Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

ΚΟΛΟΚΥΘΟΠΙΤΑ ΓΥΜΝΗ (δηλαδή Χωρίς φύλλο)


Ωρα 11 και κάτι το πρωί, μπιπ το θυροτηλέφωνο "Έρχομαι, άνοιξε" .  Ανοίγω, η παλιά παιδική μου φίλη, που σπάνια αφήνει σχόλιο σαν VickyR.  
Τι ήρθες βρε παιδί μου τέτοια ώρα; Δεν έχω και πολλά να σε τρατάρω!!
Κάτι θα βρούμε, λέει και ορμάει στο ψυγείο. Ανοίγει και σκαλίζει τα ταπεράκια. Βγάζει και μερικά. Ανοίγει τον καταψύκτη.  Βγάζει κι από εκεί μερικές σακκούλες κατάψυξης....
Νατο, λέει, θα σου φτιάξω μια ξεβράκωτη, όπως την έφτιαχνε η μαμά μου, όταν βαριόταν να ανοίξει φύλλο (σ.σ. η μαμά της η Κυρά Βαρβάρα ήταν ΤΟ φύλλο, όλης της γειτονιάς και της δικής μου μαμάς επίσης)....
Άντε να δούμε τι θα κάνεις και παίρνω την φωτογραφική μηχανή (Τα υλικά θα τα γράψω στο τέλος).
Μέχρι να ξεπαγώσουν τα κατεψυγμένα κρεμμυδάκια, τα σκόρδα, η χθεσινή κολοκυθόψιχα και ο άνηθος, καθαρίζει το ένα κολοκυθάκι που βρήκε και το τρίβει στο ρεντέ χοντρό. Το ρίχνει σε μπωλ, χωρίς αλάτι.
Ρίχνει και αλεύρι αυτοφούσκωτο, με το μάτι (περίπου 1,5 φλυτζάνι, ίσως και δυο).
Πιπέρι, τρίβει παρμεζάνα και γιδοτύρι (2 φλυτζάνια με το μάτι).
Στο μεταξύ μαλάκωσαν τα κατεψυγμένα, τα ψιλοκόβει όλα και αυτά στο μπωλ.  Σπάζει και δυο αυγά.
Δεν βάζω αλάτι γιατί σ' αγαπώ και σε προσέχω, με λέει...
Ρίχνει και ελαιόλαδο με το μάτι, περίπου μισό φλυτζάνι.
Όλος αυτός ο αχταρμάς φάνηκε πολύ σφιχτός, όταν άρχισε να τον δουλεύει με τα ζυμωτήρια του μίξερ χειρός, στην μεγάλη ταχύτητα και turbo!!
Σε λίγο όμως άρχισε να αραιώνει μέχρι που έγινε χυλός παχύρευστος.
Της δίνω διάφανο πυρέξ 20x30 εκατοστά, το λαδώνει και στρώνει τον χυλό.  Ραντίζει και την επιφάνεια με λάδι.
Προθερμαίνει τον φούρνο στους 175 βαθμούς και βάζει μέσα το πυρέξ.
Μέχρι να κουβεντιάσουμε λίγο (45 λεπτά), η πίτα έτοιμη, φουσκωτή και τραγανή πάνω κάτω.
Έλα να δεις την ξεβράκωτη, φωνάζει από την κουζίνα...
Και πάω και βλέπω μια κούκλα ξεβράκωτη, σαν ηλιοκαμμένο μοντέλλο!!!
Περιμένω λίγω να κρυώσει και κόβω κομμάτι δοκιμής.
Κάτι με θυμίζει η γεύση, που δεν μπορώ να το εντοπίσω αμέσως!!!
Βέβαια!!!!  Σαν τα κολοκυθομαφινάκια, που έφτιαξα τις προηγούμενες μέρες (αφού έχουν τα ίδια υλικά)...
Ήρθε όμως και η ώρα του φαγητού και ζεσταίνω τα υπόλοιπα χθεσινά γεμιστά κολοκυθάκια (με ρύζι), κατεβάζουμε και μερικά κομμάτια ξεβράκωτα, με μπύρες και, τώρα που τα γράφω, μόλις τελείωσε ο απογευματινός καφές.....



ΥΓ: Υλικά δεν θα γράψω, όλα είναι με το μάτι και οι ποσότητες που έγραψα πιο πάνω, είναι κατ' εκτίμηση δική μου.
Λίγο πάνω, λίγο κάτω, το αποτέλεσμα είναι άπίθανο!!


Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

ΚΟΛΟΚΥΘΟΜΑΦΙΝΑΚΙΑ ΜΕ ΑΓΙΟΛΙ


Υ Λ Ι Κ Α
2 κολοκυθάκια ξεφλουδισμενα και τριμμένα στο χοντρό του τρίφτη
1 πατάτα μέτρια ξεφλουδισμένη και τριμμένη στο χοντρό
1 καρότο μέτριο ξεφλουδισμένο και τριμμένο στο χοντρό
100 γραμμάρια γιαούρτι 2%
1 κούπα φαρίνα κόκκινη αυτοφούσκωτη
1 κουταλάκι γλυκού baking powder
80-90 ml ελαιόλαδο έξτρα παρθένο
150 γραμμάρια τυρί κατσικίσιο
150 γραμμάρια parmigiano reggiano
1/2 κούπα μαιντανό ψιλοκομμένο
1/2 κούπα άνηθο 
1 κούπα φρυγανιά τριμμένη
αλάτι και πιπέρι

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Βάζω το τριμμένο κολοκύθι στο σουρωτήρι και το αλατίζω ελαφρά. Από κάτω ένα βαθύ σκεύος, για να μαζέψει τα υγρά που θα βγούν, σε μια ώρα.  Το πιέζω μετά και με το χέρι για να βγάλει όσα υγρά έμειναν.
Ρίχνω όλα τα υλικά σε μπωλ, εκτός της φρυγανιάς και ανακατεύω πολύ καλά για μερικά λεπτά. Χρησιμοποιώ την φρυγανιά για να ρυθμίσω την πυκνότητα.  Το μείγμα πρέπει να είναι σαν παχύρευστος χυλός.
Σκεπάζω το μπωλ με μεμβράνη και το αφήνω στο ψυγείο για μια ώρα τουλάχιστον.
Λαδώνω τις 12 θήκες της μαφινιέρας και τις γεμίζω με το μείγμα στα 3/4.

Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς για 35-40 λεπτά.
5 λεπτά πριν το τέλος βάζω στην κορυφή λίγη τριμμένη παρμεζάνα και αφήνω μέχρι να λιώσει.

Το αγιολί το έκανα με ένα κεσεδάκι γιαούρτι και ισόποση μαγιονέζα, με 4 σκελίδες σκόρδο, λυωμένες στην πρέσσα και δυο κουταλιές ψιλοκομμένο άνηθο. Καλό ανακάτεμα και στο ψυγείο για μια τουλάχιστον ώρα.
Κάτι παρόμοιο έκανα και ΕΔΩ (κλικ)

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΜΕ ΣΚΟΡΔΑΤΗ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ, ΚΑΛΥΜΜΕΝΕΣ ΜΕ ΠΑΡΜΕΖΑΝΑ

Σήμερα έγινα μια απλούστερη παραλλαγή της παλιάς συνταγής, που υπάρχει ΕΔΩ (κλικ), αλλά με κάλυψη παρμεζάνας.
Να και το αποτέλεσμα
Υ Λ Ι Κ Α για 4 μερίδες
5 Μελιτζάνες μέτριες μακρυές
400 γραμμάρια Ντομάτες αποφλοιωμένες
4 σκελίδες Σκόρδο
2 κουταλιές σούπας Αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κούπα Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
1 κουτάλι σούπας Ρίγανη ξερή
Αλάτι και Πιπέρι άσπρο
200 γραμμάρια Parmigiano Reggiano χοντροτριμμένο

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Πλένω και αφαιρώ 4 λωρίδες φλούδας από κάθε μελιτζάνα.  Τις κόβω κάθετα σε πάχος 2 εκατοστών.  Τις βράζω σε αλατισμένο νερό, μέχρι να μαλακώσουν λίγο και τις στραγγίζω στο σουρωτήρι, μέχρι να κρυώσουν.
Λαδώνω καλά το ανάλογο πυρίμαχο ταψάκι, στρώνω τις μελιτζάνες και καλύπτω πλήρως το ταψί.
Στο μεταξύ πολτοποιώ τις ντομάτες, το σκόρδο, το κρεμμύδι, την ρίγανη και το αλατοπίπερο, στο multi.  Επειδή βγαίνει νερουλό, ρίχνω και τις δυο κουταλιές αλεύρι και δουλεύω λίγο ακόμη.
Περιχύνω με την σάλτσα και την απλώνω να πάει παντού.
Πασπαλίζω με το Parmigiano Reggiano.
Βάζω το ταψάκι στο φούρνο, στους 200 βαθμούς και ψήνω για περίπου 20', μέχρι να πήξει η σάλτσα και να ροδίσει το τυρί.
Η εκδοχή αυτή "ταξίδεψε" ήδη για το Cross Cooking 2014 
μια που έχει χρήση Parmigiano Reggiano σαν επικάλυψη.