτέλεση)

800 ml Γάλα light

200 γραμ. Γιδοτύρι τρίμματα με το χέρι

100 γραμ. Παρμεζάνα τριμμένη στο χοντρό

 4 κουτ.σουπ. Αλεύρι για όλα
1/2 κουτ.γλ. Μοσχοκάρυδο τριμμένο
Παξιμαδάκια κρίθινα Κρητικά, ψιλοτριμμένα στο multi
Αλάτι και μείγμα 5 πιπεριών
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Ζεσταίνω σε αντικολλητικό τηγάνι 3 κουταλιές ελαιόλαδο και σωτάρω το κρεμμύδι, μερικά λεπτά.
Ρίχνω το σκόρδο και σε λίγο ρίχνω και το σπανάκι.
Συνεχίζω το σωτάρισμα ανακατεύοντας, μέχρι να μειωθεί ο όγκος του σπανακιού (το ήθελα να "κρατάει" λίγο, αφού ακολουθεί και φούρνος).
Κατεβάζω από το μάτι και τρίβω το γιδοτύρι με το χέρι και αλατοπιπερώνω.
Φτιάχνω και την μπεσαμέλ, σε μικρό κατσαρολάκι, με 4 κουταλιές λάδι και το αλεύρι, ανακατεύοντας μέχρι αηδίας, με το μιξερ χειρός. Ρίχνω σταδιακά και το γάλα και συνεχίζω το ανακάτεμα μέχρι να αρχίσει να πήζει. Ρίχνω αλάτοπίπερο και το μοσχοκάρυδο.
Παίρνω πυρέξ 20Χ30, αλείφω πάτο και πλαϊνά με λάδι και πασπαλίζω με τη φρυγανιά.
Στρώνω τις μισές πέννες, από πάνω στρώνω το μείγμα του σπανακιού, αφού το ανακατέψω με 5 κουταλιές μπεσαμέλ.
Σκορπάω στην γέμιση και λίγο παρμεζάνα.
Στρώνω τις υπόλοιπες πέννες και σκεπάζω ΚΑΛΑ με την υπόλοιπη μπεσαμέλ.
Καλύπτω την επιφάνεια με την υπόλοιπη παρμεζάνα.

Από την αρχή κατάλαβα ότι τα υλικά μου, εκτός από τις πέννες, θα ήταν πολλά.  Και πράγματι περίσσεψε και μπεσαμέλ και γεμίδι.  Ότι πρέπει για ένα σουφλεδάκι, που το πασπάλισα και με παρμεζάνα.

Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, με αέρα και αντιστάσεις, στους 160 βαθμούς, το μεν σουφλεδάκι για 30', το δε παστίτσιο για 45'.

Όση ώρα δουλεύει ο φούρνος, βγάζω και τον "Μάριο"*** από το κουτί του

***Για όποιον έχει απορία, Μάριο λέω την ΛΑΝΤΖΑ που ακολουθεί τέτοιες ενέργειες, για να γλυτώσω από τις γκρίνιες......

ΓΥΦΤΙΚΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ, ΣΑΝ ΣΑΛΤΣΑ ΓΙΑ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ

Γιατί λέω "Γύφτικο";;;;;
Τον τρόπο αυτόν τον ακολουθούν οι γύφτοι της Ουγγαρίας, ξέρεις τώρα, αυτοί οι τσιγγάνοι με τα βιολιά, που στα πρήζουν στα ταβερνάκια!!  Κάτι τέτοιους βρήκα και στην Βουλγαρία το 1975!!  Από τότε δεν ξαναπήγα, ευτυχώς....
Το φαγητό όμως είναι νόστιμο και καυτερό!

Φυσικά, εδώ που έμπλεξα, οι ποσότητες είναι για ΜΙΑ(!) μερίδα, μόνο για μένα

Υ Λ Ι Κ Α  για μια μερίδα (πολλαπλασιάστε κατά το δοκούν)

150 γραμ. Στήθος κοτόπουλου (μισό στήθος) σε κύβους

100 γραμ. Κονκασέ χυλό στο multi (οι Ούγγροι βάζουν γλυκειά πάπρικα 2 κουταλιές)

200 γραμ. Μανιτάρια μικρά ολόκληρα ή φέτες

1 Κρεμμύδι κόκκινο μικρό (αυτοί βάζουν άσπρο)

1 σκελίδα Σκόρδο ψιλοκομμένη

1 κουτ.γλ. Ζάχαρη (καστανή έβαλα)

1/2 φλ.τσ. Κρασί κόκκινο ξηρό

3 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο (αντί για βούτυρο)

1 πρέζα Μπούκοβο (παραγωγής μου έβαλα)

60-70 γραμ. Σπαγγέτι ή λιγκουΐνι

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η 

Σε μικρό κατσαρολάκι (μη ξεχνάς ότι είναι για μια μερίδα) ζεσταίνω το λάδι και τσιγαρίζω το κρεμμύδι, μαζί με το μπούκοβο.  Σε λίγο προσθέτω το σκόρδο και τα μανιτάρια, μέχρι να μαλακώσουν και τότε ρίχνω το κοτόπουλο. Συνεχίζω το τσιγάρισμα μέχρι να ασπρίσει το κοτόπουλο και τότε σβήνω με το κρασί.  Σε 3-4 λεπτά ρίχνω και το χυλό της ντομάτας με την ζάχαρη.

Συνεχίζω το βράσιμο για 15-20 λεπτά και αφήνω ανοικτή την κατσαρόλα, στο σβησμένο μάτι, για να πήξει η σάλτσα.

Τα μακαρόνια τα βράζω σε αλατισμένο νερό, με μια κουταλιά λάδι, 2 λεπτά λιγότερο από τον χρόνο που γράφει το πακέτο.

Πασπαλίζω με λίγη χοντροτριμμένη παρμεζάνα και καταβροχθίζω "αυθορεί και παραχρήμα", όπως θα έλεγαν και οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι, αν είχαν τέτοια καλούδια!!!!!!

Και για μετά...... ένας δυνατός καφές

Στην υγειά σας!!

"PAX HOMEMADE BURGERS" Γνωριμία με τις γεύσεις

Η πρόσκληση για την γνωριμία ήρθε την περασμένη εβδομάδα και ήταν για χθες το απόγευμα. Μια μικρή μετάθεση υποχρεώσεων έδωσε τον χρόνο.

Σαν ανάποδος τύπος, όμως, θέλω να ξεκινήσω από το συμπέρασμα:

Η επιχείρηση και τα προσφερόμενα είδη αγγίζουν την τελειότητα!

Μπράβο σε όλους τους συντελεστές. Έδωσαν στην Θεσσαλονίκη κάτι που όμοιο του δεν υπήρχε στο παρελθόν και με μια αισιοδοξία για κάποιες μικρές βελτιώσεις για το μέλλον.

Και πρώτα να διασαφηνίσω τον τίτλο, που είναι τα αρχικά του ονόματος του Ελληνοαμερικάνου, από το Τσοτύλι Κοζάνης.
Παναγιώτης Αλεξάνδρου Ξενόπουλος  =  P A X 

Η φίρμα ιδρύθηκε και δραστηριοποιείται από το 1978, στην Νέα Υόρκη, με επιτυχία (παρ' όλο που εκεί είσαι στο στόμα του λύκου)!

Το κατάστημα ήταν το "Κρεοπωλείο" και πριν "Τα σουτζουκάκια Ρογκότη, στην Βενιζέλου 8, γωνία με τον πεζόδρομο Καλαποθάκη. Κέντρο....καρακέντρο.
Στήθηκε κατά τα δοκιμασμένα πρότυπα της μητρικής εταιρείας, με το πνεύμα  "Μπες-παράγγειλε-φάε-(πλήρωσε)-φύγε" και αυτό ταιριάζει απόλυτα με την περιοχή.
Δεν έχει σαλόνια και καναπέδες για άραγμα....
Ο κατάλογος περιεκτικός για να καλύψει όλα (σχεδόν!) τα γούστα, χωρίς πολλές φιοριτούρες και ανεξερεύνητες ποικιλίες!
(με δεξί "κλικ" όλες οι εικόνες ανοίγουν σε μεγέθυνση)

Μεγάλη ποικιλία σε σάλτσες, σερβιρισμένες σε μικρά εντυπωσιακά βαζάκια, λίγο άβολα για τους "βουτηχτάδες", αλλά κομψά...

Μέσα σε κάθε φωτό έγραψα τι απεικονίζεται, αλλά προσέξτε πολύ!!  Τα πληκτρολόγια δεν είναι στεγανά και βραχυκυκλώνουν από τα σάλια!!!

Νόστιμα τα φιλετάκια, αλλά και η σαλτσούλα άψογη

Νόστιμο και χορταστικό

Εγώ στο σπίτι αυτή την σαλάτα την θεωρώ κοινή, καθημερινή, αλλά γεμάτη ουσίες. Έξω δεν την παραγγέλνω γιατί την μπούχτισα(!)

Οι φλογέρες παίζουν την μουσική τους στους γευστικούς κάλυκες

Αυτός ο Πύργος πάει να γίνει το σήμα του μαγαζιού, ειδικά στην πόλη μας, που σαν σήμα έχει το Λευκό Πύργο, αλλά εκείνος δεν τρώγεται. Πέτρινος είναι!!

Επειδή κινδυνεύω να γίνω επίτιμο μέλος των βουβαλοτρόφων Κερκίνης, το πρώτο που δοκίμασα ήταν αυτό...  Τέλειο όπως πρέπει να είναι γευστικά και σωστά ψημμένο.  Θα γίνει το στάνταρ μου σε κάθε επίσκεψη....

Επίσης σωστό ψήσιμο, ζουμερό φιλέτο κοτόπουλου

Και κάτι για χορτοφάγους και όχι μόνο, με μανιτάρι πορτομπέλλο.

Αυτό το συνάντησα σε πολλά burgerάδικα. Είναι το σταθερό πείραμα για αρχάριους

Και κάτι καυτερό, αλλά όσο πρέπει, χωρίς να βγαίνουν φλόγες από τα αυτιά!!!!

Συμπερασματικά θα πω ότι αξίζουν μερικές έως πολλές επισκέψεις γιατί δεν μπορείς να τα δοκιμάσεις όλα με μιας...

Α!  Και οι τιμές καλές, value for money, ή  "Ότι δίνεις παίρνεις", όπως έλεγε και ο παππούς μου!!!!!!!